Książki okiem Katarzyny Żarskiej

  „…zanurzali się w łasce i w miłosierdziu, błagali i złorzeczyli, siłowali się z Bogiem i z samym sobą – i jakoś to nie działało. Nie przestali być ludźmi…” Depresja, samotność, a może brak normalności? Co jeśli pojawia się niewdzięczność? Książkę czyta się, jak dobry reportaż. Zawarta jest w niej prawda i dziennikarska dokładność. Faktem jest, że ksiądz znajduje się obok, jak i najbliżej cierpienia np. przy pogrzebach, namaszczeniu chorych i innych sakramentach. To także wymagająca spowiedź. Człowiek, który klęka przy konfesjonale liczy nie tylko na rozgrzeszenie, ale i wsparcie. Kiedy „Bóg sam nie wystarczy" ? Słowo wstępne kieruje do czytelnika bp Artur Ważny. Moim zdaniem jeden z najlepszym – radiowym głosem. Momentami jest konkretnie i bez lukru. Nie mówimy pięknie, a myślimy prawdziwie. Posłuszeństwo, zależności, kobiety i czasami depresja. Brak pomocy w chorobie. Niewygodne pytania i pieniądze. Perfekcjonizm a wyniszczenie. Jakie jest świadectwo każdego księdza? Modlitwa...

  „…Życie uratowane w zamian za życie utracone. Tak właśnie to widział…” W popularnej piosence była „prześliczna wiolonczelistka”, a czym jest naprawdę „Zapłata dla flecisty” ? Książka intryguje. Alligator Point w Luizjanie liczy zaledwie 141 mieszkańców. Z daleka od cywilizacji. Od pokoleń krąży tu legenda o Fleciście — morderczej istocie porywającej dzieci. Gdy w miasteczku dochodzi do serii brutalnych zbrodni, dawne opowieści przestają być jedynie lokalnym kolorytem przyciągającym turystów... Czy nasza legenda jest wciąż żywa? W którym momencie jest niebezpiecznie? Mieszkańcy będą musieli zmierzyć się nie tylko z potworem czającym się pośród bagien. Prawda może boleć... Czy czai się za tym potwór z bagien, czy też przeszłość przodków? Sprawie uważniej przygląda się Renée Pontiac. W Point – co roku 8 stycznia – było wesołe miasteczko, imprezy, na znak zajścia 8.01.1815 r. – gdy wtargnęli brytyjscy żołnierze. Następnie uroczystość była na św. Jana – w czerwcu. W Alligator Po...

  „…Spojrzał na zegar, wskazówki przesuwały się powoli, obojętnie. I wtedy zrozumiał, że wszystko zaczyna się sypać. Nie jutro. Nie za tydzień. Właśnie teraz…” Miłość jest ślepa wówczas, gdy boimy się zobaczyć prawdę. Zapytacie dość przekornie nawiązując do tytułu – Co po Nas zostaje? To wspomnienia bliskich – emocje, pamięć rodziny i przyjaciół, dzieła, które stworzyliśmy, wartości i nawyki przekazywane innym. Zdjęcia, które pomagają odtworzyć (te dobre) wspomnienia. Pamiętajmy, o tym symbolicznym przejściu – ku wieczności. Autorką powieści jest Gabriela Gargaś. Kobieta, która naprawdę zamienia emocje w książki. Mówi z talentem o rzeczach trudnych. Pisarka wierzy w jedną, fajną rzecz: „…że nawet po największym upadku można jeszcze śmiać się do łez…”. Kalina i Wiktor zbudowali dom, który miał dawać poczucie bezpieczeństwa. Doczekali się też dziecka. Z czasem on zaczął znikać, znalazł oparcie w ramionach innej kobiety. Kalina próbuje się pozbierać, żyć na nowo. Tu pojawia się ...

  „… - Tęsknię za tobą – powiedział Duch. I słowa te pozostały tam, tak jak zawsze, niemo zawieszone w powietrzu…” Gdy się chce wybrać urywek z życia, który nam się podobał, co należy zatrzymać? Dla Wilbura był to czas spędzony z Maggie. Ją kochał, z nią był w czasie miesiąca miodowego w Wenecji. Wiele lat później Wilbur jest na skraju śmierci. Może pociąg zabierze go w podróż, by przeżyć to jeszcze raz? Czasami tak wiele zależy od naszych wyborów w przeszłości. Autor książki - Matt Haig urodził się w Sheffield w 1975 roku. Pisze książki dla dzieci i dorosłych. Często miesza elementy świata codziennego z elementami świata fantastycznego, nadając im przy tym ekscentryczności i mrocznego charakteru. Jego najlepsze powieści zostały przetłumaczone na dwadzieścia osiem języków. Byli szczęśliwi, płynęli niewielką łodzią i wyznawali sobie miłość (Maggie i Wilbur) (1974 r. – sierpień) Przysięgali sobie, że będą niezmienni jak Wenecja, dawniej i teraz. Mieszkali w hotelu Proserpina....

  „…Wystarczy zrobić kolejny krok, nawet z niepewnym sercem…” Jak często staramy czuć się dobrze? Komfort to coś pięknego. Kojarzy się z wygodą i spokojem. Momentami jest lekko, modnie i wygodnie - kolorowo. Czy zawsze? Do wygody łatwo się przyzwyczaić. To satysfakcja i wewnętrzna równowaga. Co robimy, kiedy naprawdę pojawiają się trudności? Komfort czasami jest pułapką słabości i bardzo boli. Wszak słowa „ora et labora” – módl się i pracuj nie muszą sprawiać bólu. To praca przecież kształtuje nas i sprawia, że życie jest wartościowe, bo doceniamy trud zarobionych pieniędzy. Mamy nauczyć się budować wytrwałość, lepiej znosić porażki i krytykę, działać mimo braku motywacji oraz podejmować wysiłek, który ma sens. Na czym polega dyskomfort związany z wiarą w Kościele? Kiedy odczuwamy napięcie? Może kiedy słyszymy liche kazanie, podczas spowiedzi, modlitwy w ciszy lub gdy łza, sama ukradkiem spływa po policzku… Autorem książki jest - ks. dr hab. KRZYSZTOF MARCYŃSKI SAC- ksiądz, med...

  „…Proste życie nie pozostawia żadnego śladu; proste działanie raczej nie wzbudza zainteresowania…” Spokój kojarzy się z uporządkowaniem myśli. To także powrót do korzeni. Czy prosty to naiwny, łatwowierny, bez silnego charakteru? Warto zatrzymać się na chwilę i zapytać samego siebie, co możesz zrobić, żeby zwolnić i złapać oddech mimo obowiązków? Czy to się może udać? Autorem książki jest Maximilien Le Fébure du Bus, kanonik w opactwie w Lagrasse (Aude). Uczy życia monastycznego, towarzyszy małżeństwom i młodym ludziom w rozwoju duchowym i chrześcijańskim. Dobry przewodnik to opanowanie. Góry np. hartują siłę woli i charakter. Przed Wami książka pt. „Powrót do prostoty”. To nie tylko inne podejście do Kościoła, ale i do człowieka. Tu czytamy, że „...Zbliżając się do przepaści, początkujący przewodnik poczuł zawrót głowy...”. Skupiamy się na sferze duchowej,  uczciwości i ciężkiej pracy. Dotykamy nauki św. Tomasza z Akwinu, postaci biblijnej Marty, spokoju w głowie i s...

  „…Światło, które szuka jej oczu, jest silne, może dlatego przymknęła lekko powieki…” Jak to bywa z zaufaniem? Stąpamy po cienkim gruncie. Możemy się bardzo przeliczyć... Przykre...Przed Wami świetna książka pt. „Zaufaj mi". Przed Wami powieść z Ewertem Grensem. Błyskotliwym detektywem o niezwykłej intuicji, którego przeszłość skrywa niejedną tajemnicę… Kobiety, elegancja i niebezpieczeństwo. Świat bywa brudny i fascynujący. Kobiety czarują, pieniądze pociągają. Nowość w mojej prywatnej biblioteczce. Publikacja, którą trzymam w ręku jest znakomitym przykładem kryminału z nutą strachu i walki o własną godność. Jak często nasze zaufanie zostaje zawiedzione? Najbardziej przykre jest to, że później nie potrafimy już ufać w takim samym stopniu. Autorem książki jest Anders Roslund – szwedzki pisarz i dziennikarz specjalizujący się w tematyce społecznej i kryminalnej. Przez wiele lat pracował w telewizji SVT. Inspektor Ewert Grens - przechodzi na emeryturę. Po raz pierwszy od 30 l...

  „… - Czasami kłamstwo może uratować czyjeś życie. - Po czym dodał: - Nie zapomnij o tym, dziecko… ” Przed Wami książka z przesłaniem pt. „NIEDOM". To powieść o tym, czym jest dom, który trzeba stworzyć i który się traci, o więzi matki i dziecka, o fiasku, o nadziei budowanej uparcie na gruzach. Powojenny chaos i groźna mieszanka ludzkich postaw, lęków i krzywd doprowadzają do tragedii. Wszak dom jest tam, gdzie się kogoś kocha. To prawda. Trzeba to docenić. Po wojnie Helena i Henryk wyruszają z Małopolski na ziemie odzyskane. Zabrali swój skromny dobytek. Osiedlają się w Strupicach blisko Jeleniej Góry. Tu napotykają na groźną mieszankę ludzkich postaw, lęków i krzywd, trudnych do zniesienia. Gdzie tak naprawdę znajduje się prawdziwy dom? Ten, w którym czujemy się zawsze kochani i bezpieczni… Autorką książki jest Magdalena Katarzyna Bajor - absolwentka Politechniki Wrocławskiej. Ma wykształcenie techniczne, ale od lat żyje literaturą, sztuką i historią, w tym historią Dol...

  „…Słowa nas utkały, czasami dotykały, ale warto zobaczyć, że to są czyjeś słowa, które w Twojej głowie stały się opowieścią i sama ją sobie powtarzasz…” To wspomniana w cytacie opowieść, o prawie bycia sobą. Wiele osób potrzebuje odzyskać siebie. Uczy, jak przejść od strategii przetrwania do prawdziwego rozkwitu. Dobrze jest mieć życie w swych rękach. Często rezygnujemy ze swoich pragnień, by dbać o innych. To ślepy zaułek. Stoimy w miejscu. W jakich momentach w życiu podróżujemy w głąb siebie? „Odzyskana” oznacza wartość wydobytą na światło dzienne – to bardzo budujące. Autorką książki jest Agnieszka Kozak. Sala na spotkaniu autorskim zazwyczaj wypełniona jest po brzegi. Wszyscy z uwagą słuchają, co ma do powiedzenia pisarka, trenerka empatycznej komunikacji i psychoterapeutka. Należy wybierać słowa, które namalują nasze życie na nowo. Znów będziemy mieli wpływ na kształt naszego zachowania. Stopniowo będziemy odzyskiwali - siebie. Autorka uczy nas, jak odzyskać siebie w ...

  „…Nie proszę, bym widział aż po horyzont;…” Wielokrotnie zastanawiamy się, w jakim momencie naszego życia Kościół staje się swoistym kompasem. Niektóre osoby wierzą po cichu, nie afiszując się, nie udając nadmiernej aktywności, nie licząc na korzyści i zysk. Modlitwa, ma być czymś osobistym, dającym ukojenie w bólu, samotności i smutku. Cytaty w książce pochodzą z Pisma Świętego według Biblii Tysiąclecia. Wstęp do książki został napisany przez abp Adriana Galbasa. Miłość nie szuka racji zysku. Hiob wszak cierpi, ale to nasz mózg ma system zero jedynkowy. Pewne kwestie Nam się układają, a inne denerwują. Wiara, to wątpliwości i stawianie pytań. Życie to taka „woda bezradności”. Autorzy książki to Mateusz Filipowski OCD i Marcin Jakimowicz. Moim zdaniem, ta publikacja pokazuje udaną współpracę. Czy obecnie więcej widzą osoby świeckie czy duchowne? Oto jest pytanie, które nie nawiązuje tylko do dobrej literatury, ale i do życia, które jest przewrotne i zaskakujące. Biblijna Ewa ...

  „…Wyciągnęła kałamarz, pióro i stos kartek, do których każdego dnia dołączały kolejne zapisane stronice, o spróbowała zebrać się w sobie…” Rok 1795. Na plebanii siedzi córka wikarego - Jane, która uwielbia spędzać czas przy pisaniu, zamiast chodzić na bale i szukać męża. Ile zrozumie wrażliwy humanista? Na przestrzeni wieków dostrzegamy, że kobiety były (niestety) uzależnione od mężczyzn. Dobrze, że w niektórych kwestiach, a nawet w dzisiejszych czasach następują pozytywne zmiany. Mam tu na myśli własne utrzymanie, pracę zawodową, politykę i rożnego typu działalności społeczne i najważniejsze - kwestie edukacyjne. Studia, praca naukowa itp. Te mądre i konkretne kobiety nie szukają sponsora, a uczą się SAME i rozwijają. Istotnie - znają swoją wartość. Catherine Bell zabiera nas w podróż przez całe twórcze życie Jane Austen – od pierwszych, pisanych w ukryciu szkiców, przez niespełnioną miłość. Catherine Bell, to pseudonim niemieckiej dziennikarki i pisarki Kerstin Sgoniny. Zgłęb...