„…Bliskość Rebeki, przypadkowy dotyk ręki, spojrzenie szarych oczu oszołamiały go…” Za oknem deszcz. W literackim świecie interesująca historia. Przed Wami książka pt. „Miłość w czasie zagłady". Oswald Bousko, wicekomendant Schutzpolizei, który odwraca się od faszyzmu i Rebeka Steinert-Aspis, Polka żydowskiego pochodzenia, wdowa z dwójką dzieci. Miłość pomiędzy Oswaldem i Rebeką jest niemożliwa, zakazana, ale z drugiej strony, czy istnieje coś potężniejszego? Każda miłość jest przewrotna i piękna na swój sposób. Ta, w czasach wojny wymagała nie tylko heroicznej odwagi, ale i szczerych uczuć. Powieść jest nowością w mojej prywatnej biblioteczce. To jedna z wartościowszych publikacji, którą udało mi się przeczytać tej jesieni. Ciekawostką jest to, że wszystkie postacie w powieści są prawdziwe lub inspirowane prawdziwymi. Oswald Bousko pośmiertnie odznaczony został medalem Sprawiedliwy wśród Narodów świata Instytutu Yad Vashem. W powieść pojawia się również Tadeusz Pankiewicz,...
„…Tym razem nie było gwałtownego szarpnięcia ani bólu. Tym razem czułam się, jakbym zaczęła szybować w powietrzu…” Dragomira żyje w Warszawie, w ciągłym biegu. W pewnym momencie jest zmęczona i mówi - dość. Wyjeżdża w Bieszczady, na wieś. Stąd wywodzi się jej rodzina. W Orańcach czas płynie inaczej, znacznie wolniej. Tu słychać szept starych bogów. W domu, który stał przy Szepczącym Lesie, zaciera się granica między światem żywych i umarłych. Dragomira podobno widzi więcej niż przeciętny człowiek. Wpada na trop tragicznej miłości młodej hrabianki i cesarskiego oficera. W dojściu do prawdy pomaga jej Bruno, przewodnik dusz. Czy dawne winy znikają? Czy pomogą w tym stare fotografie, sny i duch kobiety? Dragomira Hawryłowicz zwana Mirą, pracowała w imperium prawniczym ojca. Rodzice - piękny dom w Konstancinie. Pracowała po 16 godzin na dobę, nie dojadała. Zasypiała i budziła się zmęczona, a jej życie prywatne nie istniało. Z przemęczenia przewróciła się na chodniku, uderzyła g...