„…Jesteśmy tak konsekwentnie
nastawieni na przeciętność, że o świętości prawie wstydzimy się mówić…”
Literatura i malarstwo. Cudowne
połączenie. Bliskie sercu i duszy. Kto umie czytać między wierszami? Kobieta
uległa z czasem staje się nudna. Też tak uważam. Lektura książki to
niezapomniana przygoda, lekcja uczciwości, patriotyzmu i wiary. Zofia Kossak należała
do tych wrażliwych.
Życie Zofii Kossak zaczęło się
szczęśliwym dzieciństwem w rodzinie Kossaków. Następnie burzliwa młodość i
wielkie sukcesy pisarskie. Przyszła II wojna światowa, tu tragedia okupacji,
uwięzienie na Pawiaku i w obozie Auschwitz. Później zniewolenie bolszewickie.
Zofia Kossak – pisarka katolicka – zmuszona do opuszczenia Ojczyzny.
Wszystkie jej książki stały się
zakazane – usunięto je z księgarń, bibliotek oraz instytucji badawczych. Od
aktywności literackiej i publicystycznej oderwała ją konieczność ciężkiej pracy
fizycznej na emigracji na farmie w Kornwalii.
Po latach wróciła do kraju, w 1957
roku osiadła w swej posiadłości w Górkach Wielkich na ziemi cieszyńskiej.
Ciągle pisała. Debiutowała w wieku 33 lat. Jej książki były poczytne, stawały
się bestsellerami, tłumaczone na wiele języków.
Zajęta pracą literacką i rodziną.
Żyła w świecie religii i Boga. Wrażliwa na krzywdę ludzką. Była człowiekiem
godnym naśladowania. Najsłynniejszą powieścią Zofii Kossak są „Krzyżowcy”. W
krzewieniu pamięci o pisarce wsławił się ks. Szczepan Wróbel, zapraszał
redaktorów „Gościa Niedzielnego” do siebie. Opowiadał o życiu i
działalności pisarki. Jej imieniem jest nazwane osiedle w Górkach, ulica w
Skoczowie. Na murze parafialnego Kościoła w Górkach Wielkich jest umieszczona
pamiątkowa tablica. Jej książki są odbiciem światła i piękna Bożego.
Zgłębiając utwory Zofii Kossak
łatwo dostrzec wewnętrzny cel moralny i religijny. Jej utwory określane są
mianem katolickich, wiarą w Opatrzność Bożą.
Twórczość Z. Kossak powinna
inspirować i wychowywać kolejne pokolenia Polaków, w duchu wiary, patriotyzmu i
odwagi. Pisarka była wielką Polką, godną do wyniesienia na ołtarze. W czasie
studiów spotkała katolickiego filozofa i pisarza Georges’a Goyau (gromadził
wokół siebie młodych katolików dążących do odnowy Kościoła).
Sama kontynuowała malarskie
tradycje rodu Kossaków, studiując w
Szkole Sztuk Pięknych w Warszawie i Genewie, ale ostatecznie wybrała pióro.
Zofia Kossak, miała świadomość, iż
literatura stanowi niewyczerpaną skarbnicę przeżyć religijnych człowieka,
tworzyła dzieła przesycone duchem chrześcijaństwa tj. powieść biblijna „Przymierze”.
Zofia Kossak w Polsce po Sienkiewiczu, jest najbardziej płodnym pisarzem
historycznym.
11 Listopada 2018 roku przyznano Z.
Kossak – najwyższe polskie odznaczenie – Order Orła Białego – przez prezydenta
Andrzeja Dudę za zasługi dla kraju, twórczość literacką oraz działalność w RPŻ
„Żegota”.
Była pisarką, patriotką i bohaterką
najwyższej próby. Rodzicami Z. Kossak byli: ojciec Tadeusz Kossak (major
kawalerii Wojska Polskiego) i matka Anna Kossakowa z Kisielnickich. Zofia była
jedną z pięciorga dzieci - (Zofia 1889-1968).
Choć nie chodziła do szkoły, była
wykształcona. Nauczycielki uczyły ją w domu. Lubiła wieś, otoczenie, jazdę
konno, mleko prosto od krowy. Rysowała, malowała, pisała. W rodzinie słynni
malarze (Juliusz i Wojciech). W 1915 roku wyszła za Stefana Szczuckiego (2
synów Juliusz, Tadeusz). Wtem I wojna światowa, później rewolucja bolszewicka.
Jej pierwsza książka to „Pożoga”.
W 1922 roku umiera jej mąż - Stefan. 1925 r. – ponowne małżeństwo – por.
Zygmunt Szatkowski ( 2 dzieci – Witold i Anna). W 1935 r. – umiera jej ojciec
Tadeusz Kossak. W 1936 roku – odznaczona Złotym Warzynem PAL, Złotym Krzyżem
Zasługi i Krzyżem Kawalerskim Polonia Restituta. W Auschwitz – numer 64491.
Umiera w 1968 roku w szpitalu w Bielsku – Białej. Należała do zakonu i
przybrała (imię Akwinata).
Co pociąga czytelnika? Wiele
kwestii. Tym razem zajmijmy się czymś bardzo interesującym. Z jednej strony
Zofię Kossak pochłaniała rodzina, którą kochała i dbała o nią jak mogła, a z
drugiej fascynowała ją praca literacka. Żyła zanurzona w świecie historii i
świętości. Dawne dzieje, polskie i europejskie, oraz postawa człowieka wobec
Boga, jego zmagania z grzechem i dążenie do świętości – to tematy jej przeszło czterdziestu
fascynujących publikacji. Ich bohaterami są najczęściej konkretne, barwnie
ujęte postacie historyczne.
Gorąco polecam
Katarzyna Żarska
https://zarska18.blogspot.com/
Wydawnictwo: Biały Kruk
Premiera: 23.04.2026 r.
Oprawa: twarda
Wydanie I
Liczba stron: 352
(nowość wydawnicza) w mojej domowej biblioteczce
Komentarze
Prześlij komentarz