Listonosz

„…Nie dostrzegł nic. W korytarzu na piętrze nie było nikogo. Ani na chwilę nie spuszczając wzroku z sieni, sięgnął po płócienny worek, po czym rzucił go z łoskotem na półpiętro…”

Do jakich rzeczy zdolny jest człowiek, by przeżyć? Przetrwać najgorsze, prawdziwą katastrofę kiedy towarzyszy Nam żal i rozpacz? Świat się rozpadł. Nie ma już państw. Gordon jakimś cudem przeżył. Przemierza zrujnowany świat. Okradziony nawet z ubrania, za opowieści dostaje wyżywienie i schronienie.

Ocalały przywdziewa kurtkę zmarłego listonosza, którą znajduje w furgonetce pocztowej. Ten mundur daje mu okrycie, ale jest też symbolem życia. Gordon wciąż wierzy w odrodzenie świata i życia, które znał.

Po katastrofie bomby atomowej, człowiek podrapany, okaleczony, czołga się cicho po tym ostałym świecie. Nie wiedział dokąd zmierza. Wędrówka była długa i wyczerpująca. Poranione ciało, porwane ubrania i zmęczenie, a raczej wyczerpanie dawało się we znaki. Przekroczył trzydziestkę. Marzył, by wrócić do domu. Został napadnięty przez bandytów. Miał ze sobą broń – rewolwer kalibru 38. Szukał odpowiedniego miejsca dla siebie. Czy przeżył? Gordon czuł się, jak relikt w bestialskim świecie.

Gordon przemierzał kolejne tereny. W górach czekały na niego śnieg, pumy i głód. Posuwał się powoli, rozglądając czy nie widać śladów nieprzyjaciela.

Wędrował już 14 lat, działał automatycznie, torował sobie drogę w ciemności. Szedł w strachu, uwadze, czasami się nudząc.

Nocami chłód przeszywał do szpiku kości. Wtem trafił na pojazd Poczty Stanów Zjednoczonych, a w nim zwłoki mężczyzny i kurtka listonosza. Kiedy się napił zrobiło mu się smutno i tęskno za domem, którego już nie ma. Czasami marzył, a powietrze wypełnione było nadzieją. Gordon ocalił swoje życie i to było najważniejsze.

Użycie broni atomowej spowodowało zmiany w aurze, przyrodzie, zabrało setki ludzkich istnień, a człowiekowi zgotowało los dinozaurów. Pochował kości byłego listonosza, mimo głodu i wyczerpania.

Przyodziany w taką zwykłą - pocztową kurtkę zaczął przemierzać kraj i snuć historię o odradzającej się ojczyźnie, o wspólnocie, która mimo ruin i strachu wciąż trwa. Historia, która miała być tylko sposobem na przetrwanie, stała się prawdziwą iskrą rozpalającą w ludziach wiarę na odrodzenie cywilizacji...

Finał Was zaskoczy. Spotykamy różnych ludzi. Nasz bohater słyszy znaną melodię. Jak potoczą się jego dalsze losy? Zachęcam do lektury i indywidualnych przemyśleń.

Gorąco polecam

Katarzyna Żarska

https://zarska18.blogspot.com/

Wydawnictwo: ZYSK i S-ka

Premiera: 05.05.2026 r.

Przełożył: Michał Jakuszewski

Wydanie I w tej edycji

Oprawa: twarda

Liczba stron: 368

(nowość wydawnicza) w mojej prywatnej biblioteczce