Proste życie. Szczęście domowej roboty

„… Bóle głowy mogą być wywołane nadmiernym wysiłkiem lub niewłaściwą postawą podczas pracy przy biurku albo snu …Zioła stosuje się w medycynie od wieków …”

Dzisiaj będzie poradnikowo 😉 Jak odciąć się od stresów współczesnego świata i cieszyć się autentycznością natury? I gdzie jest tu walka o nasze życie i zdrowie? To co jest piękne zazwyczaj jest ulotne. Ale co sprawia Ci radość, a co przysparza trosk? Stwórz swój azyl. Pielęgnuj rytuały. Ciesz się prostotą. Te trzy stwierdzenia są najważniejsze dla nowej książki Emily Kent.

Publikacja podpowiada odbiorcy kilka ciekawych rozwiązań. To kwestie dotyczące ogrodu i roślin, przepisów takich, które pomogą stworzyć np. idealne wypieki, zaparzyć filiżankę herbaty, przygotować ziołowe leki na dolegliwości, zrobić unikatowe świece, lub jak bezpiecznie wykonać mydło. Cottagecore to estetyka mody propagowana przez nastolatków i młodych dorosłych celebrujących wyidealizowane życie na wsi.

Wyobraź sobie poranek: z maleńkiego ogródka lub balkonu zbierasz samodzielnie wyhodowane, pachnące pomidory i zioła, by zjeść je na pysznej kanapce. Niby nic, a jednak coś. Takiego twojego, małego i cieszącego oko.

Albo popołudnie: twoją kuchnię wypełnia aromat własnoręcznie pieczonego chleba, jaki pamiętasz z dzieciństwa. Nic nie przypalasz, uwielbiasz czyścić prodiż i oblizywać czekoladę z łyżki, kiedy Mama robi polewę do ciasta 😉 Ja tak mam 😉 chociaż Wiem, że mi nie wolno. 😉

A może wieczór: okrywasz się ręcznie wykonaną kołdrą, a w kubku paruje aromatyczna herbata. Te wszystkie proste „czynności z codzienności” to twoje małe rytuały, do których możesz być przyzwyczajony, albo czekasz na coś wyjątkowego 😉 Niemożliwe? Nie w mieście, nie z moją pensją i wszystkimi obowiązkami… A jednak nie bez powodu ruch #cottagecore stał się popularny właśnie teraz – gdy tak bardzo brakuje nam sielskości i prostoty.

Wykonanie mydła to również ciekawy i pachnący proces. Kobiety w szczególności myślą zmysłami, w tym zapachem. 😉 Nie tylko zwracają uwagę na wodę kolońską u mężczyzn. Oprócz ulubionych damskich perfum lubią też i mydło. Kostka ma być wygodna, kolorowa i obłędna 😉 Rytuały w domowym spa to takie nasze pięć minut. Olejki eteryczne i aromaterapeutyczne mają wielką moc.

Ten internetowy fenomen, hygge na trudne czasy, udowadnia, że azyl można stworzyć, gdziekolwiek się jest – niekoniecznie z dala od miejskiego zgiełku. Powiecie korki, szukanie miejsca parkingowego czy wyginające się tory tramwajowe od upału, jak w moim ukochanych Krakowie … Możesz sobie gadać, a nawet pisać co chcesz … Poczytajmy – to się opłaca 😉 mentalnie 😉

Autorka książki krok po kroku wyjaśnia, jak powrócić do prostszego życia, cieszyć się zwykłymi czynnościami i celebrować uzdrawiającą wdzięczność. Książka zawiera sporo fajnych przepisów, można je wykorzystać w dowolnym momencie. Jestem pewna, że czytelniczki to docenią 😉

Żyj prościej.
Żyj pełniej.
Żyj #cottagecore.

Gorąco polecam

Katarzyna Żarska

http://zarska18.blogspot.com/

Wydawnictwo: Znak Literanova

Premiera: 30.06.2021 r.

Przełożyła: Alka Konieczna

Wydanie I

Oprawa: twarda

Liczba stron: 264

(nowość wydawnicza)

AGENTKA

„…Maria odstawiła walizkę, czując w mięśniach nieprzyjemny ból…” Przed Wami przepiękna książka, jedna z lepszych jaką udało mi się przeczytać w ostatnim czasie. Bibliotekarze wyszkoleni w szpiegostwie i specjaliści od mikrofilmów, współpracujący ze specjalnym oddziałem Służb, zostają rozlokowani po całej Europie. Robi się niezmiernie ciekawie i interesująco. Od książki nie można się oderwać. To idealna, wakacyjna towarzyska ciepłych wieczorów. Czy losy amerykańskiej bibliotekarki i portugalskiego handlarza książek mogą odmienić losy wojny? Roosevelt wysyła dużą grupę zadaniową z misją wyszukiwania w książkach, podręcznikach i gazetach informacji o rozmieszczeniu wojsk, uzbrojeniu. Siły zbrojne nie zawsze są gotowe do walki. Co dzieli prawdziwych wrogów? Maria Alves zostaje wysłana do Lizbony - tu fotografuje publikacje. Współpracuje z Tiago - właścicielem księgarni. Ten pomaga żydowskim uchodźcom. Między nimi dochodzi do zbliżenia. Jak potoczą się ich losy? Każda wrażliwa k...

ZOSIA

„…Nie wiedziałam, co zastanę w tym jego mieszkaniu, które od teraz miało być także moim domem…” Książka Wydawnictwa Zysk i S - ka okazała się dla mnie piękną niespodzianką. Przeczytałam ją w dwa wieczory. Pozaznaczane cytaty oddają prawdę o życiu, samotności i bólu, który towarzyszy Nam nieustanne. Powieść czyta się, jak dobrą sagę. Zosia Trzecińska pochodzi z polsko - niemieckiej (wielodzietnej) rodziny robotniczej. Akcja toczy się u schyłku XIX wieku w Łodzi. Przenosimy się np. na łódzkie Bałuty. Rodzina żyje godnie i skromnie. Chłopcy z rodziny chodzą do szkoły. Dziewczynki nie, czyli Zosi zostają tajne komplety. Zosia marzy o klasztorze. Ojciec zaś wybiera za nią i w przyszłości wybierze jej męża. Zosia znosi kolejne przeciwności. W tle toczy się wojna i niepewność jutra. Zosia urodziła się w 1895 roku. Jej rodzice to Stanisław i Paula - pochodzili z zupełnie innych światów. Matka była słabego zdrowia. Rodzice się pobrali w kościele katolickim, mimo sprzeciwu ich rodziców...

POLKI w POLU

„…Na razie przepraszam za wszystko…” Książki pt. „Chłopki” , „Służące” i „Ziemianki” podbiły polski rynek wydawniczy. Teraz kolej na kolejną świetną publikację. Kiedy milczenie jest przerywane? Niestety, niektóre wspomnienia są przykre i przywołują ból kobiet, które pracowały ponad siły. Julia Duval jest osobą, która gromadziła umowy o pracę i korespondencję administracyjną, akta każdej z robotnic. Niektóre dzieci rodzą się z mniej lub bardziej szczęśliwych związków. Inne są wynikiem gwałtów. Pewne jest to, że pracownice z Polski przynoszą korzyści francuskiemu rolnikowi. Umowy, są niestety spisane po francusku, a niewiele naszych bohaterek zna płynnie język obcy. Na zdjęciach zawartych w książce odnajdujemy prawdę. Dostrzegamy młode kobiety, ale zniszczone życiem. Wzrok jest mętny, twarz przygnębiona, a strój prosty. Wspomniane zgony i morderstwa rodzących się dzieci – szokują, ale realia są prawdziwe. Każda kobieta jest inna. Gospodarze mają swoje „zagrania”. Ich ż...

Książki okiem Katarzyny Żarskiej

Szukaj na tym blogu