Przejdź do głównej zawartości

Posty

Podnieś Rękę, Boże Dziecię

  „…Panience tej darujemy, Z radością powinszujemy Miłego, Bożego potomka…” Kiedy słyszymy kolędę podczas Wieczerzy wigilijnej i na Pasterce oznacza to, że klimat jest zupełnie inny. Spokojniejszy. W listopadzie, to dopiero św. KATARZYNA rozpoczyna według starego przysłowia okres Adwentu. Książka, którą widzicie na zdjęciu, jest idealnym kompendium wiedzy. „Podnieś rękę, Boże Dziecię” to publikacja, która poświęca uwagę kolędom, jakie w czasach niewoli i narodowych dramatów niosły Polakom nadzieję, otuchę i wiarę w Bożą opiekę nad Ojczyzną. Dowiemy się wielu ciekawostek na temat kolęd. Jak powstawały, czym jest kolęda, a czym pastorałka? To przegląd kolęd od XVI wieku do XX. Jak wyglądały – te bolesne Wigilie zesłańców? Malarstwo, literatura, sztuka i muzyka. To one kształtują nasze dziedzictwo. Kim był Franciszek Karpiński? Wybitna postać swoich czasów (1741-1825). Człowiek wykształcony i kreatywny. Pieśń „Bóg się rodzi” powstała na zamówienie Izabeli z Czartoryskich Lub...
Najnowsze posty

Jak motywować młodych ludzi

  „…Matce bardziej naturalnie przychodzi wobec niego stosowanie postawy mentora…” Kiedy młody człowiek czuje się ważny? Przełomowe odkrycia psychologii rozwoju pokazują odbiorcy, jak wykorzystać np. mądrą informację zwrotną. MOTYWACJA – KOMUNIKACJA – ZROZUMIENIE. To moim zdaniem trzy – najważniejsze słowa klucze. Przed Wami książka pt. "Jak motywować młodych ludzi. Przełomowe odkrycia psychologii rozwoju od 10 do 25 roku życia". Zaczynamy zabawę. Dziecko - czyli najbardziej przebojowa osoba na świecie. Widzi więcej, krzyczy głośno, myśli szybko i media społecznościowe, to w dzisiejszych czasach jego drugi dom. Akcentuje własne zdanie - szczególnie w szkole średniej. Pierwsza miłość, marzenia i rozczarowania. Nauka mówi jasno: między 10. a 25. rokiem życia mózg działa według innych zasad. Jest wyczulony na brak szacunku, intencje i ton. Jedno zdanie może rozpalić motywację… albo zamknąć każde drzwi. To prawda. Prowadzimy rozmowy, wzmacniamy poczucie wartości i komunikuj...

Lustro duszy

  „…Scena powrotu Arki Przymierza do Jerozolimy to nie tylko euforia Dawida, to też dramatyczne zderzenie dwóch światów…” Lustro i dusza. Dwa różne bieguny. To zwierciadło jest gładką powierzchnią, która odbija światło. Wtedy widzimy jasny i klarowny obraz. Kiedy zaś człowiek (nie tylko kobieta) przegląda się w lustrze? Widziane jest wtedy prawdziwe oblicze i twarz, która może przeszła zbyt wiele. Lekkie sińce pod oczami, siwe włosy, skóra, która straciła swoją witalność. W lustrze odbija się też wnętrze i dostrzegamy nadmiar kłopotów. Król Dawid to wojownik i poeta. Wstyd, ból, poczucie winy, zrzucenie winy na kogoś innego. Któż z Nas tego nie doświadczył? Czytamy, że „…Każdy z Nas nosi w sobie historię, której często nie potrafi opowiedzieć na głos…”. Nasze wartości i spojrzenie na świat i tego, kto jest obok. To, jak się uczymy. Czujemy bliskość Boga. Bez pozorów i zbędnych wymówek. Poruszamy różną tematykę np. wygląd zewnętrzny, a w dzisiejszych czasach, ten stał się obsesj...

SZPITAL W PIEKLE

  „…Ten młody, niedoświadczony, lecz ambitny lekarz wykazywał dużą chęć zdobywania wiedzy…” Jako córka pielęgniarki inaczej odbieram tę książkę. Wiem ile pracy i zaangażowania potrzeba od odpowiedzialnej osoby, która zdaje sobie sprawę z powagi sytuacji. Przed Wami wyjątkowa publikacja - „Szpital w piekle. Historia lekarzy-więźniów w Auschwitz”. Praca w szpitalu obozowym dawała większe szanse na przeżycie i pozwalała ratować współwięźniów. Lekarze więźniowie odegrali znaczącą rolę w obozowym ruchu oporu. Organizowali pomoc dla chorych, zdobywali leki, dokumentowali i ujawniali światu zbrodnie SS. Równocześnie, działając pod nadzorem lekarzy SS, byli zmuszani do podejmowania dramatycznych decyzji. Momentami łzy same cisną się do oczu. Życie i śmierć. Żydzi, którzy mieli handlowo w głowie, Niemcy zadający ból i funkcjonowanie „służby zdrowia”. Lekarze i pielęgniarki. Auschwitz jest symbolem Holokaustu i największej zbrodni XX wieku. Wielu więźniów to lekarze, którzy pracowali w...

Księga Wyjścia

  „…Targowanie się ma miejsce wtedy, gdy próbujemy odbywać negocjacje – z samymi sobą, losem albo z Bogiem, jeśli jesteśmy osobą wierzącą…” Przed Wami książka pt. „Księga wyjścia. Jak Polacy odchodzą z Kościoła?”. Nie chodzi już tylko o formalne złożenie podpisu w kancelarii parafialnej, ale także o ciche odejścia, rezygnację z niedzielnych mszy, dystans wobec rytuałów, które przez pokolenia definiowały naszą tożsamość. Apostazja kojarzyła się nam z celebrytami. To utrata pewnej drogi, zbawienia i jedności z Kościołem. To także te negatywne emocje dla człowieka i wiele przykrości. Religijność Polaków, to takie narodowe DNA. Sięgamy do historii gdzie widzimy Mieszka I. Swoiste zaangażowanie. Statystyki pokazują, że np. w mojej parafii – po niedzieli, gdzie liczono wiernych – wynik wynosi około 27%. Są to osoby, które uczęszczają na niedzielną Eucharystię. Ogólne statystyki pokazują, że w Polsce jest 89% katolików. Wśród nich jest więcej kobiet niż mężczyzn. Kiedy stoisz w progu...

Nie tracę nadziei

  „…Warto uświadamiać tym, którzy są w Kościele, że mogą mieć obok siebie kogoś zostawionego samemu sobie – w swojej klatce w bloku, w pracy.(…) Samotność jest powszechna…”. Kiedy ksiądz i człowiek nie traci najważniejszego - sensu życia? Nadzieja, o której pragnę dzisiaj napisać przekłada się moje prywatne, te wewnętrzne rozważania. Gdy tysiące Polaków odchodzą z Kościoła, mało kto pyta - dlaczego...? W rozmowach z kardynałem Grzegorzem Rysiem Karol Kleczka pyta o ludzi, których Kościół zgubił po drodze. Czemu? Co bardziej oddala od Boga – grzech czy rozczarowanie? Dobre pytanie. Pamiętajmy, że kardynał Ryś to – polski duchowny rzymskokatolicki, doktor habilitowany nauk humanistycznych specjalizujący się w historii Kościoła, rektor Wyższego Seminarium Duchownego Archidiecezji Krakowskiej w latach 2007–2011, biskup pomocniczy krakowski w latach 2011–2017, arcybiskup metropolita łódzki w latach 2017–2025, administrator apostolski diecezji kaliskiej w latach 2020–2021, arcybiskup m...

Świata jest za dużo

  „…Nie możemy iść spać, póki nie dowiemy się tego najważniejszego: jak się pan dostał do Wrocławia…” To jedna z lepszych publikacji jaką udało mi się przeczytać w ostatnim czasie. Byłam BARDZO ciekawa tej książki. Przed Wami publikacja wybitnej artystki, noblistki, polskiej pisarki, eseistki, scenarzystki i psycholożki. „Świata jest za dużo” to powieść określana jako „konstelacyjna i panoptykalna". Jest w niej wszystko, co w twórczości Olgi Tokarczuk budzi najwyższy podziw. Dolny Śląsk, zwłaszcza Wrocław  i Wałbrzych, stają się w niej sceną jednego z największych w historii Europy eksperymentów społecznych. Autorka, opisując jego istotę, podąża dalej, poza Ziemie Zachodnie. Czy pamięć pozostawionych za sobą domów, upraw, smaków i zapachów odejdzie bezpowrotnie, jak część ich pomordowanych rodzin i przyjaciół? Ogromne emocje. Łzy i strach. Książka noblistki Olgi Tokarczuk jest aktem wiary w siłę życia. Pisarka wyraźnie to podkreśla. Ma rację. Autorka ma nadzieję, że publ...

UMYSŁ ZAMKNIĘTY

  „…Najważniejszą funkcją uniwersytetu w wieku rozumu jest obrona rozumu przed nim samym, a dokonuje tego przez bycie wzorem prawdziwej otwartości…” Edukacja, studia, praca nad sobą i swoim życiem. Gdzie w tym wszystkim jest młody człowiek? Czy współczesny student daje sobie radę w życiu? Obserwując spadającą liczbę studentów, drogie utrzymanie na studiach w Krakowie, Wrocławiu czy Warszawie zastanawiamy się, co tak naprawdę, zrobi ten młody człowiek z ambicjami już po skończeniu edukacji z dyplomem w ręku… Człowiek i nauka. Studia kontra życie. Bądź najlepszy i ucz się, by być na samej górze drabiny. Tak wielu nauczycieli motywuje swoich podopiecznych. Niestety, lepiej być szczerym ze sobą niż „dziobać" bez celu. Wszyscy jesteśmy tego świadomi. Dziewczyny zazwyczaj są bardziej obowiązkowe. Dlaczego człowiek jest częścią pewnej świadomości? Czytamy: „...Ciało, czyli atomy w ruchu, namiętności i rozum tworzą jedność, która jednak wymyka się naukom przyrodniczym...”. By uczyć ...

Moje schronienie i moja burza

  „…Byłam tak znieczulona własną rozpaczą, że miałam wrażenie, iż oglądam to wszystko z jakiejś samotnej, odległej planety…” Dwie kobiety, dwa różne charaktery. Matka i córka. Nie ukrywam, że książka niesie ze sobą ogromne pokłady emocji. Czy perfekcja boli? W jakich chwilach życia młoda kobieta mówi dość? Ciężko momentami czytało mi się publikacje, bo ja np. doceniam swoje cudowne relacje z Mamą, która jest prawdziwą przyjaciółką i oparciem dla mnie w każdej sytuacji. Autorka opowiada o swojej trudnej i skomplikowanej relacji z matką - Mary Roy. Matka ukształtowała ją jako człowieka i pisarkę. Publikacja jest hymnem na cześć wolności, miłości i łaski. Pisarka miała 3 lata, gdy jej matka odeszła od męża. (matka miała wówczas 30 lat.). Jej jedynym atutem był tytuł magistra w dziedzinie edukacji. Zmarła - 89 lat. Córka twierdzi, że matka stworzyła im piekło. Jej brat traktowany był lepiej, częściej bity. Pisarka opuściła dom w wieku 18 lat - przestała do niego przyjeżdżać, studiowała...

Gotowe na zmiany. Kobiety z Biblii

  „…Mądrość dom sobie buduje, głupota zaś własnymi rękami go burzy…”(Prz 14,1) Dzisiejszy dzień (1 Listopada) jest zupełnie inny. Zastanawiamy się czy lepiej jest po tej, czy po tamtej stronie… Towarzyszy nam zaduma, tęsknota i łzy. Temat związany z duchowością i religią jest ważny dla każdego z nas, nie tylko w chwilach nostalgii. Kto wypełnia pustkę? Jaką rolę w historii zbawienia odegrały kobiety w Biblii? Ta książka jest o ludzkim duchu, bez płci, o tęsknotach, zmaganiach, dramatach i o szansach na spełnienie. Literacko – dotykamy pewnego motywu. To „studnia naszego życia”. Studnia symbolizuje pragnienia każdego człowieka, jego niezaspokojenie, głody. Autorką książki jest Irena Neumueler teolog, trener i mentor. Wspiera kobiety w odkrywaniu ich tożsamości, godności i kobiecego piękna. Moim zdaniem, w tej publikacji pokazuje takiego pięknego ducha - życia i trudów, jakie wszystkie panie - (bez wyjątku) doświadczają w codzienności. Przyznaję się bez bicia, że publikacja int...

Miłość w czasie zagłady. Historia z krakowskiego getta

  „…Bliskość Rebeki, przypadkowy dotyk ręki, spojrzenie szarych oczu oszołamiały go…” Za oknem deszcz. W literackim świecie interesująca historia. Przed Wami książka pt. „Miłość w czasie zagłady". Oswald Bousko, wicekomendant Schutzpolizei, który odwraca się od faszyzmu i Rebeka Steinert-Aspis, Polka żydowskiego pochodzenia, wdowa z dwójką dzieci. Miłość pomiędzy Oswaldem i Rebeką jest niemożliwa, zakazana, ale z drugiej strony, czy istnieje coś potężniejszego? Każda miłość jest przewrotna i piękna na swój sposób. Ta, w czasach wojny wymagała nie tylko heroicznej odwagi, ale i szczerych uczuć. Powieść jest nowością w mojej prywatnej biblioteczce. To jedna z wartościowszych publikacji, którą udało mi się przeczytać tej jesieni. Ciekawostką jest to, że wszystkie postacie w powieści są prawdziwe lub inspirowane prawdziwymi. Oswald Bousko pośmiertnie odznaczony został medalem Sprawiedliwy wśród Narodów świata Instytutu Yad Vashem. W powieść pojawia się również Tadeusz Pankiewicz,...