Nie tracę nadziei

„…Warto uświadamiać tym, którzy są w Kościele, że mogą mieć obok siebie kogoś zostawionego samemu sobie – w swojej klatce w bloku, w pracy.(…) Samotność jest powszechna…”.

Kiedy ksiądz i człowiek nie traci najważniejszego - sensu życia? Nadzieja, o której pragnę dzisiaj napisać przekłada się moje prywatne, te wewnętrzne rozważania. Gdy tysiące Polaków odchodzą z Kościoła, mało kto pyta - dlaczego...? W rozmowach z kardynałem Grzegorzem Rysiem Karol Kleczka pyta o ludzi, których Kościół zgubił po drodze. Czemu? Co bardziej oddala od Boga – grzech czy rozczarowanie? Dobre pytanie.

Pamiętajmy, że kardynał Ryś to – polski duchowny rzymskokatolicki, doktor habilitowany nauk humanistycznych specjalizujący się w historii Kościoła, rektor Wyższego Seminarium Duchownego Archidiecezji Krakowskiej w latach 2007–2011, biskup pomocniczy krakowski w latach 2011–2017, arcybiskup metropolita łódzki w latach 2017–2025, administrator apostolski diecezji kaliskiej w latach 2020–2021, arcybiskup metropolita krakowski od 2025, kardynał prezbiter od 2023. Bardzo lubię czytać książki kardynała. Dają spokój i głębokie duchowe rozważania.

Z fachowego punktu widzenia nadzieję możemy rozpatrywać w wielu aspektach. Pojęcie jest dość szerokie. Sama nadzieja w znaczeniu duchowym to głębokie, wewnętrzne przekonanie o istnieniu ostatecznego sensu, dobra i celu, które wykraczają poza bieżące, materialne trudności. Czy zgadzacie się z tym stwierdzeniem?

Czytamy: „...Przestaliśmy myśleć o człowieku jako całości, czyli też jako duszy. (...) Istnieje wiele przestrzeni, w których ta redukcja człowieka okazuje się dla niego czymś niebezpiecznym...”. Kiedy pojawiają się łzy? Codzienność kontra odpowiedzialność. Co mówił o samotności ks. Tischner i uważa kardynał Ryś o obecności naszej we wspólnocie?

Publikacja podkreśla wiele rzeczy: każda z tych przedstawionych rozmów dotyka jednej z ran odchodzących: obojętności, niezrozumienia czyjejś sytuacji, odrzucenia ze względu na orientacją seksualną, zgorszenia instytucją czy rozczarowania samym Bogiem. Czy to boli? Momentami tak, kiedy dostrzegamy, że sami znajdujemy się w pewnej machinie dotyczących Nas wydarzeń.

Czym jest odwaga? Jak łatwo wykorzystuje się cudzą naiwność? Kiedy ktoś jest (biedny) - duchowo? Dlaczego jest tak mało młodych w Kościele?

Inne pokolenie, różny sposób myślenia i niestety elementy, które nie układają się, jak łatwe puzzle. Czytamy też takie słowa: „...Są czasem takie zderzenia z rzeczywistością, które pokazują, że to, co dotąd myślałem, zupełnie do niej nie pasuje, jest gdzieś obok...”.

Czy wierni są rozczarowani osobami „pracującymi” w Kościele? Kardynał pokazuje, że najważniejsze są relacje z Bogiem. Skąd bierze się opór wobec aktywnego udziału dziewcząt, kobiet w liturgii? „…Bierze się z tej fundamentalnej pomyłki, jaką jest myślenie, że posługiwanie przy ołtarzu stanowi udział w funkcji księdza…”. Człowiek realizuje swój chrzest, uczestnicząc w liturgii i to na podstawie chrztu ma do tego prawo. Czym jest błędne rozumowanie teologiczne?

Ksiądz i osoba Ducha Świętego, który obdarza Nas darami i charyzmatami. Z kolei poruszany problem dziewictwa jest wolnością – wolnością właśnie w obszarze seksu: niczego nie muszę, do niczego nikt mnie nie nagnie.

Kościół jest święty, ale nie świętością ludzi, tylko dlatego, że znajduje się w nim wszystko to, co boskie. Kościół jest wspólnotą ludzi mającą pomagać tym, którzy wdepnęli w zło.

To jest istotna uwaga – dla duchownych – idealna. Przy głoszeniu kazań, ważny jest kontakt z odbiorcą – wiernym: „…Jeśli głosisz homilię, próbuj to robić tak, jakbyś z kimś rozmawiał…”.

Gorąco polecam dobrą lekturę

Katarzyna Żarska

https://zarska18.blogspot.com/

Wydawnictwo: Społeczny Instytut Wydawniczy Znak

Premiera: 23.09.2026 r.

Oprawa: twarda

Wydanie I

Liczba stron: 272

(nowość wydawnicza) w mojej prywatnej - domowej biblioteczce

UMYSŁ ZAMKNIĘTY

„…Najważniejszą funkcją uniwersytetu w wieku rozumu jest obrona rozumu przed nim samym, a dokonuje tego przez bycie wzorem prawdziwej otwartości…” Edukacja, studia, praca nad sobą i swoim życiem. Gdzie w tym wszystkim jest młody człowiek? Czy współczesny student daje sobie radę w życiu? Obserwując spadającą liczbę studentów, drogie utrzymanie na studiach w Krakowie, Wrocławiu czy Warszawie zastanawiamy się, co tak naprawdę, zrobi ten młody człowiek z ambicjami już po skończeniu edukacji z dyplomem w ręku… Człowiek i nauka. Studia kontra życie. Bądź najlepszy i ucz się, by być na samej górze drabiny. Tak wielu nauczycieli motywuje swoich podopiecznych. Niestety, lepiej być szczerym ze sobą niż „dziobać" bez celu. Wszyscy jesteśmy tego świadomi. Dziewczyny zazwyczaj są bardziej obowiązkowe. Dlaczego człowiek jest częścią pewnej świadomości? Czytamy: „...Ciało, czyli atomy w ruchu, namiętności i rozum tworzą jedność, która jednak wymyka się naukom przyrodniczym...”. By uczyć ...

Moje schronienie i moja burza

„…Byłam tak znieczulona własną rozpaczą, że miałam wrażenie, iż oglądam to wszystko z jakiejś samotnej, odległej planety…” Dwie kobiety, dwa różne charaktery. Matka i córka. Nie ukrywam, że książka niesie ze sobą ogromne pokłady emocji. Czy perfekcja boli? W jakich chwilach życia młoda kobieta mówi dość? Ciężko momentami czytało mi się publikacje, bo ja np. doceniam swoje cudowne relacje z Mamą, która jest prawdziwą przyjaciółką i oparciem dla mnie w każdej sytuacji. Autorka opowiada o swojej trudnej i skomplikowanej relacji z matką - Mary Roy. Matka ukształtowała ją jako człowieka i pisarkę. Publikacja jest hymnem na cześć wolności, miłości i łaski. Pisarka miała 3 lata, gdy jej matka odeszła od męża. (matka miała wówczas 30 lat.). Jej jedynym atutem był tytuł magistra w dziedzinie edukacji. Zmarła - 89 lat. Córka twierdzi, że matka stworzyła im piekło. Jej brat traktowany był lepiej, częściej bity. Pisarka opuściła dom w wieku 18 lat - przestała do niego przyjeżdżać, studiowała...

Prawda o świcie

„…Żadnemu mężczyźnie nie przyniosą jednak ujmy dziecięca prostoduszność, dziecięca uczciwość, świeżość i szlachetność…” Dzisiaj sięgamy do klasyki. Hemingway i jego książki są moim towarzyszem w chwilach jesiennej pluchy. Ernest Hemingway to jeden z najwybitniejszych pisarzy i dziennikarzy XX wieku. W 1954 roku artysta otrzymał Literacką Nagrodę Nobla. Wiele osób zastanawiało się dlaczego popełnił samobójstwo... Co bardziej go pociągało - sława czy miłość? To był twórca i reżyser własnego życia. Pragnął, by widziano go jako bohatera, herosa i robił wszystko, by tego rodzaju efekt wywołać. Przenosimy się w zupełnie inny klimat. 1953 rok w Kenii trwa powstanie Mau Mau. Ernest Hemingway wraca do Afryki na ostatnie w swoim życiu safari. Autor jest już po otrzymaniu Nagrody Nobla. Z czwartą żoną Mary osiedla się u stóp Kilimandżaro. Mary marzy, by upolować lwa. Ernesta fascynuje zupełnie kto inny - młoda Afrykanka Debba. To opowieść o polowaniu i miłości. Książka nie została uko...

Książki okiem Katarzyny Żarskiej

Szukaj na tym blogu