POWROTY

 

„…Każdy człowiek… dopóki żyje, ten pierwiastek dobra można w nim rozbudzić…”

Przed Wami książka pt. „POWROTY". Czym jest szczęście? Dobre pytanie. 😘

Odbiorca dotyka następujących słów: czas, powołanie, wspomniane szczęście, strach, misja, ucieczka i odpowiedzialność. To ostatnie jest niezbędne w dzisiejszym zabieganym świecie. Dla każdego, kto otwiera książkę powołanie jest nieco inne. GPS mówi o dotarciu do celu. Myślimy o różnych rodzajach powołania, zawodach, wykonywanych czynnościach nie tylko w służbie cywilnej, ale i kościelnej. Jak wygląda powołanie do miłości? To bycie dobrą żoną i mężem, ojcem, matką czy przyjacielem dla drugiej osoby… Może dobrym dzieckiem…?

Ks. Piotr Pawlukiewicz i jego poczucie humoru oraz umiejętność mówienia o sprawach ważnych lekkim i prostym językiem przyciągały do Kościoła tłumy. Miał niezwykły dar docierania z Dobrą Nowiną do ludzi z różnych środowisk. Zawsze motywował do czynienia dobra.

Tak wiele osób myśli dzisiaj np. o łatwej chęci zysku. Przykre jest to, że nie liczy się to, co mówimy w chwilach ciszy i złości. Przeżywamy wiele burz. „…Liczy się tylko miłość. Tylko każdy ma do niej inną drogę…”. Porównujemy islam i chrześcijaństwo, obie religie są mocne, ale w chrześcijaństwie jest chyba znacznie trudniej, kiedy pewne rzeczy się po prostu nie układają. Mamy kochać nawet swoich wrogów. Miłowanie, a Trójca Święta – jaki związek tu funkcjonuje?

Małżeństwo określane zostaje jako sztuka kompromisu. Opakowanie człowieka, poznanie jego wad i warstwa dzięcięctwa Bożego. Miłość, to nie matematyka. Mąż i żona – kto, co komu obiecuje? Życie, to taka odpowiednia droga, ale wszystkiego zabrać się nie da. Prawdą jest, że „…miłość to nie uczucia – to decyzja woli”. Mężczyzna i kobieta muszą chcieć być za sobą w poczuciu bezpieczeństwa. Świat jest dzisiaj nastawiony na emocje. Kiedy jest przykro – obie strony zaczynają się oddalać.

Odpowiednie powołanie do kapłaństwa i życia zakonnego. Jaka jest właściwa droga dla ministrantów, lektorów i osób udzielających się w Kościele? To tematy emocjonalne i osobowościowe. Czym jest miłość kapłana? Kto i kiedy ucieka od powołania?

Mamy przestać bać się przyszłości i odkryć, że nie musimy mieć gotowego planu na całe życie. Wystarczy zrobić pierwszy krok i zaufać, że jest dla Nas miejsce, którego nikt inny nie może zająć. Nowość w mojej prywatnej, domowej biblioteczce z ofiarą.

„...Żeby dać drugiemu siebie, trzeba samemu siebie mieć..." – to cytat, który wskazuje nie tylko na poczucie własnej wartości, ale i oddanie siebie. Dobre serce łatwo zranić. Zaufanie wtedy długo się odbudowuje. Łzy spływają po policzku same.

Odpowiedzialność za drugiego człowieka jest trudna. Matka przejmuje się dzieckiem, żona – mężem, a dziadkowie – wnukami.

Najważniejsza jest praca, nadzieja i prawdziwa miłość. To także rozwody, o których nie zapominajmy. Istota sakramentu, jego braku, ale i życia razem lub osobno. Jak czują się te kobiety w męskim świecie, które noszą spodnie, a nie są uległymi szarymi myszkami? Możemy podyskutować na wielu polach.

Bardzo serdecznie dziękuję Wydawnictwu za możliwość przeczytania książki. To piękna przygoda, która zostanie z każdym czytelnikiem na dłużej.

Gorąco polecam

Katarzyna Żarska

https://zarska18.blogspot.com/

Wydawnictwo: RTCK

Wydanie I

Projekt okładki: Katarzyna Halota

Oprawa: miękka

Liczba stron: 272

(nowość wydawnicza) w mojej prywatnej biblioteczce