Przejdź do głównej zawartości

Złoty cielec i fałszywi prorocy. Państwo jako narzędzie walki z Bogiem

 

„…Powraca tu pytanie o to, czy świeckie państwo może być źródłem norm i wartości moralnych…”

Religia i polityka, to dwa różne bieguny. W naszej codzienności wzajemnie się uzupełniają, ale każdy z Nas dostrzega w nich zupełnie inne wartości. Niektórzy szukają spokoju, a inni poklasku. Są tacy, którzy pragną wyłącznie władzy, a kolejni wielkiej szansy, by życie duchowe było na pewnym poziomie. Liczą na stabilizację. Bardzo się cieszę, że miałam okazję przeczytać książkę.

Autorem publikacji jest ks. prof. Piotr Mazurkiewicz – kapłan katolicki archidiecezji warszawskiej, profesor nauk o polityce i katolickiej nauki społecznej związany z Uniwersytetem Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie. Pisarz i publicysta. Kiedy poznacie Biogram Autora dowiecie się, że to prawdziwy erudyta. Odznaczony m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2022).

Kościół ma historię długą, tak jak i chrześcijaństwo. Czy człowiek umie żyć bez Boga? Naprawdę w nic nie wierzyć, jest chyba strasznie… Sam odbiorca skupia się na:

- religii

- światopoglądzie

- historii

- kulturze

- i przestrzeni politycznej.

W której kategorii – Ty – Drogi Czytelniku czujesz się najlepiej?

Rola państwa, sztuki, religii i kościoła. Czym jest przejaw obojętności? Piłat na przedstawionym obrazie jest zatroskany. Obraz węgierskiego malarza Mihálya Munkácsyego z 1881 r. głęboko został w mojej pamięci.  Padają słowa: „…To wasza rzecz…”. Dostrzegamy wiele mankamentów. Analizujemy, z jednej strony tyle zbliżających się wydarzeń, które nas śmieszą i szokują. 

Niektórzy pragną wyłącznie poklasku. Niestety. Kiedy osoba adorowana potrzebuje zabawy, a także odpoczynku? Czy neutralność światopoglądowa to fikcja?

Jaka jest prawdziwa rola kapłana? Nie skupiamy się wyłącznie na założeniu sutanny i ornatu. Gdzie tu troska o drugiego człowieka i walka z własnymi słabościami? Kościołem kieruje Papież. Państwem – określony ustrój i polityka. Historia Romulusa i Remusa pokazuje bardzo wyraźnie, że „… obydwaj byli obywatelami ziemskiego państwa…”. To nie jest fantazja czytających, bo temat jest poważny.

Polityka bywa nazywana nauką. Niestety oprócz rozsądku towarzyszą jej intrygi, kalkulacja i wpływy. Osiąganie celów to także wiedza techniczna. Wszak polityka jest różnie pojmowana.

Tym razem „między wierszami” myślimy o czymś zupełnie innym. Nie tylko Polska, ale cała cywilizacja zachodnia przeżywa dziś gigantyczny kryzys. We współczesnym świecie odrzuca się Boga, katolicyzm przede wszystkim, ale także zbudowaną na nim tradycję, moralność, chrześcijańską obyczajowość. Zakłamuje się demokrację, podobno najlepszy z ustrojów politycznych.

Malarstwo – uczy uważnej obserwacji i analizy otaczającego świata. Nasycone barwy i inne kolory. To nie tylko tło. Uczucia: miłość i nienawiść. Spokój i chłód. Obok siebie, w niedalekiej odległości. Państwo Boże i państwo ziemskie. Pierwsze oznaczało w starożytności życie „wedle ducha”, a drugie „wedle ciała”. Padają wymowne słowa -  wręcz kluczowe:

„…społeczeństwo, w starożytnym świecie skrępowane od dołu niewolnictwem, a od góry przygniecione absolutyzmem państwa, otrzymuje od chrześcijaństwa wolność i dynamikę…”.

Kim jest bogini Rozumu? I czy to prawda, że to my – „chrześcijanie jesteśmy odpowiedzialni za poziom nadziei w świecie”? Z kolei na XV – wiecznym tryptyku Hansa Memlinga Sąd Ostateczny archanioł Michał oddziela dusze zbawione od potępionych. Kto więc jest podstępny, a kto dba o własny interes? Lepiej iść na górę czy na dół? Czy w takim razie polityka ma jeszcze sumienie? Może sam człowiek skazany jest na porażkę?

Zwróćmy uwagę na te słowa: „…Konstytucyjny obowiązek neutralności światopoglądowej pierwotnie miał służyć zagwarantowaniu swobody wyrażania w życiu publicznym rozmaitych stanowisk religijnych i światopoglądowych…”.

Publikacja, dopracowana w stu procentach. Tematyka nie jest prosta. Manipulacje wyborcze powodują, że demokracja – nazywana od pewnego czasu liberalną – przemienia się na naszych oczach w autorytaryzm. Wmawia się całemu społeczeństwu – przy pomocy mass mediów, że wojujący ateizm jest neutralny światopoglądowo, a katolicyzm, to coś w rodzaju faszyzmu.

Powrócił pogański kult Złotego Cielca, a Dekalog jest wyszydzany. Niestety. Interesujący jest rozdział w książce pt. (Bóg nie „umarł” tylko „zmienił” adres). Chrześcijaństwo w Europie zastępują teraz nie tylko ateizm, ale i materializm, nihilizm i islam. Człowiek wciąż poszukuje odpowiedzi na wiele pytań. To te bóle, rozterki oraz niesprawiedliwości tego świata. Kiedy natura nie znosi próżni? Kiedy żyjemy w zakłamaniu? My wszyscy odczuwamy cierpienie lub utratę kogoś / czegoś w imię wyższych wartości. Gdzie podziała się godność człowieka i własne zdanie? Kto jest tym sprawiedliwym?

Doskonałym przykładem walki o wolność i poglądy jest ks. Jerzy Popiełuszko. Określany jako człowiek wiary i nadziei, który w tych ponurych i niebezpiecznych czasach PRL-u głosił za św. Pawłem: „…Nie daj się zwyciężyć złu, a zło dobrem zwyciężaj!”. Czy wtedy już czuł, że aby zwyciężyć, trzeba walczyć?!

Zachęcam Was do przeczytania tej wyjątkowej książki, w ciszy, samotności i spokoju. Bez względu na to, czy jesteś „otoczony modlitwą” lub „odbierasz życie na chłodno”. Przeczytaj książkę. Naprawdę warto.

Gorąco polecam

Katarzyna Żarska

https://zarska18.blogspot.com/

Wydawnictwo: Biały Kruk

Premiera: 08.09.2025 r.

Oprawa: twarda

Wydanie I

Liczba stron: 248

(nowość wydawnicza) w mojej prywatnej – domowej biblioteczce 

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Catherine. Księżna Walii – biografia

  „… ich miłość stała się bardziej widoczna – wymieniane przez nich spojrzenia oddawały głębię bliskości…” Każda biografia niesie ze sobą pewne przesłanie. To nie tylko historia człowieka. Ta pokazuje smutki, radości, ogromną odpowiedzialność, ale i lęk przed nieznanym. Catherine - Księżna Walii opowiada o osobistych rozterkach, w tym leczeniu onkologicznym. Operacji jamy brzusznej. Autorem książki jest Robert Jobson – dziennikarz, który od ponad dwudziestu lat pisze o rodzinie królewskiej w „London Evening Standard”. Książę William i rodzina to ogromne wsparcie. Czy Rodzina Królewska ma prawo do prywatności? Gdzie podział się szacunek magazynów plotkarskich? Kiedy Księżna została osaczona przez media, podobnie jak Księżna Diana? Czy młoda dziewczyna marzyła, by zostać członkiem Rodziny Królewskiej? Studentka historii sztuki zakochała się w następcy brytyjskiego tronu – Williamie. Dawniej związki były aranżowane, stanowiły strategiczne sojusze. Miłość jeśli się pojawiła, była „nieo...

Złowieszczy Dar

  „… Alessa wzięła do ręki wstążkę i skrzywiła się, gdyż nawet przy tym lekkim ruchu jej obojczyk przeszył ból. Co się z nią dzieje? Czy nie umie już przyjąć cudzej życzliwości?...” Na samym początku muszę powiedzieć, że jest to książka dla tych, którzy czują „zbyt intensywnie”. Moim zdaniem to dobrze, bo w życiu nie da się niczego udawać i żyć na przysłowiowe pół gwizdka. Trzeba wykazać iskierkę zainteresowania, bo bez pełnego zaangażowania nic ciekawego nie wydarzy się w naszym życiu. Zastanawialiście się kiedyś czym naprawdę jest dar? Można mieć swoistą smykałkę do danej rzeczy i to naprawdę przydaje Nam się w życiu. Kobiety mają np. dar do przygotowywania różnych rzeczy, dbanie o kogoś z troską i miłością w sercu, to nie tylko swoiste poświęcenie, ale i wspomniany dar. Dar do załatwiania spraw niemożliwych, dar do gotowania, do łatwości wypowiedzi, przewidywania czy nauki. Jak będzie w przypadku naszych postaci? Po części przeniesiemy się do świata magii, miłości, relac...

Sekretne życie Aniołów

  „…Innymi słowy, kiedy Bóg stwarzał aniołów, robił to z myślą o nas. Duchowa przestrzeń ich życia to rzeczywistość, w której także i my mamy się poruszać…” Kiedy jest sielsko i anielsko? Życie to wiele nieprzewidzianych wydarzeń, wzlotów i upadków. Tym razem z czytelniczym zacięciem przeczytałam książkę, która daje taki spokój i poprawia nastrój. Aniele Mój … ten jest tuż obok. Czy jesteś gotów na niebiańską podróż? No to zaczynamy! Każdy Anioł jest inny i niesie dobrą nowinę, lub przesłanie prawdziwego szczęścia. To towarzysz trudnej codzienności i małych radości. Ochrania i umacnia, szczególnie - Anioł Stróż albo ten Anioł, który zwiastował Maryi. Ten pokazuje Nam sens wiary. Sama nazwa „anioł” wywodzi się od greckiego słowa angelos. Anioł to stabilność i gwarancja bezpieczeństwa. Kiedy próbujemy ocalić nasz dobrostan? Co się wtedy z nami dzieje? Sposób patrzenia na zagadnienie nie ogranicza i nie krępuje. Dla anioła dystans np. nie jest żadną przeszkodą. Anioł zawsze na Na...