„…Słowa księżniczki zafrasowały
faraona. Ale skoro złożył przysięgę, musiał jej dotrzymać…”
Mitologia,
czyli opowieści, które dotyczą starożytnego Rzymu, Grecji, ale i Egiptu. Kto
lubi naukę, wiedza na pewno przyda się do kolejnego teleturnieju. Poznajemy
twórczość brytyjskiego autora. Roger Lancelyn Green (1918 – 1987) to potomek
normandzkich wikingów, którzy podbili Anglię. Przyznaję, że książkę czyta się
bardzo lekko. Gdy mrok pożera niebo, rodzi się walka o słońce.
Egipt,
to jedna z najstarszych i najbardziej intrygujących cywilizacji świata. W tej
książce znajdziemy wielkie mity i legendy – o potężnym Ra, bogu słońca i
stwórcy świata, czy też dramatyczną historię Ozyrysa, Izydy i Seta, opowieść o
zdradzie, śmierci, miłości i zemście, która wywarła ogromny wpływ na
wyobrażenie dotykające życia pozagrobowego. Nie zabrakło także Horusa –
bohatera i mściciela, symbolizującego triumf dobra nad złem.
Autor
opowiada o Chnumie, bogu Nilu, magiczne przygody kapłanów i faraonów. Jednym ze
sposobów czerpania wiedzy o przeszłości jest docieranie do starych budowli,
miejsc, które przetrwały setki, tysiące lat. Najsłynniejsze to piramidy. Wiele
mówią nam opowieści o faraonach, bogach i zwyczajnych ludziach – ci orali
ziemię, produkowali i sprzedawali towary, służyli swoim panom. Egipt to kraina tajemnicy
i magii. Żył własnym życiem, religią. Starożytni Grecy „odkryli” Egipt około
500 r. p. n. e. i zaczęli o nim pisać. Dawniej jedynie kapłani potrafili czytać
starożytne hieroglify.
W
Egipcie życie zależało od corocznych wylewów - podnoszenia się poziomu Nilu. Ra, lub późniejszy Amon –
Ra, bóg – słońce, był pierwszym i najważniejszym spośród bóstw, rzeka Nil
występowała zaraz po nim, czczona jako Chnum, jako część istoty władającej
życiem i rozmnażaniem, odzwierciedlanej w osobie bogini Izydy.
Bratem i mężem Izydy był bóg świata śmierci
Ozyrys o to jego uznawano za największego z bogów. Ozyrys był pierwszym
człowiekiem- faraonem, który został bogiem, każdy faraon stawał się bogiem na
ziemi, mającym zostać bogiem także w niebiosach – w Duat, „krainie cieni”,
Krainie Umarłych, w której rządził Ozyrys.
W sercu piramidy albo w najgłębszej komnacie
skalnej składano ciało faraona, zamknięte w wielu trumnach; ta wewnętrzna z
twardego granitu z Syene, czyli współczesnego Asuanu. Razem z ciałem grzebano
także niezliczone skarby i ulubione przedmioty faraonów, od rydwanów po trony i
wachlarze oraz pudła ze słodkościami. Na ścianach malowano i rzeźbiono sceny ze
świata współczesnego faraonom, a także z tego następnego.
Bóg Ra – bóg słońce, mówił – „…Jestem bogiem Chepri o świcie, Ra w
południe i Atumem, wieczorem…”. Ra – pierwszy faraon Egiptu. Była to złota
era świata. W pewnym momencie zesłał na ludzi Sechmet – lwa o gigantycznych
rozmiarach. Sechmet usunęła z powierzchni ziemi najbardziej podłych ludzi, a
pozostali zaczęli się modlić do Ra, błagając o litość. Ra znalazł sposób na
Sechmeta – Ochsa z Elefantyny zmieniła lwa. Odtąd nosił imię Hathor – stanie
się boginią miłości. Miłość uczucie silniejsze od nienawiści, a ludzie staną
się jej ofiarami. Miłość stała się nową rozkoszą i nowym cierpieniem.
Izyda i Ozyrys. Ra powiedział, że Nut – nigdy
nie urodzi dziecka. Nut zgłosiła się do Thota o radę.
Ten użył podstępu. Zaprosił Chonsu – na
partię warcabów. Pojawiły się bardzo wysokie stawki. Było nią jego własne
światło. W pięciu dniach niezależnych od żadnego roku – urodziło się pięcioro
dzieci Nut.
I dzień – Ozyrys
II dzień – Harmachis
III dzień – Set
IV dzień – Izyda
V dzień – Neftyda.
Jedno z nich miało objąć władzę nad Egiptem,
po Ra. Nut powierzyła Izyrysa na wychowanie Pamylesowi. Izyda stała się
największą czarodziejką, jaką znał Egipt.
Kiedy dorośli Izyda i Ozyrys się pobrali.
Izyda powołała do życia pierwszą kobrę – „ureusza”, który stał się świętym
wężem Egiptu. Wąż ukąsił Ra. Bardzo cierpiał. Izyda prosiła Ra, by wyznał jej
swoje sekretne imię. Ten kazał jej przysiąc, że nikomu go nie zdradzi. Było to
„Ka”. Zaraz potem ból zniknął. Niemniej stracił władzę królewską na ziemi, a
Ozyrys został faraonem Egiptu, a Izyda została jego królową. Jako swoją stolicę
zbudowali wielkie Teby i rządzili sprawiedliwie i mądrze.
Zafascynowała mnie Wielka królowa Hatszepsut.
Egipt przeżywał swoją złotą erę. Nadszedł też czas, by stworzyć wielką królową.
To także mądrość i błogosławieństwo. Czemu Hatszepsut miała zniknąć z pamięci
potomnych? Jej wizerunki zniszczono, a imię usunięto. Opowieść o jej panowaniu
zniknęła z oficjalnych zapisów. W Świątyni Milionów Lat w Deir el – Bahari
kazała się uwiecznić. Hatszepsut to wszak czas stabilizacji i rozwoju. Symbolem
są liczne monumentalne budowle, wznoszone za jej panowania.
Bai – czyli dusza
Ka – czyli jaźń
Khu – czyli duch.
Jak się zakończy ta historia? Przeczytajcie
sami. Książka uzupełniona jest ilustracjami.
Gorąco
polecam
Katarzyna Żarska
https://zarska18.blogspot.com/
Wydawnictwo: ZYSK i S – ka
Premiera: 23.09.2025 r.
Oprawa: twarda w obwolucie
Tłumaczenie: Piotr Kuś
Wydanie I
Liczba stron: 256
(nowość wydawnicza)
Komentarze
Prześlij komentarz