Przejdź do głównej zawartości

Catherine. Księżna Walii – biografia

 

„… ich miłość stała się bardziej widoczna – wymieniane przez nich spojrzenia oddawały głębię bliskości…”

Każda biografia niesie ze sobą pewne przesłanie. To nie tylko historia człowieka. Ta pokazuje smutki, radości, ogromną odpowiedzialność, ale i lęk przed nieznanym. Catherine - Księżna Walii opowiada o osobistych rozterkach, w tym leczeniu onkologicznym. Operacji jamy brzusznej. Autorem książki jest Robert Jobson – dziennikarz, który od ponad dwudziestu lat pisze o rodzinie królewskiej w „London Evening Standard”.

Książę William i rodzina to ogromne wsparcie. Czy Rodzina Królewska ma prawo do prywatności? Gdzie podział się szacunek magazynów plotkarskich? Kiedy Księżna została osaczona przez media, podobnie jak Księżna Diana?

Czy młoda dziewczyna marzyła, by zostać członkiem Rodziny Królewskiej? Studentka historii sztuki zakochała się w następcy brytyjskiego tronu – Williamie. Dawniej związki były aranżowane, stanowiły strategiczne sojusze. Miłość jeśli się pojawiła, była „nieoczekiwanym bonusem”. Kochanki, żony, potajemne romanse to także dawna część układu, lub nazwijmy to po imieniu transakcji małżeńskiej.

Kate (ur. 09.01.1982 r.) poślubiła Księcia Williama w 2011 roku. Elżbieta II przyznała Williamowi tytuł Księcia Cambridge. Jej matka dba, by dziewczyna stawiała sobie wysokie wymagania. Rodzina była szczęśliwa. Księżna docenia proste rzeczy, jak np. wspólny spacer lub obserwowanie płomieni w kominku w deszczowy dzień. Ile kroków dzieli nas od przyjaźni do miłości? Księżna wspiera:

- organizacje charytatywne

- działania na rzecz kobiet

- dzieci

- sztukę – lokalną i zagraniczną.

Jak wielka jest ingerencja paparazzich w życie prywatne? Pewien styl życia niesie ze sobą konsekwencje. Pewność siebie czy niewinność? Może to jednak strach przed nieznanym? „…Catherine lubiła piec ciasta, preferuje energetyczną owsiankę, lekkie sałatki i owoce…” – czytamy. To ten bajkowy ślub transmitowany na cały świat. Komentowane są stroje, kroje i projektanci. Rola rzecznika prasowego jest nieodzowna.

Przechodzimy do:

- dostojeństwa

- elegancji

- godności.

To także komentowany konflikt dotyczący Meghan i Catherine. Zażyłości uczuć dwóch braci. Książka uzupełniona jest fotografiami, dzięki którym możemy zobaczyć najważniejsze życiowe sytuacje losów Księżnej.

Czy Diana i jej synowa, choć się nigdy nie poznały to dwie niespokojne dusze? Rozdział pt. „Twardy orzech do zgryzienia” stał się moim ulubionym, jako ciekawej czytelniczki. Księżna podkreśla, że macierzyństwo jest trudne. Stara się zwracać uwagę na czas poświęcony dzieciom, jak i środowisko, w którym się wychowują.

Pokazuje, w jaki sposób jej dzieci muszą docenić warunki, w jakich przyszło im żyć. Dba o męża i swoje pociechy. Wie, jak ważne jest okazywanie miłości. William doświadczył rozwodu rodziców. Chciał, by jego żona była dla niego także oparciem i prawdziwą przyjaciółką.

Bycie aktywną, młodą osobą według Księżnej wyrabia charakter. Media społecznościowe również kształtują wizerunek Rodziny Królewskiej. Wymiana zdań, podnoszenie głosu czy coś takiego funkcjonuje w związku, który niemniej obserwuje cały świat i poddani?

Gorąco polecam, bo kiedy liczy się uczciwość i AUTENTYCZNOŚĆ, rola Księżnej to przede wszystkim wsparcie męża. Książka była świetnym prezentem z kobiecego punktu widzenia i najważniejsze – pokazaniem roli Księżnej na polu życia zawodowego i prywatnego.

Katarzyna Żarska

https://zarska18.blogspot.com/

Wydawnictwo: WAB

Oprawa: twarda

Przełożył: Piotr Grzegorzewski

Liczba stron: 320

(nowość wydawnicza) w mojej prywatnej biblioteczce 

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

AGENTKA

  „…Maria odstawiła walizkę, czując w mięśniach nieprzyjemny ból…” Przed Wami przepiękna książka, jedna z lepszych jaką udało mi się przeczytać w ostatnim czasie. Bibliotekarze wyszkoleni w szpiegostwie i specjaliści od mikrofilmów, współpracujący ze specjalnym oddziałem Służb, zostają rozlokowani po całej Europie. Robi się niezmiernie ciekawie i interesująco. Od książki nie można się oderwać. To idealna, wakacyjna towarzyska ciepłych wieczorów. Czy losy amerykańskiej bibliotekarki i portugalskiego handlarza książek mogą odmienić losy wojny? Roosevelt wysyła dużą grupę zadaniową z misją wyszukiwania w książkach, podręcznikach i gazetach informacji o rozmieszczeniu wojsk, uzbrojeniu. Siły zbrojne nie zawsze są gotowe do walki. Co dzieli prawdziwych wrogów? Maria Alves zostaje wysłana do Lizbony - tu fotografuje publikacje. Współpracuje z Tiago - właścicielem księgarni. Ten pomaga żydowskim uchodźcom. Między nimi dochodzi do zbliżenia. Jak potoczą się ich losy? Każda wrażliwa k...

ZOSIA

  „…Nie wiedziałam, co zastanę w tym jego mieszkaniu, które od teraz miało być także moim domem…” Książka Wydawnictwa Zysk i S - ka okazała się dla mnie piękną niespodzianką. Przeczytałam ją w dwa wieczory. Pozaznaczane cytaty oddają prawdę o życiu, samotności i bólu, który towarzyszy Nam nieustanne. Powieść czyta się, jak dobrą sagę. Zosia Trzecińska pochodzi z polsko - niemieckiej (wielodzietnej) rodziny robotniczej. Akcja toczy się u schyłku XIX wieku w Łodzi. Przenosimy się np. na łódzkie Bałuty. Rodzina żyje godnie i skromnie. Chłopcy z rodziny chodzą do szkoły. Dziewczynki nie, czyli Zosi zostają tajne komplety. Zosia marzy o klasztorze. Ojciec zaś wybiera za nią i w przyszłości wybierze jej męża. Zosia znosi kolejne przeciwności. W tle toczy się wojna i niepewność jutra. Zosia urodziła się w 1895 roku. Jej rodzice to Stanisław i Paula - pochodzili z zupełnie innych światów. Matka była słabego zdrowia. Rodzice się pobrali w kościele katolickim, mimo sprzeciwu ich rodziców...

POLKI w POLU

  „…Na razie przepraszam za wszystko…” Książki pt. „Chłopki” , „Służące” i „Ziemianki” podbiły polski rynek wydawniczy. Teraz kolej na kolejną świetną publikację. Kiedy milczenie jest przerywane? Niestety, niektóre wspomnienia są przykre i przywołują ból kobiet, które pracowały ponad siły. Julia Duval jest osobą, która gromadziła umowy o pracę i korespondencję administracyjną, akta każdej z robotnic. Niektóre dzieci rodzą się z mniej lub bardziej szczęśliwych związków. Inne są wynikiem gwałtów. Pewne jest to, że pracownice z Polski przynoszą korzyści francuskiemu rolnikowi. Umowy, są niestety spisane po francusku, a niewiele naszych bohaterek zna płynnie język obcy.   Na zdjęciach zawartych w książce odnajdujemy prawdę. Dostrzegamy młode kobiety, ale zniszczone życiem. Wzrok jest mętny, twarz przygnębiona, a strój prosty. Wspomniane zgony i morderstwa rodzących się dzieci – szokują, ale realia są prawdziwe. Każda kobieta jest inna. Gospodarze mają swoje „zagrania”. Ich ż...