Przejdź do głównej zawartości

SZPITAL W PIEKLE

 

„…Ten młody, niedoświadczony, lecz ambitny lekarz wykazywał dużą chęć zdobywania wiedzy…”

Jako córka pielęgniarki inaczej odbieram tę książkę. Wiem ile pracy i zaangażowania potrzeba od odpowiedzialnej osoby, która zdaje sobie sprawę z powagi sytuacji. Przed Wami wyjątkowa publikacja - „Szpital w piekle. Historia lekarzy-więźniów w Auschwitz”. Praca w szpitalu obozowym dawała większe szanse na przeżycie i pozwalała ratować współwięźniów. Lekarze więźniowie odegrali znaczącą rolę w obozowym ruchu oporu. Organizowali pomoc dla chorych, zdobywali leki, dokumentowali i ujawniali światu zbrodnie SS. Równocześnie, działając pod nadzorem lekarzy SS, byli zmuszani do podejmowania dramatycznych decyzji.

Momentami łzy same cisną się do oczu. Życie i śmierć. Żydzi, którzy mieli handlowo w głowie, Niemcy zadający ból i funkcjonowanie „służby zdrowia”. Lekarze i pielęgniarki.

Auschwitz jest symbolem Holokaustu i największej zbrodni XX wieku. Wielu więźniów to lekarze, którzy pracowali w szpitalu obozowym, by przeżyć i ratować współwięźniów. Byli też w ruchu oporu. Najważniejsze – ŻYĆ w obliczu tak wielkiej tragedii i niesprawiedliwości. Wojna rządzi się swoimi prawami. Polacy i inne nacje wobec Niemców byli bezradni.

Było wielu lekarzy m.in. Frankl – neurolog, psycholog z Wiednia. Otto Wolken – żydowski lekarz, praca zwiększała szanse na przeżycie. Będąc zwykłym więźniem umierało się z wycieńczenia, głodu i chorób. Lekarze zbierali różne dane (np. o masowych zbrodniach) i przekazywali je na zewnątrz.

Lekarz Miklós Nyiszli – specjalista w dziedzinie medycyny sądowej, zmuszany był, by pracować jako patolog dla lekarza SS Josefa Mengelego (u zamordowanych w celach „naukowych”).

Doktor Carl Clauberg  - prowadził w Auschwitz eksperymenty „medyczne” na więźniarkach żydowskich. Horst Schumann prowadził eksperymenty sterylizacyjne z użyciem promieni X (rentgenowskich). Pierwszy transport do Auschwitz był 14.06.1940 roku.

Jak wyglądał szpital w obozie dla kobiet? Kobiety w ciąży, aborcje, sepsa i strach w oczach. Kiedy zjawiała się czarna karetka? To postrach obozu. „...Wybrane kobiety ładowano do tej karetki i wywożono do krematorium...”. Wysoka gorączka i brak wyjścia. Niesprawiedliwość. To wystarczy... przewrotny los. Przeczytajcie książkę, to doskonały przykład, jak człowiek może być podły i bezwzględny wobec drugiego.

Auschwitz to piekło na ziemi. Kto pomagał chorym zdobywać leki, dokumentował i ujawniał zbrodnie SS? Często lekarze wskazywali „listy niezdolnych do pracy”. Narażali swoje życie, ratując innych. Obozowe tortury trwały do stycznia 1945 roku. Komendantem obozu był Rudolf Höss. W oczach zwykłych więźniów kapo i blokowi byli prawdziwymi zbrodniarzami. 

Enna Weiss – Słowaczka żydowskiego pochodzenia – lekarka w obozie kobiecym uratowała wiele istnień ludzkich. Ludwig Wörl był szefem szpitala obozowego, miał ogromną władzę nad więźniami. Żyd i radiolog Samson Fodor – zmarł po wstrzyknięciu mu fenolu. Wörl był człowiekiem o psychopatycznej zarozumiałości.

Bock otrzymał w Auschwitz zadanie zorganizowania rewiru szpitalnego i kierowania nim jako kapo. Blok „16” był blokiem leczenia chorych. Polscy lekarze:

- dr Stefan Pizła

- dr Edward Nowak

- dr Leon Głogowski i wielu innych.

Później bloki 14 i 15 też leczenie ambulatoryjne lub szpitalne. Ponadto wszy i świerzb to codzienność. Bock osobiście na rozkaz zabijał wstrzykiwaniem fenolu słabym i chorym więźniom. Brakowało leków, bandaży – wszystkiego. Panowała „medycyna obozowa”.

Ci, którzy nie mogli znieść obozowego „życia” - rzucali się na druty pod wysokim napięciem. Książkę powinni przeczytać wszyscy, którzy interesują się historią i medycyną.

Gorąco polecam

Katarzyna Żarska

https://zarska18.blogspot.com/

Wydawnictwo: ZYSK i S – ka

Premiera: 13.10.2026 r.

Oprawa: miękka

Liczba stron: 688 

(nowość wydawnicza) w mojej prywatnej, domowej biblioteczce 

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

UMYSŁ ZAMKNIĘTY

  „…Najważniejszą funkcją uniwersytetu w wieku rozumu jest obrona rozumu przed nim samym, a dokonuje tego przez bycie wzorem prawdziwej otwartości…” Edukacja, studia, praca nad sobą i swoim życiem. Gdzie w tym wszystkim jest młody człowiek? Czy współczesny student daje sobie radę w życiu? Obserwując spadającą liczbę studentów, drogie utrzymanie na studiach w Krakowie, Wrocławiu czy Warszawie zastanawiamy się, co tak naprawdę, zrobi ten młody człowiek z ambicjami już po skończeniu edukacji z dyplomem w ręku… Człowiek i nauka. Studia kontra życie. Bądź najlepszy i ucz się, by być na samej górze drabiny. Tak wielu nauczycieli motywuje swoich podopiecznych. Niestety, lepiej być szczerym ze sobą niż „dziobać" bez celu. Wszyscy jesteśmy tego świadomi. Dziewczyny zazwyczaj są bardziej obowiązkowe. Dlaczego człowiek jest częścią pewnej świadomości? Czytamy: „...Ciało, czyli atomy w ruchu, namiętności i rozum tworzą jedność, która jednak wymyka się naukom przyrodniczym...”. By uczyć ...

Gotowe na zmiany. Kobiety z Biblii

  „…Mądrość dom sobie buduje, głupota zaś własnymi rękami go burzy…”(Prz 14,1) Dzisiejszy dzień (1 Listopada) jest zupełnie inny. Zastanawiamy się czy lepiej jest po tej, czy po tamtej stronie… Towarzyszy nam zaduma, tęsknota i łzy. Temat związany z duchowością i religią jest ważny dla każdego z nas, nie tylko w chwilach nostalgii. Kto wypełnia pustkę? Jaką rolę w historii zbawienia odegrały kobiety w Biblii? Ta książka jest o ludzkim duchu, bez płci, o tęsknotach, zmaganiach, dramatach i o szansach na spełnienie. Literacko – dotykamy pewnego motywu. To „studnia naszego życia”. Studnia symbolizuje pragnienia każdego człowieka, jego niezaspokojenie, głody. Autorką książki jest Irena Neumueler teolog, trener i mentor. Wspiera kobiety w odkrywaniu ich tożsamości, godności i kobiecego piękna. Moim zdaniem, w tej publikacji pokazuje takiego pięknego ducha - życia i trudów, jakie wszystkie panie - (bez wyjątku) doświadczają w codzienności. Przyznaję się bez bicia, że publikacja int...

Moje schronienie i moja burza

  „…Byłam tak znieczulona własną rozpaczą, że miałam wrażenie, iż oglądam to wszystko z jakiejś samotnej, odległej planety…” Dwie kobiety, dwa różne charaktery. Matka i córka. Nie ukrywam, że książka niesie ze sobą ogromne pokłady emocji. Czy perfekcja boli? W jakich chwilach życia młoda kobieta mówi dość? Ciężko momentami czytało mi się publikacje, bo ja np. doceniam swoje cudowne relacje z Mamą, która jest prawdziwą przyjaciółką i oparciem dla mnie w każdej sytuacji. Autorka opowiada o swojej trudnej i skomplikowanej relacji z matką - Mary Roy. Matka ukształtowała ją jako człowieka i pisarkę. Publikacja jest hymnem na cześć wolności, miłości i łaski. Pisarka miała 3 lata, gdy jej matka odeszła od męża. (matka miała wówczas 30 lat.). Jej jedynym atutem był tytuł magistra w dziedzinie edukacji. Zmarła - 89 lat. Córka twierdzi, że matka stworzyła im piekło. Jej brat traktowany był lepiej, częściej bity. Pisarka opuściła dom w wieku 18 lat - przestała do niego przyjeżdżać, studiowała...