„…Panience tej darujemy,
Z radością powinszujemy
Miłego, Bożego potomka…”
Kiedy słyszymy kolędę podczas
Wieczerzy wigilijnej i na Pasterce oznacza to, że klimat jest zupełnie inny.
Spokojniejszy. W listopadzie, to dopiero św. KATARZYNA rozpoczyna według
starego przysłowia okres Adwentu. Książka, którą widzicie na zdjęciu, jest
idealnym kompendium wiedzy.
„Podnieś rękę, Boże Dziecię” to publikacja, która poświęca
uwagę kolędom, jakie w czasach niewoli i narodowych dramatów niosły Polakom
nadzieję, otuchę i wiarę w Bożą opiekę nad Ojczyzną. Dowiemy się wielu
ciekawostek na temat kolęd. Jak powstawały, czym jest kolęda, a czym
pastorałka? To przegląd kolęd od XVI wieku do XX. Jak wyglądały – te bolesne
Wigilie zesłańców?
Malarstwo, literatura, sztuka i
muzyka. To one kształtują nasze dziedzictwo. Kim był Franciszek Karpiński?
Wybitna postać swoich czasów (1741-1825). Człowiek wykształcony i kreatywny.
Pieśń „Bóg się rodzi” powstała na zamówienie Izabeli z Czartoryskich
Lubomirskiej.
Kolędy są częścią naszej kultury i
historii. Kolęda jest jednym z tych elementów świąt, które wszyscy rozpoznają. Jej
początki sięgają znacznie dalej niż chrześcijaństwo. Sam wyraz wywodzi się z
łacińskich calendae, czyli pierwszych dni miesiąca, szczególnie
styczniowych.
Z czasem dawne życzenia noworoczne
i pieśni obrzędowe zaczęły łączyć się z tematyką narodzin Jezusa, a kolęda
przyjęła formę pieśni bożonarodzeniowej. W średniowieczu była najpierw związana
z liturgią, a później coraz mocniej, wchodziła do kultury ludowej.
Jaki towarzyszy Nam nastrój? To
moje ulubione podejście do tematu.
Najczęściej klimat jest uroczysty, podniosły, często refleksyjny. To
prawda – jest inaczej. Milej i spokojniej nawet przez te kilka dni.
Podziwiamy wiele obrazów. Tu moje
ukochane malarstwo – daje wiele możliwości interpretacji. Zaglądamy do
kościołów i klasztorów. Np. do Sanktuarium Matki Bożej Bolesnej Królowej Polski
w Licheniu. Dostrzegamy obraz z Kościoła św. Katarzyny w Krakowie
przedstawiający Świętą Rodzinę i święte kobiety adorujące Dzieciątko. Tu Artysta
jest nieznany. Scena Bożego Narodzenia; kwatera środkowa lewego skrzydła
Ołtarza Mariackiego Wita Stwosza, jak zawsze wygląda imponująco. Podziwiamy też
piękne, wyszywane ornaty u bernardynów w Radomiu. Góralskie grupy kolędników- w
zaśnieżonej stolicy Tatr. Kolędnicy w artystycznym ujęciu Zofii Stryjeńskiej to
żywe barwy. Wizja jednej z najwybitniejszych malarek polskiego folkloru. Jaką
moc mieli ci prawdziwi Pasterze, którzy oddawali swe pokłony? Nie zapominajmy o
każdej małej stajence – wykonanej przez księży wikariuszy i parafian w danym
mieście i małym miasteczku. To wszak nasze Święta. Lokalne obrazy i codzienne
dramaty.
To np. pastuszkowie z Betlejem.
Pokłon pasterzy w artystycznej wizji Petera Paula Rubensa uwiecznia cud. Ciepłe
barwy, jasność bijąca od Dzieciątka Jezus i zainteresowanie pastuszków.
Podkreślmy - ciepłe barwy szat. Kolor czerwony i granatowy. Bojaźń, Maryja,
strach i radość. Tak literatura daje „znak” wraz ze sztuką.
Pięknie ilustrowana, wzruszająca
opowieść o polskim Bożym Narodzeniu, które jest tradycją i taką perełką. Nowość
w mojej prywatnej, domowej biblioteczce. Musicie ją przeczytać. Warto.
Gorąco
polecam
Katarzyna
Żarska
https://zarska18.blogspot.com/
Wydawnictwo:
Biały Kruk
Premiera:
03.11.2026 r.
Oprawa:
twarda
Liczba
stron: 216
Wydanie
I
(nowość wydawnicza) w mojej prywatnej – domowej biblioteczce


Komentarze
Prześlij komentarz