ZOSIA

 

„…Nie wiedziałam, co zastanę w tym jego mieszkaniu, które od teraz miało być także moim domem…”

Książka Wydawnictwa Zysk i S - ka okazała się dla mnie piękną niespodzianką. Przeczytałam ją w dwa wieczory. Pozaznaczane cytaty oddają prawdę o życiu, samotności i bólu, który towarzyszy Nam nieustanne. Powieść czyta się, jak dobrą sagę.

Zosia Trzecińska pochodzi z polsko - niemieckiej (wielodzietnej) rodziny robotniczej. Akcja toczy się u schyłku XIX wieku w Łodzi. Przenosimy się np. na łódzkie Bałuty. Rodzina żyje godnie i skromnie. Chłopcy z rodziny chodzą do szkoły. Dziewczynki nie, czyli Zosi zostają tajne komplety. Zosia marzy o klasztorze. Ojciec zaś wybiera za nią i w przyszłości wybierze jej męża. Zosia znosi kolejne przeciwności. W tle toczy się wojna i niepewność jutra.

Zosia urodziła się w 1895 roku. Jej rodzice to Stanisław i Paula - pochodzili z zupełnie innych światów. Matka była słabego zdrowia. Rodzice się pobrali w kościele katolickim, mimo sprzeciwu ich rodziców. Mama Paula była w ciąży. Małżeństwo rodziców Zosi - było zgodne i szczęśliwe.

Matka cały dzień miała wypełniony sprzątaniem, gotowaniem, szyciem i opieką nad dziećmi. Cierpiała na dychawicę. Lubiła porządek. Mówiła twardym, niemieckim akcentem. Głos wydawał się ostry. Szyła też dla ludzi. Matka miała korzenie niemieckie. Tata, co miesiąc zarabiał 30 rubli w złocie. Dawało to pewną stabilizację. Lubił też kulturalne spędzanie czasu.

Ojciec był człowiekiem zadbanym i dobrze ubranym. Najbardziej lubił nosić lakierki. Rzadko sięgał po alkohol. Dużo kupował gazet i książek. Sporo czytał. Opisane zostają też łódzkie warunki i kamienice należące do Żydów. Łódzkie powietrze było fatalne. Nasza bohaterka podkreśla, że miała dobre dzieciństwo. Zawsze była syta i ładnie ubrana.

Zosia była poważna i zrównoważona, ale religijna i nieśmiała. Ojciec był członkiem Polskiej Partii Socjalistycznej. Żona odradzała mu działalności z nią związanej (ulotki, gazety itp.). Zosia miała ośmioro rodzeństwa. Było ich razem dziewięcioro.

Ojciec im dużo czytał, tłumaczył ( z zawodu był mistrzem kotlarstwa), kupował książki, wpajał wiedzę. Zosia marzyła, by pójść do szkoły, jak brat, ale cóż było robić… Zosia i siostry uczyły się na tajnych kompletach. Nauczyła się czytać, pisać i liczyć. Zosia uwielbiała czytać powieści i recytować wiersze. Panna Wolska uczyła ich miłości do ojczyzny. Dopóty, dopóki jej nie aresztowano.

Z upływem czasu mnożyły się robotnicze protesty. Ludzie zaczęli demonstrację. Pragnęli, wolności, pokoju, swobody. Rozruchy rozlewały się na kolejne fabryki, place i ulice.

Losy naszej Zosi są bardzo burzliwe. Wielokrotnie była upokarzana przez swojego męża. Ten był dla niej bardzo niedobry, zdradzał i poniżał. Schorowana kobieta wraca ze szpitala. Ma dwoje dzieci Władka i Basię. Mąż - to kompletny łotr, już z nią nie mieszka. Pił.

Kiedy czytamy książkę dostrzegamy niesprawiedliwość tego świata. Widzimy, jak mężczyźni nie szanują kobiet. Igrają z ich uczuciami i poniżają. Bez względu na wszystko Zosia ma dobre serce. Cieszy się, kiedy nie musi spać z mężem, który był dla niej prawdziwym tyranem. W pewnym momencie łzy same cisną się do oczu. Przeczytajcie książkę - zrozumiecie dlaczego warto.

Gorąco polecam

Katarzyna Żarska

https://zarska18.blogspot.com/

Wydawnictwo: ZYSK i S - ka

Premiera: 21.07.2026 r.

Oprawa: miękka

Projekt okładki i stron tytułowych: Paulina Radomska - Skierkowska

Wydanie I

Liczba stron: 609

(nowość wydawnicza) w mojej prywatnej biblioteczce