Strażniczki moralności

„...Pociechą sięgającą daleko

poza granice śmierci

są miłość i poczucie bezpieczeństwa

ofiarowane innym...".

Kiedy czytasz książkę – jak się czujesz? Przenosimy się do zupełnie innego świata. Staramy się zrozumieć najwięcej i poznać nie tylko twórczość danego pisarza, ale i postaci.

Pisarka Anna H. Niemczynow przyciąga pozytywną energią nie tylko w swoich mediach społecznościowych. Absolwentka nauk politycznych, prawa administracyjnego i pedagogiki. Ceniona jest za autentyzm, szczerość i odwagę.

Nasza bohatera Jaga inspiruje. To publikacja poruszająca do głębi, pełna napięcia powieść o potrzebie miłości, której brak boli przez całe życie. O relacjach, które zamiast budować – niszczą. O destrukcyjnym wpływie nienawistnych komentarzy i cenie, jaką płacą za nie ofiary hejtu. Nowość w mojej domowej biblioteczce.

Jaga Branson osiągnęła sukces zawodowy, jest w udanym związku, dom, córka. Z zawodu jest psycholożką i autorką poradników. Pomaga innym w trudnych sytuacjach życiowych, ale trudno jest jej samej na duszy. Została rana w sercu, po trudnej relacji z własną matką. Ciągle spotyka się odrzuceniem, krytyką ze strony matki. Kiedy boli najbardziej?

Trudno uwierzyć, że to możliwe. Matka i jej przyjaciółki są niczym strażniczki moralności. Wydają opinie na jej temat, oceniają, ganią. Córka Jaga pragnie miłości, tej matczynej. Ich relacje nie budują, a niszczą. Boleśnie jest być ofiarą hejtu.

Jagoda zazdrościła koleżankom strojów, śniadań, tych ładnie zapakowanych czy urodzin z tortem. Ona tego nie miała. Zależało jej na byciu akceptowaną. Jej matka ciągle ją krytykowała. Sama była krytykowana przez surowego ojca.

Jagoda miała siostrę, ta była przeciwieństwem jej samej. W domu Jagody nigdy się nie przelewało. Ojciec był jedynym żywicielem rodziny. Jagoda Broniewska – z małej dziewczynki stała się Jagą Branson. Sama grzebała w ludzkich myślach, emocjach, troskach i obawach lecz nie umiała uleczyć się sama. Jaga zbliżała się do 50 – tki.

Partner kobiety – Krzysztof, to właściciel kancelarii notarialnej. Miała wszystko, a jednak czegoś jej brakowało, córka Sandra wyjechała do Warszawy na studia. Często rozmawiały. Córka dostała się na warszawską filmówkę. Lubiły same wyjeżdżać gdzieś na wakacje. Jaga miała psa Boldusia. Uwielbiała też biegać po pracy po kilka kilometrów.

Czytając książkę możemy zdać sobie sprawę z relacji jakie panują w rodzinach. To nie tylko te dobre momenty, ale i kłopoty majątkowe, kłótnie, złe momenty i obwinianie kogoś.

To z drugiej strony wiele pozytywnych myśli i przemyśleń. Jak powinny wyglądać prawdziwe, te dobre relacje? Czytamy:

„.. Nie da się stłumić jednej

wybranej emocji.

Nie chcesz czuć smutku?

Radości też nie będziesz czuć..." Kiedy słowa trafiają do ludzi? Co teraz?

Nasza bohatera z głodem fizycznym radziła sobie o wiele lepiej niż z głodem emocjonalnym. Zachęcam Was do przeczytania książki, która zostanie na długo w mojej pamięci.

Gorąco polecam

Katarzyna Żarska

https://zarska18.blogspot.com/

Wydawnictwo: LUNA

Premiera: 10.09.2025 r.

Oprawa: miękka ze skrzydełkami

Wydanie I

Liczba stron: 560

(nowość wydawnicza) w mojej prywatnej - domowej biblioteczce

Ostatni gasi światło

„…Oszukano nas. W państwie prawa potraktowano nas jak śmieci – mówiła inna kobieta na innym korytarzu kilka miesięcy później…” Zupełnie inaczej książkę będzie odbierać moje pokolenie, a całkiem inaczej pokolenie mojej Mamy. Wszak historia lubi zataczać koło, ale i rozumieć swoje prawdziwe „ja”. Reportaż ma trafić do świadomości ludzi, którzy danego zdarzenia nie widzieli, nie słyszeli o nim. Autorka – Marta Madejska w książce próbuje ocalić od zapomnienia złożoną siatkę relacji i wartości. To zostało przerwane po roku 1989. Dla niektórych oznaczało to koniec świata. Znajdziemy tu przypowieści o utracie tego, co w życiu najważniejsze: więzi z innymi ludźmi, zdrowia, poczucia bezpieczeństwa. Stare lata PRL – u – czasy „Przyjaciółki” , taśm magnetofonowych, Polskiej Kroniki Filmowej, zapaść przemysłu. Zaczął się zmieniać krajobraz i życie ludzi. Zaczęło się od tego, jak aktorka Joanna Szczepkowska ogłosiła 04.06.1989 r. iż w Polsce skończył się komunizm. To wszystko wkrótce podzieli...

Jak trauma i poczucie bezpieczeństwa wpływają na nasze życie

„…Teoria poliwagalna wyjaśnia uzdrawiającą i przemieniającą moc samego poczucia bezpieczeństwa oraz niebezpieczną i traumatyczną moc ciągłego poczucia zagrożenia…” Kiedy zobaczyłam, że Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego porusza temat traumy i poczucia bezpieczeństwa od razu wiedziałam, że książka będzie dopracowana w najmniejszych szczegółach i nie myliłam się. Publikacja została podzielona na dwie części. Pierwsza to – W tobie, a druga – Na świecie. Zajrzymy do tematyki budowania więzi, dotkniemy ciała, zajmiemy się traumą i uzależnieniem, ale też edukacją. To dzięki nerwowi błędnemu poczucie bezpieczeństwa i zagrożenia przepełnia całe ciało. Zmieniają się nasze emocje i samopoczucie. Najważniejsze jest to, że przykłady są z życia wzięte. Poczucie bezpieczeństwa jest fundamentem zdrowia fizycznego i psychicznego. Teoria poliwagalna wyjaśnia funkcjonowanie autonomicznego układu nerwowego i jego wpływ na nasze ciała, emocje i relacje z innymi oraz pokazuje, jak wykorzy...

TAM, GDZIE DIABEŁ MÓWI DOBRANOC

„… Artur wciąż stoi w miejscu. Czeka, aż otworzę drzwi i wejdę do domu. Łapię za klamkę, po czym odwracam się ponownie, żeby na niego spojrzeć. Robię krok do przodu i znajduje się tuż przy jego twarzy …” Małe miejscowości cechuje swoista atmosfera, czasami to małomiasteczkowość, tak inna od wielkiej metropolii z dużymi pieniędzmi w tle i różnymi ułatwieniami na wysokim poziomie. Można śmiało powiedzieć, że to opozycja podobna do czerni i bieli. Zachęcam do poznania twórczości Weroniki Tomali. Autorka powieści Weronika Tomala w wykształcenia nauczycielka języka angielskiego, prywatnie mama i żona, rocznik ’91 to naprawdę wrażliwa dusza. Zakochana w rodzinie i podróżach. Jest fanką książkowych romansów, sensacyjnego kina, dobrego wina i włoskich krajobrazów. Autorka bloga. „Tam, gdzie diabeł mówi dobranoc” jest jej trzecią powieścią, po „Płynąc ku przeznaczeniu” i „Rabih znaczy wiosna”. Daria to kobieta sukcesu. Ma narzeczonego, apartament w stolicy, dobrego szefa i świet...

Książki okiem Katarzyny Żarskiej

Szukaj na tym blogu