Przejdź do głównej zawartości

JEZUS Opowieść o życiu Mistrza z Nazaretu

 

„…Panie, daj mi tej wody, abym już nie pragnęła i nie przychodziła tu czerpać…”


Ile warta jest nasza wiara? Kiedy czujemy się z nią dobrze? W niezliczonych momentach wątpimy i czekamy, by „coś” zmieniło się na lepsze. Mamy pretensje do siebie i innych. Nie umiemy dziękować, a prośbę traktujemy zazwyczaj w kategorii słabości. Jak nawiązać z Nim osobistą relację, która może zmienić całe życie? W Tyńcu, Kalwarii Zebrzydowskiej i mojej ukochanej Małopolsce czuć inny klimat wiary. Z wiekiem doceniam to, coraz bardziej. Tą anonimowość i ciszę, która pomaga nie tylko w czytaniu słowa, ale i słuchaniu, a nawet zrozumieniu drugiego człowieka. To Kalwaria Zebrzydowska zajmuje powierzchnię 160 hektarów, na której znajdują się 42 kaplice kalwaryjskie i kościoły dróżek.

Kiedy Jezus jest zamyślony? Jak bardzo „ja” wierzę w niego? Nadzieja, zbawienie czy kapłaństwo? Odbiorca dostrzega tak wiele kontekstów i myśli, które kłębią się w głowie. Maryja – jego Matka ma wiele interesujących cech charakteru i pokłady dobroci. Jest cierpliwa i poddana woli Boga. W języku młodzieży powiemy, że Jezus ma swój styl. To nauka, ale i życzliwa drwina, dostrzeganie inności. Swoistej prawdy.

Zadajmy sobie pytanie - Kim był: prorokiem, żydowskim reformatorem czy też wyczekiwanym przez Izraela Mesjaszem? Czy rzeczywiście uważał się za Syna Bożego? Dlaczego w roku 33 został ukrzyżowany i na czyj rozkaz: Rzymian czy też starszyzny żydowskiej w Jerozolimie? W oparciu o najnowsze odkrycia archeologiczne oraz wyniki badań egzegetów biblijnych, Jean-Christian Petitfils najdokładniej jak to możliwe rekonstruuje życie „Jezusa historycznego”, bez którego trudno jest zrozumieć „Chrystusa wiary”. W innych religiach np. w judaizmie - Stary Testament zawiera wiele przepowiedni na temat Mesjasza, m.in. jego przyjścia jako triumfującego Króla ustanawiającego swoje Królestwo.

Zaglądając do Pisma Świętego i chrześcijaństwa to Biblia przestawia Jezusa Chrystusa jako przykład miłości do bliskich oraz nieprzyjaciół, pokornego i skromnego życia, przebaczającego pomimo wszystko (co niejednokrotnie wytykane jest jako jego słabość), a w końcu tego, który poświęcił swoje życie dla innych.

Jezus przekazał Nam nie tylko swoją naukę, ale i krzepiące słowo skierowane do człowieka, tego poranionego, pogubionego z ogromnych bagażem doświadczeń.

Jezus odwołuje się nie tylko do Starego Testamentu lecz czerpie również z kultury ludowej. Cytuje przysłowia: „Jeden sieje, drugi zbiera”, „Drzewo poznaje się po owocach”. Jezus jest autentycznym prorokiem, który czasami rzuca słuchaczom ostre słowa krytyki. Jezus koncentruje swoje przepowiednie na królestwie Bożym. Ziarno pada wszak na różny grunt. Różne też będą jego losy i plony. Ziarnem jest Słowo Boże. Grunt skalisty oznacza ludzi niestałych. Ziarno pośród cierni – (ułuda, bogactwo i inne żądze) – nie wyda żadnego owocu. Ziemia żyzna wyda plon obfity.

„Bóg jest Miłością” – tzn. iż Jego dobroć jest nieskończona i przekracza wszelkie o niej wyobrażenia. Bóg hojnie i darmo obdarza ludzi miłosiernym przebaczeniem.

Podkreślone zostają trzy filary religii żydowskiej: jałmużna (dawać ją dyskretnie), post (ważne jest znaczenie postu) i modlitwa (modlić się w ukryciu, bez przedstawienia). Czy Jezus uważał się za Boga? Jezus przedstawia się jako Słowo, które stwarza, jako wypełnienie Przymierza i spełnienie wielowiekowego oczekiwania Izraela. Uczniowie Jezusa pochodzą z różnych środowisk. Jezus jest winnym krzewem, a uczniowie latoroślami. Dwunastu uczniów Jezusa – oznacza dwanaście pokoleń Izraela. Uczniowie są posłani z misją do miejscowości w Galilei, by wszędzie głosili bliskość królestwa Bożego. Przypomnijmy sobie historię o pięciu chlebach i dwóch rybach. To historia Łazarza – brata Marty i Marii. Padają słowa: „…Ja jestem Zmartwychwstaniem i życiem…”. Judasz wydaje za 30 srebrników Jezusa. Gdzie jesteśmy My i nasze wewnętrzne przekonania? Ciało – kielich – Przymierze wszystko ma swoją symbolikę i odpowiednie przesłanie. Jezus żegna się słowami: „…Pokój zostawiam wam, pokój mój daję wam”.

W życiu kierujemy się swoimi własnymi wartościami, tym co wpojono nam w domu. Co ciekawe, publikacja jest zilustrowana i ułożona w „opowieść graficzną” przez Vincenta Ravaleca jest pierwszą historią życia Jezusa, która powstała z wykorzystaniem sztucznej inteligencji. Zdjęcia są naprawdę przejrzyste, zachowane w tonacji czarno- białej.

Gorąco polecam

Katarzyna Żarska

https://zarska18.blogspot.com/

Wydawnictwo: ZYSK i S - ka

Premiera: 14.04.2026 r.

Tłumaczenie: Weronika Jung

Oprawa: twarda

Liczba stron: 320

(nowość wydawnicza) w mojej prywatnej biblioteczce 

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Stare Klisze. Wspomnienia

  „…Gdy wspominam czule i z przejęciem te dawne „ciastkowe” czasy, wiem, że trudno byłoby znaleźć człowieka, który, wracając myślą do dzieciństwa, nie zadumałby się słodko nad tym, jak sobie – często za grosze zdobyte z największym trudem – kupił w ulubionej cukierni „najlepsze ciastko na świecie”…” Książka, którą trzymam w ręku wymaga uwagi, choć nie jest to łatwa lektura. Czym są wspomnienia, dawne czasy, czy łza w oku, która kręci się z tęsknoty? To niezwykła kronika z czasów II wojny światowej i okresu powojennego. Wówczas to powstał pamiętnik Leopolda Starzewskiego. Autor pochodził z rodziny „wunderkindów” – przedstawiciel Młodej Polski, znał wybitne osobowości. Był austriackim dygnitarzem kolei. Opowiada o czasach, które odchodzą w zapomnienie i o ludziach wówczas żyjących. Autentycznie oddaje atmosferę dawnego Krakowa i ludzi, którzy go tworzyli. Oddaje głębię wspomnień uwieńczonych na kartach „Starych klisz”. W jego opowiadaniach czuć pasję, z jaką to robi. Swoje wspom...

Złowieszczy Dar

  „… Alessa wzięła do ręki wstążkę i skrzywiła się, gdyż nawet przy tym lekkim ruchu jej obojczyk przeszył ból. Co się z nią dzieje? Czy nie umie już przyjąć cudzej życzliwości?...” Na samym początku muszę powiedzieć, że jest to książka dla tych, którzy czują „zbyt intensywnie”. Moim zdaniem to dobrze, bo w życiu nie da się niczego udawać i żyć na przysłowiowe pół gwizdka. Trzeba wykazać iskierkę zainteresowania, bo bez pełnego zaangażowania nic ciekawego nie wydarzy się w naszym życiu. Zastanawialiście się kiedyś czym naprawdę jest dar? Można mieć swoistą smykałkę do danej rzeczy i to naprawdę przydaje Nam się w życiu. Kobiety mają np. dar do przygotowywania różnych rzeczy, dbanie o kogoś z troską i miłością w sercu, to nie tylko swoiste poświęcenie, ale i wspomniany dar. Dar do załatwiania spraw niemożliwych, dar do gotowania, do łatwości wypowiedzi, przewidywania czy nauki. Jak będzie w przypadku naszych postaci? Po części przeniesiemy się do świata magii, miłości, relac...