Przejdź do głównej zawartości

Stare Klisze. Wspomnienia

 „…Gdy wspominam czule i z przejęciem te dawne „ciastkowe” czasy, wiem, że trudno byłoby znaleźć człowieka, który, wracając myślą do dzieciństwa, nie zadumałby się słodko nad tym, jak sobie – często za grosze zdobyte z największym trudem – kupił w ulubionej cukierni „najlepsze ciastko na świecie”…”


Książka, którą trzymam w ręku wymaga uwagi, choć nie jest to łatwa lektura. Czym są wspomnienia, dawne czasy, czy łza w oku, która kręci się z tęsknoty? To niezwykła kronika z czasów II wojny światowej i okresu powojennego. Wówczas to powstał pamiętnik Leopolda Starzewskiego.

Autor pochodził z rodziny „wunderkindów” – przedstawiciel Młodej Polski, znał wybitne osobowości. Był austriackim dygnitarzem kolei. Opowiada o czasach, które odchodzą w zapomnienie i o ludziach wówczas żyjących.

Autentycznie oddaje atmosferę dawnego Krakowa i ludzi, którzy go tworzyli. Oddaje głębię wspomnień uwieńczonych na kartach „Starych klisz”. W jego opowiadaniach czuć pasję, z jaką to robi. Swoje wspomnienia postanowił nazwać mianem „Starych klisz”.

Leopold Starzewski opisuje, jak dom przy ul. Floriańskiej 14 – nosił nazwę „Hotel pod Różą”. Opisuje zmiany, jakie zachodziły w jego wystroju. Mury budynku były potężne (grube), w sąsiedztwie klasztoru.

Z czasem burzono i niszczono wszystko, co „stare”, by wprowadzić do wnętrz powietrze, praktyczność i wygodę.

Największego wandalizmu w Krakowie dokonano, burząc otaczające całe śródmieście stare mury z siedmioma bramami i czterdziestoma siedmioma basztami. Założono Planty. Ocalono Bramę Floriańską. Wspomina o psotach i zabawach z bratem Stanisławem i innymi chłopcami. Rodzice autora, to Rudolf i Franciszka. To stare polskie szlachectwo.

Ojciec był doktorem prawa UJ i adwokatem krajowym. Z zamiłowania muzyk. Lubił też leśnictwo, później objął administrację Hotelu Pod Różą. Chorował na żołądek. Dziadek Michał zaś wszczepiał w chłopców kult Napoleona.

W czasach życia rodzicielki, jak i Leopolda (1850 – 1940) wydarzyło się wiele. Tak wiele wynalazków miało swój początek – od parowozu, lampy naftowej, telegrafu, aspiryny i innych. Nastały nowe prawa ludzkości – od poszanowania godności do całkowitego zatracenia, od konserwatyzmu, aż do czasów II wojny światowej. Mimo tylu walk, bólu, strat, ludzkość się nie zmienia. Wady są wciąż takie same i niezmienne od wieków. Długo dojrzewa (młode pokolenie) do rzeczy najprostszych, wciąż uczy się na własnych błędach. Każde pokolenie jest rozumne tylko dla siebie, a następne zaczyna na nowo. Autor upamiętnił pisząc przy pomocy zdjęć rodziny. Wszystko to jest, jak „Stare klisze”. Zapisał się na Wydział Prawny w Krakowie. Czy historia zatoczy swój bieg?

Gorąco polecam

Katarzyna Żarska

https://zarska18.blogspot.com/

Wydawnictwo: ZYSK i S -ka

Premiera: 14.04.2026 r.

Oprawa: twarda

Wydanie I

Liczba stron: 376

(nowość wydawnicza) w mojej prywatnej biblioteczce 

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

SZPITAL W PIEKLE

  „…Ten młody, niedoświadczony, lecz ambitny lekarz wykazywał dużą chęć zdobywania wiedzy…” Jako córka pielęgniarki inaczej odbieram tę książkę. Wiem ile pracy i zaangażowania potrzeba od odpowiedzialnej osoby, która zdaje sobie sprawę z powagi sytuacji. Przed Wami wyjątkowa publikacja - „Szpital w piekle. Historia lekarzy-więźniów w Auschwitz”. Praca w szpitalu obozowym dawała większe szanse na przeżycie i pozwalała ratować współwięźniów. Lekarze więźniowie odegrali znaczącą rolę w obozowym ruchu oporu. Organizowali pomoc dla chorych, zdobywali leki, dokumentowali i ujawniali światu zbrodnie SS. Równocześnie, działając pod nadzorem lekarzy SS, byli zmuszani do podejmowania dramatycznych decyzji. Momentami łzy same cisną się do oczu. Życie i śmierć. Żydzi, którzy mieli handlowo w głowie, Niemcy zadający ból i funkcjonowanie „służby zdrowia”. Lekarze i pielęgniarki. Auschwitz jest symbolem Holokaustu i największej zbrodni XX wieku. Wielu więźniów to lekarze, którzy pracowali w...

Księga Wyjścia

  „…Targowanie się ma miejsce wtedy, gdy próbujemy odbywać negocjacje – z samymi sobą, losem albo z Bogiem, jeśli jesteśmy osobą wierzącą…” Przed Wami książka pt. „Księga wyjścia. Jak Polacy odchodzą z Kościoła?”. Nie chodzi już tylko o formalne złożenie podpisu w kancelarii parafialnej, ale także o ciche odejścia, rezygnację z niedzielnych mszy, dystans wobec rytuałów, które przez pokolenia definiowały naszą tożsamość. Apostazja kojarzyła się nam z celebrytami. To utrata pewnej drogi, zbawienia i jedności z Kościołem. To także te negatywne emocje dla człowieka i wiele przykrości. Religijność Polaków, to takie narodowe DNA. Sięgamy do historii gdzie widzimy Mieszka I. Swoiste zaangażowanie. Statystyki pokazują, że np. w mojej parafii – po niedzieli, gdzie liczono wiernych – wynik wynosi około 27%. Są to osoby, które uczęszczają na niedzielną Eucharystię. Ogólne statystyki pokazują, że w Polsce jest 89% katolików. Wśród nich jest więcej kobiet niż mężczyzn. Kiedy stoisz w progu...

UMYSŁ ZAMKNIĘTY

  „…Najważniejszą funkcją uniwersytetu w wieku rozumu jest obrona rozumu przed nim samym, a dokonuje tego przez bycie wzorem prawdziwej otwartości…” Edukacja, studia, praca nad sobą i swoim życiem. Gdzie w tym wszystkim jest młody człowiek? Czy współczesny student daje sobie radę w życiu? Obserwując spadającą liczbę studentów, drogie utrzymanie na studiach w Krakowie, Wrocławiu czy Warszawie zastanawiamy się, co tak naprawdę, zrobi ten młody człowiek z ambicjami już po skończeniu edukacji z dyplomem w ręku… Człowiek i nauka. Studia kontra życie. Bądź najlepszy i ucz się, by być na samej górze drabiny. Tak wielu nauczycieli motywuje swoich podopiecznych. Niestety, lepiej być szczerym ze sobą niż „dziobać" bez celu. Wszyscy jesteśmy tego świadomi. Dziewczyny zazwyczaj są bardziej obowiązkowe. Dlaczego człowiek jest częścią pewnej świadomości? Czytamy: „...Ciało, czyli atomy w ruchu, namiętności i rozum tworzą jedność, która jednak wymyka się naukom przyrodniczym...”. By uczyć ...