„… emocje, są jak konie pociągowe. Bez nich nie zrobisz tego, co postanowiłeś, one mają siłę pociągnąć nas do działania, ale nie mogą być koniem, który prowadzi wóz…”
Co jest siłą kobiety? Najważniejszą misją? To bycie matką, żoną, gospodynią, kobietą o sprecyzowanej drodze kształtowania kariery zawodowej. Może tym razem zastanowimy się nad tymi słowami: „…O tym kim jest kobieta, stanowi jej relacja z Bogiem…”. W pewnym momencie dla Tamar świat męski przestaje istnieć. Wszak do odkrycia własnej tożsamości nie jest potrzebny żaden mężczyzna.
Po długiej nieobecności na blogu, pora nadrobić książkowe zaległości i wejść do świata literatury, który daje wiele dobrego, rozwija myśli, pobudza wyobraźnię, wzbudza radość i przede wszystkim wpływa też na aspekt wewnętrznej przemiany i duchowości. Książka, o której pragnę napisać kilka słów podpowiada kobietom wiele wskazówek. Nie zawsze trzeba być szarą myszką, która boi się odezwać. Uległość i pokora nie stanowią przykładu prawidłowego funkcjonowania. Cieszę się, że jako (dziewczyna – kobieta) – mogę przyjrzeć się innemu punktowi widzenia – Adama Szustaka OP.
Dominikanin, wędrowny kaznodzieja. Dzieli się Słowem Bożym z każdym, kto tego potrzebuje i gdzie jest taka możliwość… Intensywnie udziela się w Internecie prowadząc kanał YouTube „Langusta na palmie” z blisko 800 tys. subskrybentów.
Tamar to kolejna – po Judycie i Esterze – niezwykła kobieta z kart Biblii, której historia opowiedziana w książce pokazuje ponadczasową tożsamość kobiet, wskazuje źródła piękna i siły. Historia Tamar opisuje to, z czym kobiety spotykają się w świecie, z czym się mierzą i jak są traktowane. Biblia lubi opowiadać o tych nieszczęśliwych kobietach. To też obraz tego, jak na niewiastę patrzy Bóg. Dla Tamar moment trudny stanie się jednak kluczowy. Nieprzewidywalny.
Niejednokrotnie mężczyźni traktują kobiety bardzo przedmiotowo. Widzą je najczęściej w kuchni i domu przy sprzątaniu, gotowaniu i wychowaniu dzieci. Wdowy są np. bacznie obserwowane, bo jak dadzą sobie radę po śmierci męża… To z jednej strony rodzaj swoistej ciekawości. Przyznaję, że wzorem dla mnie jest np. moja Mama, kobieta silna i charakterna.
Tamar – pragnienie macierzyństwa. Juda wziął żonę dla Eva, swego pierworodnego, a jej imię to Tamar. Ta staje się kobietą nieszczęśliwą, taką która dosłownie przynosi nieszczęście. Zdana jest na łaskę i niełaskę otoczenia. Tamar uwodzi Judę. Poprosiła od niego sygnet, sznur i laskę. Zaszła w ciążę z Judą. Jej były mąż – syn Judy był niepłodny, ale wówczas było to niedopuszczalne. Wszyscy myśleli, że synowa dopuściła się nierządu. Mieli ją wyprowadzić i ukamienować. Wtedy powiada: „…Z mężczyzną, do którego to należy, ja jestem w ciąży”. Juda wtedy odpowiada: „..Ona jest sprawiedliwsza ode mnie…”. Tamar powiła bliźnięta, dwóch synów (Peres i Zerach). Tamar i o tym musimy pamiętać - zbuntowała się przeciw przyjętym obyczajom, dlatego jest na swój sposób wyjątkowa. Juda po części obwiniał kobietę za śmierć swoich synów.
Czytając książkę poznamy także zasadę „pięciu P”, czyli:
- Przemyśl
- Pytaj
- Przewiduj
- Przemódl
- Poczekaj
Tamar jest kobietą, która doświadczyła wszystkich możliwych nieszczęść, smutków i tragedii – głównie za przyczyną mężczyzn. Spotkało ją najgorsze, a jej świat stał się niczym nieurodzajna ziemia. Na własne oczy możemy zobaczyć, jak w Tamar zachodzi zmiana i staje się ona zupełnie nową, spełnioną kobietą. Tamar wraca, też do Ewy – matki żyjących, czyli także symbolicznego źródła kobiecości. To przedstawienie namiętności mężczyzn względem kobiet. Zaspokojenie żądz. Tamar jest niezależna. Pokazane zostaje, że każda kobieta, ma swoją misję. To walka o siebie.
„Tamar. Wszystkie nieszczęścia kobiet” to symboliczna opowieść o tym, z jakim rodzajem męskości zderza się kobieta we współczesnym świecie. Tamar nie walczy i nie próbuje przekonywać męskiego otoczenia do swoich racji.
Maryja i Tamar mają wiele wspólnych cech i wydarzeń z życia. Obie kobiety mieszkały z mężem, który (wziął ją do siebie), ale z miłości i czci dla Bożych spraw nie zbliżał się do niej.
W książce przeczytamy o dwóch rodzajach żałoby. To żałoba zdrowa i patologiczna. Za pojawienie się tej drugiej, odpowiada sfera emocjonalna.
Gorąco polecam wartościową publikację.
Katarzyna Żarska
https://zarska18.blogspot.com/
Wydawnictwo: RTCK Rób to co kochasz
Oprawa: miękka
Projekt okładki: Jakub Kosakowski
Liczba stron: 136
Wydanie I
(nowość
wydawnicza) w mojej prywatnej biblioteczce
Komentarze
Prześlij komentarz