Przejdź do głównej zawartości

Dotknąć Gwiazd

 

      „… Euforia jednak nie trwa wiecznie, dlatego musisz brać więcej, bo dlaczego kończyć coś, co jest takie cudowne? Wiele razy widziałam ludzi, którzy trzęśli się na głodzie, i obiecywałam sobie, że nigdy nie doprowadzę siebie do takiego stanu …”   

W jednej chwili możesz być na szczycie, a w drugim na samym dnie. Nasze postaci nie mają szans na szczęście. Przecież można było skoczyć, zostawić i dać umrzeć w spokoju. To ona wszystko skomplikowała … Przeszłość nigdy nie znika, może się też nigdy nie odezwać i prześladować. Kiedy liczba serduszek na Instagramie miesza się z ponurą rzeczywistością …? Życie potrafi nieźle dać Nam w kość. Bez względu na wszystkie konsekwencje musimy sprawnie poradzić sobie ze wszystkimi trudnościami. Jak pozbyć się obaw?

Autorką książki jest Zula Ankanon. Na co dzień umysł ścisły, po godzinach niepoprawna marzycielka. Twardo stąpająca po ziemi realistka z głową pełną wspomnień. Zakochana w książkach, miłośniczka muzyki i dobrego wina. „Dotknąć gwiazd” jest jej drugą powieścią, po debiutanckich „Zaślepionych”.

Daniel po dziesięciu latach wychodzi z więzienia. Czas spędzony za kratkami niewiele zmienia – jego sąsiedzi wciąż widzą w nim tylko mordercę, a ludzie ze światka przestępczego, w którym się obracał przed wyrokiem, nie zapominają. Dług, paczka narkotyków w plecaku i wyrzuty sumienia pchają Daniela w szpony śmierci.

Anastazja jest instagramerką. Świetnie zarabia, a jej profil cieszy się ogromną popularnością. Sława ma jednak ciemne strony, o czym dziewczyna boleśnie się przekonuje.

Pewnej nocy na moście dochodzi do przypadkowego spotkania dwójki nieznajomych. Daniel, nie mając nic do stracenia, chce skoczyć. Anastazja ratuje niedoszłego samobójcę, po czym znika. Daniel, budząc się następnego dnia, odkrywa, co pozostawiła mu jego wybawicielka. Za wszelką cenę postanawia ją odnaleźć. Nie wie, jak mało czasu mu pozostało… 

Oboje muszą się nauczyć żyć na nowo i odnaleźć sens życia. Kiedy pod więzieniem czeka kumpel, zachęca naszego bohatera do dalszych skoków. W ten sposób namawia go do osiągania łatwych korzyści finansowych. Więzienie było walką o przetrwanie. Siedział bo zabił ojca  i kumpla, którzy gwałcili jego dwunastoletnią siostrę. Dziewczyna później podcięła sobie żyły. To swoiste wymierzenie sprawiedliwości i zemsta w jednym.

Anastazja postanowiła sobie, że kiedyś po jej śmierci – wszystkie środki mają być przekazane na hospicjum dla dzieci. Brała narkotyki. Wniosek dla czytelnika jest bardzo ciekawy. Oboje byli bardzo zepsuci i skrzywdzeni.

Kobieta uważała, że to nie świat jest zły, tylko ludzie, którzy go tworzą. Euforia też nie trwa wiecznie. Kiedy ktoś trzęsie się na głodzie obiecuje sobie, że już nigdy nie doprowadzi się do takiego stanu. Może to zwykły blef? Czy zgadzacie się z tym stwierdzeniem? Zachęcam Was do poznania nowej, mądrej, ale jednocześnie bolesnej historii.

Gorąco polecam

Katarzyna Żarska

http://zarska18.blogspot.com/

Wydawnictwo: Zysk i S – ka

Premiera: 04.05.2023 r.

Oprawa: miękka ze skrzydełkami

Projekt okładki i stron tytułowych: Mariusz Banachowicz

Wydanie I

Liczba stron: 368

(nowość wydawnicza)    

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

AGENTKA

  „…Maria odstawiła walizkę, czując w mięśniach nieprzyjemny ból…” Przed Wami przepiękna książka, jedna z lepszych jaką udało mi się przeczytać w ostatnim czasie. Bibliotekarze wyszkoleni w szpiegostwie i specjaliści od mikrofilmów, współpracujący ze specjalnym oddziałem Służb, zostają rozlokowani po całej Europie. Robi się niezmiernie ciekawie i interesująco. Od książki nie można się oderwać. To idealna, wakacyjna towarzyska ciepłych wieczorów. Czy losy amerykańskiej bibliotekarki i portugalskiego handlarza książek mogą odmienić losy wojny? Roosevelt wysyła dużą grupę zadaniową z misją wyszukiwania w książkach, podręcznikach i gazetach informacji o rozmieszczeniu wojsk, uzbrojeniu. Siły zbrojne nie zawsze są gotowe do walki. Co dzieli prawdziwych wrogów? Maria Alves zostaje wysłana do Lizbony - tu fotografuje publikacje. Współpracuje z Tiago - właścicielem księgarni. Ten pomaga żydowskim uchodźcom. Między nimi dochodzi do zbliżenia. Jak potoczą się ich losy? Każda wrażliwa k...

ZOSIA

  „…Nie wiedziałam, co zastanę w tym jego mieszkaniu, które od teraz miało być także moim domem…” Książka Wydawnictwa Zysk i S - ka okazała się dla mnie piękną niespodzianką. Przeczytałam ją w dwa wieczory. Pozaznaczane cytaty oddają prawdę o życiu, samotności i bólu, który towarzyszy Nam nieustanne. Powieść czyta się, jak dobrą sagę. Zosia Trzecińska pochodzi z polsko - niemieckiej (wielodzietnej) rodziny robotniczej. Akcja toczy się u schyłku XIX wieku w Łodzi. Przenosimy się np. na łódzkie Bałuty. Rodzina żyje godnie i skromnie. Chłopcy z rodziny chodzą do szkoły. Dziewczynki nie, czyli Zosi zostają tajne komplety. Zosia marzy o klasztorze. Ojciec zaś wybiera za nią i w przyszłości wybierze jej męża. Zosia znosi kolejne przeciwności. W tle toczy się wojna i niepewność jutra. Zosia urodziła się w 1895 roku. Jej rodzice to Stanisław i Paula - pochodzili z zupełnie innych światów. Matka była słabego zdrowia. Rodzice się pobrali w kościele katolickim, mimo sprzeciwu ich rodziców...

POLKI w POLU

  „…Na razie przepraszam za wszystko…” Książki pt. „Chłopki” , „Służące” i „Ziemianki” podbiły polski rynek wydawniczy. Teraz kolej na kolejną świetną publikację. Kiedy milczenie jest przerywane? Niestety, niektóre wspomnienia są przykre i przywołują ból kobiet, które pracowały ponad siły. Julia Duval jest osobą, która gromadziła umowy o pracę i korespondencję administracyjną, akta każdej z robotnic. Niektóre dzieci rodzą się z mniej lub bardziej szczęśliwych związków. Inne są wynikiem gwałtów. Pewne jest to, że pracownice z Polski przynoszą korzyści francuskiemu rolnikowi. Umowy, są niestety spisane po francusku, a niewiele naszych bohaterek zna płynnie język obcy.   Na zdjęciach zawartych w książce odnajdujemy prawdę. Dostrzegamy młode kobiety, ale zniszczone życiem. Wzrok jest mętny, twarz przygnębiona, a strój prosty. Wspomniane zgony i morderstwa rodzących się dzieci – szokują, ale realia są prawdziwe. Każda kobieta jest inna. Gospodarze mają swoje „zagrania”. Ich ż...