Tylko nie mów nikomu

„…Wielkie umysły dyskutują o ideałach, przeciętne – o wydarzeniach, zaś małe – o ludziach…”

„Tylko nie mów nikomu. Dlaczego lubimy plotkować" to temat - cudo 😊Kiedy coś usłyszymy, coś powtórzymy i tworzy się plotka. Czy to forma rozrywki? Może wyrządzić wiele zła. Plotka panuje wszędzie – w Internecie, życiu codziennym, w czasie spotkania. Plotka to wręcz sposób, w jaki budujemy relacje i rozumiemy świat. Plotka, to zdradzenie cudzych sekretów, czasami swoich.

Wszystkich nas pociągają anonimowe plotki z anonimowych źródeł. Co jeśli plotkę wypowiada osoba godna zaufania? Mój ojciec mawiał, że o człowieku na pewno mówi się trzy razy „jak się rodzi, żeni lub wychodzi za mąż i jak umiera”. Wszystkie inne słowa są nieważne. Seks, pieniądze, praca, polityka – te tematy są idealne na plotki.

Mówimy potocznie, że „…każda plotka zawiera w sobie ziarenko prawdy”. Podoba mi się stwierdzenie, że plotka to „kameleon wśród słów”. U kobiet mogą być ploteczki przy kawie. U mężczyzn o pracy, samochodach, kobietach, żonach i kochankach.

Plotka to utrzymanie społecznej spójności. To aktywność grupowa. Czy plotka to zrozumienie samego siebie? Jeśli jest snuta, to musimy zwrócić uwagę na język. Z filologicznego punktu widzenia jest inny – wiekowo. To w sumie, jak opowiadana historia. Komunikacja czasami daje przewagę.

Plotkują ci z góry i ci na dole. Politycy, literaci, sąsiadki w sklepie, uczniowie w szkole, panie po kościele. Trzeba tylko to dostrzec. Plotka więc krąży czy podróżuje? Jest, jak nasiona dmuchawca. Lekka. Są momenty, że robi komuś krzywdę i przykrość. Dotykamy Listu do Efezjan 4,29 (Niech nie wychodzi z waszych ust żadna mowa szkodliwa). Czy mitologia grecka i Biblia zna dobrze plotkę? Nienawiść Boga względem plotek , można znaleźć w Księdze Liczb w rozdziale 12. Islam zaś wyróżnia oszczerstwo, złośliwe plotkarstwo i obmowę.

Nie zapominajmy, że plotka np. trzyma koloryt lokalnej społeczności. Plotka nastolatka pomaga mu stać się dorosłym. Kobiety – plotkują, myślą, czują – wtedy to ujawniają swoje prawdziwe myśli.

Od plotki wszak zaczęła się informacja. Tak też zaczęliśmy wykłady z gatunków dziennikarskich. Plotka, to nie tylko „pramatka” - celebryckie skandale, internetowe dramy i sekrety przekazywane szeptem. To sposób, w jaki budujemy relacje i próbujemy zrozumieć świat. Plotki na temat gwiazd, celebrytów, muzyków karmią fanów. Portale mają wiele lajków i kliknięć. Np. aktor, którego nie ma na salonach i w plotkach, jest na drugim planie. Zemsta, honor i historie miłosne. Pamiętajmy o miejskich plotkach – rodzinnych, których one dotyczą – szybkich zdradach i małych skandalikach.

Plotka dziś jest inna niż kilkaset lat temu. Informacja rozprzestrzenia się z prędkością światła. Często nazywamy ją „babską paplaniną”. Mówimy coś komuś i zastrzegamy: (Nie słyszałeś tego ode mnie).

W małej miejscowości wystarczy wypowiedzieć te słowa: „Tylko nie mów nikomu”. Za dwie godziny wiedzą już wszyscy. 🙂 Autentycznie. Plotkują wszyscy, jedni więcej, drudzy mniej lecz nie każdy umie się do tego przyznać. Plotka może przysłużyć się do wywyższenia danej osoby na piedestał lub ją zniszczyć.

Z plotką mamy do czynienia, gdy jedna osoba rozmawia z drugą na temat kogoś nieobecnego. Presja społeczna dzierży władzę większą niż sąd. Aktualnie złowieszczym robotem jest sztuczna inteligencja (AI). Co jest tak naprawdę ważne w moim życiu?

Plotkujemy głośno, wprost lub zniżamy głos. Plotka ma szeroki zakres. Presja społeczna czasami dzierży władzę większą niż sąd. Informacja kontra dezinformacja. Prawda leży zawsze pośrodku. Pamiętajmy zaś te dobre rzeczy. Pozdrawiam i zachęcam do lektury.

Gorąco polecam

Katarzyna Żarska

https://zarska18.blogspot.com/

Wydawnictwo MANDO

Projekt okładki: Adam Gutkowski

Przełożyła: Aleksandra Dzierżawska

Oprawa: miękka

Liczba stron: 296

(nowość wydawnicza) w mojej prywatnej biblioteczce

Zapłata dla flecisty

„…Życie uratowane w zamian za życie utracone. Tak właśnie to widział…” W popularnej piosence była „prześliczna wiolonczelistka”, a czym jest naprawdę „Zapłata dla flecisty” ? Książka intryguje. Alligator Point w Luizjanie liczy zaledwie 141 mieszkańców. Z daleka od cywilizacji. Od pokoleń krąży tu legenda o Fleciście — morderczej istocie porywającej dzieci. Gdy w miasteczku dochodzi do serii brutalnych zbrodni, dawne opowieści przestają być jedynie lokalnym kolorytem przyciągającym turystów... Czy nasza legenda jest wciąż żywa? W którym momencie jest niebezpiecznie? Mieszkańcy będą musieli zmierzyć się nie tylko z potworem czającym się pośród bagien. Prawda może boleć... Czy czai się za tym potwór z bagien, czy też przeszłość przodków? Sprawie uważniej przygląda się Renée Pontiac. W Point – co roku 8 stycznia – było wesołe miasteczko, imprezy, na znak zajścia 8.01.1815 r. – gdy wtargnęli brytyjscy żołnierze. Następnie uroczystość była na św. Jana – w czerwcu. W Alligator Po...

Wszystko, co po nas zostało

„…Spojrzał na zegar, wskazówki przesuwały się powoli, obojętnie. I wtedy zrozumiał, że wszystko zaczyna się sypać. Nie jutro. Nie za tydzień. Właśnie teraz…” Miłość jest ślepa wówczas, gdy boimy się zobaczyć prawdę. Zapytacie dość przekornie nawiązując do tytułu – Co po Nas zostaje? To wspomnienia bliskich – emocje, pamięć rodziny i przyjaciół, dzieła, które stworzyliśmy, wartości i nawyki przekazywane innym. Zdjęcia, które pomagają odtworzyć (te dobre) wspomnienia. Pamiętajmy, o tym symbolicznym przejściu – ku wieczności. Autorką powieści jest Gabriela Gargaś. Kobieta, która naprawdę zamienia emocje w książki. Mówi z talentem o rzeczach trudnych. Pisarka wierzy w jedną, fajną rzecz: „…że nawet po największym upadku można jeszcze śmiać się do łez…”. Kalina i Wiktor zbudowali dom, który miał dawać poczucie bezpieczeństwa. Doczekali się też dziecka. Z czasem on zaczął znikać, znalazł oparcie w ramionach innej kobiety. Kalina próbuje się pozbierać, żyć na nowo. Tu pojawia się ...

Zaufaj mi

„…Światło, które szuka jej oczu, jest silne, może dlatego przymknęła lekko powieki…” Jak to bywa z zaufaniem? Stąpamy po cienkim gruncie. Możemy się bardzo przeliczyć... Przykre...Przed Wami świetna książka pt. „Zaufaj mi". Przed Wami powieść z Ewertem Grensem. Błyskotliwym detektywem o niezwykłej intuicji, którego przeszłość skrywa niejedną tajemnicę… Kobiety, elegancja i niebezpieczeństwo. Świat bywa brudny i fascynujący. Kobiety czarują, pieniądze pociągają. Nowość w mojej prywatnej biblioteczce. Publikacja, którą trzymam w ręku jest znakomitym przykładem kryminału z nutą strachu i walki o własną godność. Jak często nasze zaufanie zostaje zawiedzione? Najbardziej przykre jest to, że później nie potrafimy już ufać w takim samym stopniu. Autorem książki jest Anders Roslund – szwedzki pisarz i dziennikarz specjalizujący się w tematyce społecznej i kryminalnej. Przez wiele lat pracował w telewizji SVT. Inspektor Ewert Grens - przechodzi na emeryturę. Po raz pierwszy od 30 l...

Książki okiem Katarzyny Żarskiej

Szukaj na tym blogu