„… - Tęsknię za tobą – powiedział
Duch. I słowa te pozostały tam, tak jak zawsze, niemo zawieszone w powietrzu…”
Gdy się chce wybrać urywek z życia,
który nam się podobał, co należy zatrzymać?
Dla Wilbura był to czas spędzony z
Maggie. Ją kochał, z nią był w czasie miesiąca miodowego w Wenecji. Wiele lat
później Wilbur jest na skraju śmierci. Może pociąg zabierze go w podróż, by
przeżyć to jeszcze raz? Czasami tak wiele zależy od naszych wyborów w
przeszłości.
Autor książki - Matt Haig urodził
się w Sheffield w 1975 roku. Pisze książki dla dzieci i dorosłych. Często
miesza elementy świata codziennego z elementami świata fantastycznego, nadając
im przy tym ekscentryczności i mrocznego charakteru. Jego najlepsze powieści
zostały przetłumaczone na dwadzieścia osiem języków.
Byli szczęśliwi, płynęli niewielką
łodzią i wyznawali sobie miłość (Maggie i Wilbur) (1974 r. – sierpień)
Przysięgali sobie, że będą
niezmienni jak Wenecja, dawniej i teraz. Mieszkali w hotelu Proserpina. Wilbur
był zafascynowany żoną. W pewnym momencie spacerując z Maggie usłyszał szept: „Musisz
zachować to w sobie”. Dziwnie się poczuł. Zaczął widzieć sylwetkę
mężczyzny, swojego sobowtóra. W 1974 roku – Wilbur miał 29 lat.
52 lata później. Wilbur Budd zmarł
około północy. (81l.) Od 2 l. brał lekcje na pianinie, nauczycielka o połowę
młodsza odeszła, jemu zrobiło się niedobrze. Odebrał telefon, w którym głos
wydawał się znajomy. Małżeństwo z Maggie trwało „na papierze” 20 l. Dzwoniła do
niego teraz ponieważ chciała usłyszeć jego głos.
Zadzwoniła, bo śnił się jej
ostatniej nocy. Po telefonie przeczytał list od Maggie, informuje go, że
odchodzi. Poczuł ból w klatce piersiowej. Upadł. Koniec. Śmierć przyszła do
niego, jak oczywisty fakt.
Pojechał pociągiem „Pociąg o
północy” przez życie – odebrał go duch właścicielki księgarni Agnes, (do której
kiedyś chodził). U celu podróży będzie go czekała wieczność.
Agnes powiedziała do niego, by nie
pytał dokąd jedzie pociąg, tylko w którym momencie się zatrzyma.
Brat Dongie był buntownikiem,
(aresztowany)…
Kiedyś on marzył o Uniwersytecie
Oksfordzkim, ona – Maggie, by móc malować, rysować (była w tym naprawdę dobra).
Zachwycała się obrazami Tycjana. Może dlatego czuję do bohaterki powieści
swoistą więź, bo to jeden z moich ulubionych artystów.
Brat zginął w wypadku samochodowym
(Dongie – 25 lat), uciekał wraz z Wilbrumem przed policją. Miał studiować, ale
śmierć brata, znerwicowana matka, spowodowały, że został tu, w mieście.
Jeśli
macie ochotę na wycieczkę pociągiem, trochę inną, ale bardzo pouczającą – to
jedziemy – w kierunku dobrej literatury.
Gorąco
polecam i dziękuję za możliwość przeczytania nowej powieści.
Katarzyna
Żarska
https://zarska18.blogspot.com/
Wydawnictwo:
ZYSK i S – ka
Premiera:
29.09.2026 r.
Oprawa:
miękka ze skrzydełkami
Wydanie
I
Liczba
stron: 416
(nowość wydawnicza) w mojej prywatnej biblioteczce
Komentarze
Prześlij komentarz