„…Bo w każdym człowieku jest wiele
słabości i wiele dobra. Ale warto też docenić to, że przeżywamy te prawdy wiary
we wspólnocie…”
Kiedy
pada wiele ciepłych słów zupełnie inaczej czuje się ksiądz i wierni, którzy
dostrzegają wzajemny szacunek i zaangażowanie z jego strony. Wiara nie może być
mechaniczna, a żywa - prawdziwa. Oparta na zaufaniu do Boga i człowieka. Życie
duchowe, to nie tylko my sami. Bóg wyciąga rękę, a my mamy chwycić jego dłoń.
Nie liczy się zawód, status materialny, poranione serce. Nawiązujemy do
przemiany celnika Mateusza. Kiedy tak naprawdę korzystamy z gotowego planu?
Ksiądz
Bogusław Kowalski ma poczucie humoru, jest autentyczny i konkretny. Michał
Łopaciński to dziennikarz i socjolog. Ich rozmowy są niezwykle wartościowe.
Dostajemy w nich radość życia.
Książka,
którą trzymam w ręku to dalsza cześć świetnej publikacji, która przyciągnęła
moją uwagę w ostatnim czasie. Jak wiele prawdy powinien dostrzegać
chrześcijanin? Kiedy Bóg jest osobą, która zawsze walczy o człowieka?
Życie
jest zwykle bogatsze o wiarę, ale jest tak wiele niewiadomych. Sumienie,
trudności, kłamstwo. Brzmi znajomo? Czekamy na coś lub kogoś. Podobnie, jak w
wojsku młodzi żołnierze obcinają centymetr – liczą dni. Przestrzeń ciszy i
samotności bywa niekiedy bardzo potrzebna. Czas z Bogiem i modlitwą.
Kontemplacją Słowa Bożego.
Pytań
tych natury egzystencjalnej, etycznej, teologicznej i moralnej jest wiele. Odpowiedzi
nie zawsze są proste, ale powinny trafić do człowieka. Matka zazwyczaj myśli o
dziecku – z miłością, troską, radością i obawą. Kiedy do kogoś podchodzimy z
ogromnym sercem staramy się, by stworzyć odpowiednią atmosferę nie naruszając
przestrzeni. Tworzymy wszak rytuały i w domu i w Kościele. Zakładamy np. w niedzielę
odświętny strój. Gestem szacunku jest całowanie ołtarza przez kapłana. Łączymy
to, co boskie i to, co ziemskie.
Analizujemy
wiele kwestii. To odpuszczenie grzechów, spowiedź, sakrament chorych – to
duchowe wsparcie. Pomoc z łaską Bożą. Na czym polega chrześcijańska radość?
Cierpienie i miłość, o której tak wiele mówi się w kazaniach. Sfera sacrum, to
relacja z Bogiem.
Symbol
– to swoiste odwzorowanie czegoś:
-
kadzidło
-
dzwonki
-
szkaplerz
-
obrączka (symbol przynależności)
-
światło (symbol Bożej miłości)
-
woda (symbol czystości i obmycia z grzechów)
-
krzyż (symbol cierpienia i początku). Weźmy także znak krzyża wykonywany na
chlebie w piekarni i w domu. Krzyżyk – jako biżuteria – symbol wiary, noszony
przez kobiety i mężczyzn na szyi. Kościół to wiara wszystkich. Kierujemy swoje
myśli w stronę świętych np. św. Krzysztofa, św. Moniki i Maksymiliana Kolbe,
który przeżył piekło Auschwitz. Św. Rita i symbol róży i św. Tadeusza.
Jak
nie zatracić sensu Adwentu i poradzić sobie z komercjalizacją? Skąd się biorą
rozbieżności w sposobie przyjmowania Komunii Świętej? Czy urlop księdza jest
także czasem modlitwy? Zostaje też poruszony temat miłości w kościele, celibatu
oraz rozproszenia. Bez względu na wszystko, liczymy na prawidłową interpretację
życia i wartości chrześcijańskich. Każdy z nas z niedzielnej eucharystii
wyniesie coś zupełnie innego.
Gorąco
polecam książkę, która uczy i opowiada o zawiłościach życia.
Katarzyna Żarska
https://zarska18.blogspot.com/
Wydawnictwo: PROMIC
Premiera: 18.04.2026 r.
Projekt okładki: Gabriela
Sylwestrowicz
Oprawa: miękka ze skrzydełkami
Liczba stron: 304
(nowość wydawnicza) w mojej prywatnej biblioteczce
Komentarze
Prześlij komentarz