Każdy krok NIESIE POKÓJ

„…Zdarza się czasem, że w tłumie czujemy się zmęczeni, zziębnięci i samotni. Potrzebujemy zaszyć się gdzieś i ogrzać, jak wtedy … GDY pozamykamy OKNA…”

Kiedy uśmiech jest potwierdzeniem świadomości i determinacji? Ponoć wszystko widać w oczach i wyrazie twarzy. Źródłem prawdziwego uśmiechu jest przebudzony umysł. Uśmiech ma przynosić szczęście. Odbiorca ma połączyć ciało z umysłem i stać się jednością. Zmysły mają być naszym oknem na świat zewnętrzny.

Cisza jest potrzebna. Z wiekiem każdy ją docenia. Przed Wami książka pt. „Każdy krok NIESIE POKÓJ". Autor prowadzi czytelnika przez praktykę świadomego życia, ucząc, jak odzyskać kontakt z samym sobą, wyciszyć natłok myśli i odnaleźć równowagę nawet w najbardziej wymagających momentach. Zachęcam do lektury. Ze spokojem życzę Wam interesujących przemyśleń, bo czasami fajnie się zatrzymać.

W otoczeniu mamy dbać o świadomość. Trzeba wszak cieszyć się dzwonkiem kościelnym i dzwonkiem szkolnym, dbać o poczucie bezpieczeństwa. Liturgia Eucharystii ma się stać cudowną praktyką uważności. Ktoś kto siedzi obok jest ważny – trzeba go tylko dostrzec, porozmawiać – zapytać – Jak minął dzień? W towarzystwie, z przyjaciółmi i w rodzinie rozmawiamy na różne tematy. Spacery, to np. medytacja w marszu. Układamy sobie to, co wydarzyło się podczas całego dnia w głowie. Czasami planujemy i szukamy rozwiązań. Nie zapominajmy o miłości, czymś pięknym i cudownym.

Szczęście to też istotne zagadnienie. Wszak nie każdy je ma. Podkreślone zostają słowa w tekście: „…Szczęście jest zawsze pod ręką, jeśli tylko potrafisz odetchnąć i uśmiechnąć się; zawsze możesz je odnaleźć w teraźniejszości…”.

Uważność – to np. codzienne działanie ze spokojem, to oddanie się czemuś. Świadomość np. towarzyszy Nam w pracy. To wykonywanie obowiązków. Życie traktowane jest np. jak obraz – dzieło sztuki, który sami malujemy dzień po dniu. Jeśli widzimy lepsze jutro, to łatwiej nawet ze łzą na policzku, jest znosić dzisiejsze trudności. Co kryje się poza prostymi czynnościami, takimi jak mycie naczyń i prowadzenie samochodu? Podkreślony zostaje brak gniewu. To podstawa prawdziwego szczęścia, miłości i współczucia.

Miękko przechodzimy do MIŁOŚCI – ponoć, „…Gdy raz kogoś zrozumiesz, możesz go już tylko pokochać…”. Rozumiemy kogoś – czujemy się inaczej. Kiedy kochamy, mimo woli postępujemy tak, by nieść ulgę w cierpieniu. Nie sposób też oprzeć się miłości do kogoś, kogo się naprawdę rozumie. Miłość ponoć odbiera racjonalne myślenie, ale to UMYSŁ. Pytamy o strony – kobietę i mężczyznę, odpowiednie doświadczenia i ścieżki pokoju. Momentami ranimy kogoś przez nieuważność i niezręczność.

Thích Nhat Hanh, wietnamski mnich buddyjski i światowej sławy mistrz zen, zaprasza nas do świata, w którym uważność staje się najprostszą i najgłębszą odpowiedzią na codzienny pośpiech.

Pokój, piękno, cel i nadzieja, a także oddech i uważność. Te wszystkie wyrazy łączą się w jedno. Wspólna wędrówka ma być przyjemnością – krok po kroku.

Gorąco polecam

Katarzyna Żarska

https://zarska18.blogspot.com/

Wydawnictwo: ZYSK i S – ka

Premiera: 07.07.2026 r.

Oprawa: twarda

Przełożyła: Teresa Tyszowiecka

Liczba stron: 198

(nowość wydawnicza) w mojej prywatnej biblioteczce

Zapłata dla flecisty

„…Życie uratowane w zamian za życie utracone. Tak właśnie to widział…” W popularnej piosence była „prześliczna wiolonczelistka”, a czym jest naprawdę „Zapłata dla flecisty” ? Książka intryguje. Alligator Point w Luizjanie liczy zaledwie 141 mieszkańców. Z daleka od cywilizacji. Od pokoleń krąży tu legenda o Fleciście — morderczej istocie porywającej dzieci. Gdy w miasteczku dochodzi do serii brutalnych zbrodni, dawne opowieści przestają być jedynie lokalnym kolorytem przyciągającym turystów... Czy nasza legenda jest wciąż żywa? W którym momencie jest niebezpiecznie? Mieszkańcy będą musieli zmierzyć się nie tylko z potworem czającym się pośród bagien. Prawda może boleć... Czy czai się za tym potwór z bagien, czy też przeszłość przodków? Sprawie uważniej przygląda się Renée Pontiac. W Point – co roku 8 stycznia – było wesołe miasteczko, imprezy, na znak zajścia 8.01.1815 r. – gdy wtargnęli brytyjscy żołnierze. Następnie uroczystość była na św. Jana – w czerwcu. W Alligator Po...

Wszystko, co po nas zostało

„…Spojrzał na zegar, wskazówki przesuwały się powoli, obojętnie. I wtedy zrozumiał, że wszystko zaczyna się sypać. Nie jutro. Nie za tydzień. Właśnie teraz…” Miłość jest ślepa wówczas, gdy boimy się zobaczyć prawdę. Zapytacie dość przekornie nawiązując do tytułu – Co po Nas zostaje? To wspomnienia bliskich – emocje, pamięć rodziny i przyjaciół, dzieła, które stworzyliśmy, wartości i nawyki przekazywane innym. Zdjęcia, które pomagają odtworzyć (te dobre) wspomnienia. Pamiętajmy, o tym symbolicznym przejściu – ku wieczności. Autorką powieści jest Gabriela Gargaś. Kobieta, która naprawdę zamienia emocje w książki. Mówi z talentem o rzeczach trudnych. Pisarka wierzy w jedną, fajną rzecz: „…że nawet po największym upadku można jeszcze śmiać się do łez…”. Kalina i Wiktor zbudowali dom, który miał dawać poczucie bezpieczeństwa. Doczekali się też dziecka. Z czasem on zaczął znikać, znalazł oparcie w ramionach innej kobiety. Kalina próbuje się pozbierać, żyć na nowo. Tu pojawia się ...

Zaufaj mi

„…Światło, które szuka jej oczu, jest silne, może dlatego przymknęła lekko powieki…” Jak to bywa z zaufaniem? Stąpamy po cienkim gruncie. Możemy się bardzo przeliczyć... Przykre...Przed Wami świetna książka pt. „Zaufaj mi". Przed Wami powieść z Ewertem Grensem. Błyskotliwym detektywem o niezwykłej intuicji, którego przeszłość skrywa niejedną tajemnicę… Kobiety, elegancja i niebezpieczeństwo. Świat bywa brudny i fascynujący. Kobiety czarują, pieniądze pociągają. Nowość w mojej prywatnej biblioteczce. Publikacja, którą trzymam w ręku jest znakomitym przykładem kryminału z nutą strachu i walki o własną godność. Jak często nasze zaufanie zostaje zawiedzione? Najbardziej przykre jest to, że później nie potrafimy już ufać w takim samym stopniu. Autorem książki jest Anders Roslund – szwedzki pisarz i dziennikarz specjalizujący się w tematyce społecznej i kryminalnej. Przez wiele lat pracował w telewizji SVT. Inspektor Ewert Grens - przechodzi na emeryturę. Po raz pierwszy od 30 l...

Książki okiem Katarzyny Żarskiej

Szukaj na tym blogu