„…akt miłości fizycznej z Chopinem
był znacznie mniej wzniosły od jego muzyki, zwłaszcza jeśli weźmiemy pod uwagę
niekontrolowane ataki kaszlu wywołane najmniejszym wysiłkiem wycieńczonego
ciała…”
To biografia artysty. Od Paryża,
obejmuje lata 1838 – 1849. Chopin organizuje wieczorek muzyczny, jego gra
działa na wyobraźnię Sand. Początkowo Chopin ocenia ją tak: „Cóż za
antypatyczna kobieta, ta pani Sand…”. Czy są chwile kiedy coś Nam
przeszkadza? Kiedy artysta, który uznawany jest na całym świecie ma ludzkie
słabości? Słowo kontra muzyka. Sama wiara do czegoś pięknego rodzi się ze
słuchania. Jak wygląda logika życia?
Nie liczą się nuty, muzyka,
prawdziwe życie. Jak łatwo jest od prawdziwej wysokości sięgnąć bruku? Chopin
do dziś uważany jest za największego kompozytora polskiego, ale rola jego
muzyki nieskazitelna - nawiązywali do niej prawie wszyscy polscy kompozytorzy
przez wiele następnych pokoleń – zdecydowanie wykraczała poza samą muzykę.
Sand dziedziczy Nohant. Po
spotkaniu w Paryżu (1838r.) zostają kochankami. Malarz Delacroix przedstawia
słynny portret Sand i Chopina. Sand martwi się o zdrowie Chopina. Medycy z
Palmy diagnozują gruźlicę. Ci wypędzeni wprowadzają się do opuszczonego klasztoru
kartuzów w Valldemossie.
Artysta wciąż komponuje. Pluje
krwią i często jest widoczny zaburzony stan psychiczny artysty. Ponownie
wracają do Palmy. Powracają do Nohant w 1839 roku. Ona pisze, on komponuje.
11 października 1839 r. jadą do
Paryża. Teraz mają oddzielne mieszkania. 15.12.1840 r. odbywa się pogrzeb
Napoleona Bonaparte. To jedno z ważnych wydarzeń historycznych. Chopin daje
recital w Salle Pleyel 26.04.1841 roku i dostaje za niego sześć tysięcy
franków. W 1841 roku Chopin i Sand wracają do Nohant.
3.05.1844 umiera ojciec Chopina –
Mikołaj. W czasie choroby Sand ciągle opiekuje się Chopinem. W latach 1845 –
1847 – pojawiają się rysy na związku Chopina i Sand. Rewolucja i epidemia
cholery paraliżują Paryż.
Chopin wyjeżdża do Londynu, daje
koncert dla królowej Wiktorii. W 1949 roku choroba Chopina wchodzi w stadium
krytyczne. Odwiedzają go liczni goście m. in Delfina Potocka.
Chopin nie przyjmuje ostatniego
namaszczenia. Umiera 17.10.1849 roku. Ludwika zabiera do Polski serce brata (po
sekcji). Serce Chopina znajduje się w warszawskim kościele św. Krzyża.
Prawdą jest, że „biograf,
korzystając z nowych materiałów i skrupulatnych badań, pokazuje, jak wielkie
arcydzieła wyrastały z kruchości ciała, napięć codzienności i głębi uczuć…”.
To jedna z lepszych książek, dająca
znak, by szukać człowieka, artysty i wbrew pozorom mężczyzny, którego
utrzymywała bogata kobieta. Wady i zalety. Uśmiech i łzy. Co podoba się
czytelnikowi – to już ocenicie sami.
Gorąco
polecam
Katarzyna
Żarska
https://zarska18.blogspot.com/
Wydawnictwo:
Znak Horyzont
Premiera:
28.01.2026 r.
Oprawa:
twarda
Przekład:
Małgorzata Sokalska
Liczba
stron: 432
Wydanie
I
(nowość wydawnicza) w mojej prywatnej biblioteczce
Komentarze
Prześlij komentarz