Przejdź do głównej zawartości

Świat Apostołów

 

„…To bowiem, co jest głupstwem u Boga, przewyższa mądrością ludzi, a co jest słabe u Boga, przewyższa mocą ludzi…”

Dzisiaj spróbujemy zrozumieć opowieść o działalności pierwszych siewców naszej wiary - Apostołów. Książka z całą pewnością jest doskonałym źródłem informacji. To bardzo starannie dobrane słowa, obrazy, fotografie i wydarzenia związane z chrześcijaństwem. Na okładce dostrzegamy fresk Enrico Reffo „12 Apostołów” z kościoła San Dalmazzo w Turynie. Chrześcijaństwo miało inny stosunek do niewolnictwa, poniżania ludzi, głosiło godność każdego człowieka, jako dziecka Bożego.

Autorem książki jest prof. Wojciech Roszkowski – jest nie tylko profesorem nauk humanistycznych, ale także naukowcem. Z pasją opowiada o wszystkim, co go otacza. Łączy w sposób twórczy dwie dyscypliny: ekonomię i historię. Kiedy poznacie Biogram profesora zrozumiecie, że jest to nietuzinkowa postać, ale jest także piewcą prawdy o Chrystusowej nauce i miłości.

Wiemy, że Apostołowie nauczali w trudnych warunkach i byli narażeni na wielkie niebezpieczeństwa. Dzieło prof. Wojciecha Roszkowskiego uzmysławia odbiorcy, jak ciężkie zadanie mieli Apostołowie, nawracając pogan. Książka uzupełniona jest wspomnianymi mapami, obrazami i fotografiami, co znacząco pomaga w zrozumieniu tematu. Przestrzeń staje się plastyczna, a ja śmiało mogłam zajrzeć do mojego ukochanego świata sztuki i malarstwa.

"... Tymczasem chrześcijaństwo jest, jak żadna inna religia w świecie, zakorzenione najsilniej w wydarzeniu historycznym, jakim było życie, nauczanie, śmierć i zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa...".

Zgodnie z poleceniem Zbawiciela rozeszli się oni po Jego śmierci po krańce Ziemi. Tak też prowadzi nas Autor; od dalekich Chin po Galię i Irlandię, koncentrując się na starożytnym Rzymie. Zasiane ziarno szybko kiełkowało, wschodziło i wiara chrześcijańska rosła coraz bujniej, nieustannie przybywało wspólnot pierwszych wyznawców.

Publikacja prof. Wojciecha Roszkowskiego uzmysławia, jak ciężkie zadanie mieli Apostołowie, nawracając pogan. Nie zawsze byli przyjmowani z otwartymi ramionami. Jezus Chrystus jest związany kwestią nauki i wiary. To także człowieczeństwo i bliskość. Chrześcijaństwo jest religią zakorzenioną najsilniej w wydarzeniu historycznym. Nauczanie, śmierć i zmartwychwstanie. Czym jest więc poznanie rozumowe? To także świadectwo wiary, wszyscy z wyjątkiem św. Jana ponieśli śmierć męczeńską. W co mamy wierzyć? Reakcja wyższa, w to, co wierzymy lub sobie wyobrażamy. Lęk przed śmiercią jest dodatkowym czynnikiem. Człowiek pokorny nie żąda, modli się, wierzy w dobroć bóstwa.

Apostoł z języka greckiego oznacza – wysłannik. W Nowym Testamencie termin przeszedł ewolucję. Jezus Chrystus nadał mu rangę tytułu, nazwy urzędu. Według kolejności podanej w Ewangelii według św. Mateusza Jezus powołał 12 Apostołów:

- Szymona Piotra (Kefas) – śmierć męczeńska

- Andrzeja, brata Piotra,

- Jakuba (zwanego Większym) – syna Zebedeusza

- Jana Ewangelistę – syna Zebedeusza, brata Jakuba

- Filipa

- Bartłomieja

- Tomasza – męczeńska śmierć w Indiach

- Mateusza – byłego poborcę podatkowego

- Szymona Kananejczyka

- Jakuba, syna Alfeusza

- Judę Tadeusza – brata Jakuba

- Judasza Iskariotę – zdradził Jezusa (po jego samobójstwie, wybrany został Maciej).

Czy zgadzacie się z pięcioma cnotami? To dobra wola, sprawiedliwość, stosowne zachowanie, inteligencja i dobra wiara. Z kolei pojęcie sprawiedliwości jest też dość względne. Rzym słynie z prawa, ale dochodzi też do krzywd obywateli. Bóg spełnił, co powiedział „Mesjasz będzie cierpiał”.

W czasach apostolskich wspólnota chrześcijańska zarządzana była przez grono apostołów kolegialnie. To oni rozstrzygali wszelkie kwestie organizacyjne, ale też doktrynalne. Gminy chrześcijańskie uznawały autorytet apostolski. Apostołowie, lub osoby przez nich wyznaczane powoływali też biskupów, prezbiterów i diakonów. W późniejszym czasie Apostołowie opuścili Jerozolimę i udali się w różne strony świata, by głosić Ewangelię. Przeniesiemy się np. na Forum Romanum, Górę Ararat, poznamy poglądy Hipokratesa i przyjrzymy się cesarzowej Messalinie uwiecznionej na portrecie autorstwa Hansa Makarta. Dowiemy się, że kobiety rzymskie zawsze miały większą swobodę niż greckie.

Sztuka, literatura, nauka, religia i malarstwo. Te wszystkie dziedziny łączy jedno - precyzja i pokazanie, jak wyglądał „Świat Apostołów". Odbiorca i uważny czytelnik dostrzega kunszt artystów, ale też takie świadectwo wiary. Wszyscy z wyjątkiem św. Jana ponieśli śmierć męczeńską. Skupimy się na Egipcie, Żydach i starożytnym Rzymie.

"...Wielkie rzeczy z małymi zwykłem łączyć społem,

Gdy Rzym między miastami wyniesiony czołem

Tak panuje, jak cyprys nad giętką kaliną (...)

... I już większe z wyniosłych gór padają cienie... "

Kim była Pytia? Podkreślona zostaje istota wiary. To:

- światło – (fiat)

- miłość

- nadzieja Zbawienia

- czuwanie

- trzeźwość umysłu

- nie tylko prośba, ale i podziękowanie Bogu za coś.

To także czasy Nerona – podpalacza Rzymu. Ten przejawiał chyba wszystkie wady ojca i matki. Uwielbiał taniec i śpiew. Miał chytrość polityczną. Lubił popisywać się publicznie. Gnębił chrześcijan. Seneka mówi o cnotach cechujących człowieka, to też interesujący temat. Wszak Neron nie przy żonie, a przy kochance Akte – czuje się bezpieczny. O ironio losu … jak bardzo Akte rozumie Nerona?

Czytam z pasją do malarstwa i literatury. Ciekawy dla mnie jest obraz Eustache Le Sueur, „Święty Paweł przemawia w Efezie”, ale to już zostawię do moich prywatnych przemyśleń. Zachęcam Was do poznania każdej epoki, a tej książki w szczególności.

Gorąco polecam

Katarzyna Żarska

https://zarska18.blogspot.com/

Wydawnictwo: Biały Kruk

Premiera: 13.01.2025 r.

Oprawa: twarda

Wydanie I

Liczba stron: 496

(nowość wydawnicza) w mojej prywatnej biblioteczce

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

SPOKÓJ

  „…Być może ty także potrzebujesz uszczypnięcia , by zacząć spokojniej podchodzić do życia. Jestem przekonana, że dotyczy to większości z nas, ponieważ gonimy za rozmaitymi celami, pragnieniami i marzeniami…” Przed Wami książka, którą przeczytałam jednym tchem. To wartościowa publikacja na weekend i mam nadzieję, że Wy też po nią sięgniecie. Spokój to poczucie równowagi, bezpieczeństwo, komfort, akceptacja wszystkiego. Najważniejsze – spokój to nie jest nuda. Autorką „Spokoju” jest Fearne Cotton, brytyjska dziennikarka, prezenterka radiowa i telewizyjna. Na swoim koncie ma poradniki, książki dla dzieci i książki kucharskie. Matka dwójki dzieci, która znajduje czas, by wspierać wiele organizacji charytatywnych. Czym są fale refleksji? To one odzwierciedlają, jak się właśnie czujemy. Możemy być: - zestresowane - pobudzone - zaniepokojone - podenerwowane - neutralne - uważne - zrelaksowane - i spokojne. Życie i praca to czasami „nieuporządkowany wir”. W spokoju...

DUCH i PSYCHE razem czy osobno?

  „…młody człowiek ma prawo do własnej drogi…” Religia i psychologia. Czy te dwie dziedziny się ze sobą kłócą? Może wręcz przeciwnie? Duchowość i psychoterapia budzą w Polsce szczególne napięcia. „Duch i Psyche. Razem czy osobno?” – Gdzie jest niepokorny czytelnik? Książka ma podpowiedzieć odbiorcy, jak ma zmierzyć się z wyzwaniami współczesności. Wiele osób zastanawia się nad tematem duchowości i ludzkiej psychiki. Czym są te realne doświadczenia, które dotykają wewnętrznego bólu i prawdziwego cierpienia? Hejt, poniżenie i lekceważenie lub wykorzystanie kogoś do swoich celów, na pewną sumę pieniędzy – dla własnych korzyści. Przykrości jest wiele, bo i społeczeństwo jest zróżnicowane. Napięcie i narcystyczne zachowanie. Typowe spotkanie ma odbywać się w klimacie wzajemnego szacunku. Bogdan de Barbaro i ks. Grzegorz Strzelczyk spotykają się na styku psychologii i wiary. Zastanawiają się, czy te dwie perspektywy mogą być sojuszniczkami, czy raczej wchodzą w konflikt.  Dys...

Złowieszczy Dar

  „… Alessa wzięła do ręki wstążkę i skrzywiła się, gdyż nawet przy tym lekkim ruchu jej obojczyk przeszył ból. Co się z nią dzieje? Czy nie umie już przyjąć cudzej życzliwości?...” Na samym początku muszę powiedzieć, że jest to książka dla tych, którzy czują „zbyt intensywnie”. Moim zdaniem to dobrze, bo w życiu nie da się niczego udawać i żyć na przysłowiowe pół gwizdka. Trzeba wykazać iskierkę zainteresowania, bo bez pełnego zaangażowania nic ciekawego nie wydarzy się w naszym życiu. Zastanawialiście się kiedyś czym naprawdę jest dar? Można mieć swoistą smykałkę do danej rzeczy i to naprawdę przydaje Nam się w życiu. Kobiety mają np. dar do przygotowywania różnych rzeczy, dbanie o kogoś z troską i miłością w sercu, to nie tylko swoiste poświęcenie, ale i wspomniany dar. Dar do załatwiania spraw niemożliwych, dar do gotowania, do łatwości wypowiedzi, przewidywania czy nauki. Jak będzie w przypadku naszych postaci? Po części przeniesiemy się do świata magii, miłości, relac...