Przejdź do głównej zawartości

CIEMNE SŁOŃCE

 

„…Co wyrażała ta twarz, która sama wahała się między uśmiechem a obojętnością? Nic i tysiąc uczuć zarazem. Była nie tyle bez wyrazu, ile wielowyrazista…” 

Jak z niczego można zrobić coś? Jak świat powstał tylko w siedem dni? Czytając książkę pt. „Ciemne Słońce” odbiorca zaczyna rozumieć, jak kruche jest życie człowieka, otaczający świat zmienia się z minuty na minutę, a odwołania do mitologii, literatury i świata duchowego pozostają z nami niezmiennie.

Autorem książki jest Éric-Emmanuel Schmitt (ur. 28 marca 1960 w Sainte-Foy-lès-Lyon) – francuski dramaturg, eseista i powieściopisarz, z wykształcenia filozof.

„Ciemne Słońce" to opowieść o bezgranicznej sile miłości, ludzkich marzeniach, ambicjach, ale i o walce dobra ze złem. W trzecim tomie cyklu (Podróż przez czas) Éric-Emmanuel Schmitt zabiera czytelników do Memfis – stolicy starożytnego Egiptu – do przybytków rozkoszy, Domu Umarłych, hebrajskich dzielnic i pałacu faraona. Autor, prowadząc Nas tropem Noama i Nury, czerpie z najpiękniejszych mitów i przypowieści. Dla humanisty to miód na serce.

"...Żeby nie cierpieć, trzeba by nie kochać.

Żeby nie kochać, trzeba by przestać żyć..." Czy zgadzacie się z tymi słowami?

Kiedy słońce robi się ciemne? Czy to odrobina magii? Odbiorca może pobawić się i poszukać nowych znaczeń. Losy Ozyrysa i Izydy splatają się z dziejami Mojżesza, a dramat plag egipskich rozgrywa się na tle piramid. Nasz bohater wpatruje się uparcie. Otwieram encyklopedię i sięgam do mitologii. Metafor jest sporo. Nie ma potrzeby zadzierania głowy. Nie przymykajmy powiek. My - w szczególności.   

Noam jest obciążony klątwą, umiera i wciąż się odradza. Kocha Nurę. Nie było mu jednak dane zaznać pełni szczęścia. Gdy budzi się z wieloletniego snu w otoczonej wodami Nilu świątyni, dowiaduje się, że został uznany za wcielenie Ozyrysa – pana życia i śmierci. „Ciemne Słońce” to opowieść o bezgranicznej miłości, marzeniach i ambicjach. Noam jest obciążony sekretem, który kryje niszczycielską moc. Kocha Nurę. Nagle znajduje się w apartamencie w Sztokholmie w Szwecji, obserwuje ludzi i morze. Bałtyk go przyciąga, jest spokojny i groźny. Przypomina sobie refleksję: „Strzeż się cichej wody…”.

Nura ma córkę Brittę. Ta 15- latka jest buntownicza, walczy o prawa planety. Staje się celebrytką, w tak młodym wieku. Twierdzi, że „Ziemia” zmierza do katastrofy, przemysł zanieczyszcza środowisko, a styl życia ludzi prowadzi do niszczenia przestrzeni życiowej dla zwierząt, ludzi i roślin. Britta zachęca osoby w swoim wieku do buntu przeciwko działaniom ludzi. Britta przez jednych jest kochana, przez innych znienawidzona. Chce dotrzeć do polityków, by wreszcie zaczęli działać.

Matka i córka. Nura i Britta – obie są pewne siebie. Jaką rolę odgrywa Sven w życiu Nury? Czy Noam jest o niego zazdrosny? Kto chce zaszkodzić Brittcie? Czy zemsta Dereka i chęć przejechania dziewczyny motocyklem będą mieć jakieś skutki?

Jedna z naszych postaci zanurza się w letargu. Gawędzi z przeszłością. Odprężenie przynosi korzyści zmęczonemu ciału. Ktoś jest gotowy na najgorsze. "...Nadzieja męczy. Nadzieja przeszkadza. Bardziej gnębi niż uspokaja...". Kto żegluje i myśli o śmierci? To daje czytelnikowi do myślenia. Nura krząta się i opowiada tysiące anegdot. Ponoć to myśli znikają tak szybko, jak się pojawiają.

Nura ma melodyjny głos i determinację. To nie jest kobieta uległa. Bardzo dobrze, bo takie mnie strasznie denerwują. Ta wyraża pewność siebie, która nigdy nie pozwoliła, by nią dyrygowano. Mamy spontaniczność, określone zachowanie i emocje. Nasza bohatera jest sobą, bez względu na trendy i konwenanse. Hagar zaś, jest dostojna, zmysłowa i kocha...

"...Wróć do mnie, gdy umrzesz". Takie są ostatnie słowa kochanka. Energia, pustynia i siła. Różnice i sprzeczności. Nil był oazą. Czy przekornie na pełnym morzu jesteśmy bardziej świadomi niebezpieczeństw? Nura jest podejrzliwa. Kto naprawdę ma wybór w tej powieści? Nowa przygoda to walka i marzenia. Noam i Nura – Czy wejdziemy do gry, która obejmie tysiące lat?

Gorąco polecam

Katarzyna Żarska

http://zarska18.blogspot.com/

Wydawnictwo: Znak Literanova

Premiera: 15.01.2025 r.

Oprawa: twarda

Tłumaczenie: Łukasz Müller

Wydanie I

Liczba stron: 472

(nowość wydawnicza) 

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Mózg wiecznie młody

  „…Człowiek widzi tylko to, czego szuka – a szuka tylko tego, co zna…” (Goethe) Przed Wami książka pt. „Mózg wiecznie młody" czyli gratka dla wszystkich zajmujących się nie tylko zawodowo zdrowiem i to szeroko pojętym. Test jelitowy, wysiłek i codzienne przykrości. Kiedy człowiek naprawdę czuje się zagubiony? Nie chodzi o otaczający Nas świat, ale własną – prywatną przestrzeń… Powinno się myśleć sercem, a nie nabijać głowę problemami, ale nie zawsze tak się udaje. Myślimy – zaczynamy się denerwować. Zapominamy – irytujemy się, a kiedy serce włączy się w nasz system zaczynamy oddychać. To szczera prawda. Czym jest mózg społeczny i emocjonalny? Okoliczności, walka i powody. Książka daje interesujący punkt wyjścia do wielu dyskusji. Choroba Alzheimera i demencja przestają być wyrokiem to przełomowe przesłanie dr. Dalea Bredesena. Osoby wpadają w taką otchłań. Marzenia mieszają się, Tworzą się nowe słowa. Zapominają podstawowe rzeczy i płaczą w ciszy. Tęsknią za bliskimi i pra...

Miłość w cieniu rewolucji

  „…- Jak świat światem ludzie dzielą się na bogatych i biednych. Kto bogaty, może robić, co chce, i wszyscy się z nim liczą, A biednemu, gdziekolwiek by się urodził i jakimkolwiek językiem by mówił, wiatr zawsze w oczy wieje. Biedny z życiem zawsze musi się borykać…” Nadrabiamy zaległości literackie. To idealna publikacja na sezon wakacyjny. Przed Wami książka pt. „Miłość w cieniu rewolucji". To nowość w mojej prywatnej, domowej biblioteczce. Motywy są stare, jak świat. Barwni bohaterowie – ci o pięknych humanistycznych ideach, ale i ci, dla których liczy się wyłącznie pieniądz, chwila, własne potrzeby i żądze – to Polska przełomu wieków – pełna sprzeczności – tolerancji i zawiści. Dotykamy wielu problemów. Powieści obyczajowe zawsze mają moc. Miłość Elżbiety i Jana dojrzewa powoli. W tle uczucia rozgrywa się wielka historia przełomu wieku XIX i XX. W cieniu rewolucji dojrzewają bohaterowie. Czy wystarczy im sił, by ocalić to, co najważniejsze? Będą kierować się rozumem i sercem...

Ostatni gasi światło

  „…Oszukano nas. W państwie prawa potraktowano nas jak śmieci – mówiła inna kobieta na innym korytarzu kilka miesięcy później…” Zupełnie inaczej książkę będzie odbierać moje pokolenie, a całkiem inaczej pokolenie mojej Mamy. Wszak historia lubi zataczać koło, ale i rozumieć swoje prawdziwe „ja”. Reportaż ma trafić do świadomości ludzi, którzy danego zdarzenia nie widzieli, nie słyszeli o nim. Autorka – Marta Madejska w książce próbuje ocalić od zapomnienia złożoną siatkę relacji i wartości. To zostało przerwane po roku 1989. Dla niektórych oznaczało to koniec świata. Znajdziemy tu przypowieści o utracie tego, co w życiu najważniejsze: więzi z innymi ludźmi, zdrowia, poczucia bezpieczeństwa. Stare lata PRL – u – czasy „Przyjaciółki” , taśm magnetofonowych, Polskiej Kroniki Filmowej, zapaść przemysłu. Zaczął się zmieniać krajobraz i życie ludzi. Zaczęło się od tego, jak aktorka Joanna Szczepkowska ogłosiła 04.06.1989 r. iż w Polsce skończył się komunizm. To wszystko wkrótce podzieli...