Przejdź do głównej zawartości

Jak się nie dać psychopacie? Poznaj jego metody

 

„… I nie przesadzam. To było tak, jakby ktoś nagle zabrał całe dobro i nadzieję dla świata, albo przynajmniej ze mnie …”

Przed Wami nowa książka pt. „Jak się nie dać psychopacie? Poznaj jego metody”. To jedna z wrześniowych nowości Wydawnictwa Znak. Teraz będzie interesująco. Żaneta Gotowalska-Wróblewska – socjolożka i dziennikarka – oraz prof. Daniel Boduszek – polsko-brytyjski psycholog kryminalny, profesor nauk społecznych – tworzą profil współczesnego psychopaty w Polsce, ukazując czytelnikowi swoiste meandry ludzkiego umysłu.

Na ten temat powstało wiele publikacji, a te trafiają do rąk różnych czytelników i osób, które np. wnikliwie analizują taką tematykę. Psychopata, to osoba o pewnego rodzaju dysfunkcji, czy raczej dysfunkcjach poznawczo-emocjonalnych. W psychiatrii nie występuje jednostka chorobowa o nazwie "psychopatia", jednak podręczniki psychiatrii i psychologii wyróżniają pewien zestaw cech przypisywanych osobom potocznie nazywanym psychopatami.

Zapytacie zaraz, co może powiedzieć laik nie będąc blisko takiej tematyki …? Książka jest napisana w interesujący sposób, by wyjaśnić temat, a nie zmęczyć czytającego. Psychopata, jak mawia książka, „to nie zawsze morderca”. To daleko od kryminału. Wspomniana jest także manipulacja. Brak empatii jest jedną z kluczowych cech w rozpoznawaniu psychopatii.

Odbiorca analizuje, a co z tym dość modnym poczuciem winy i wyrzutami sumienia? Czy takie pojęcie jeszcze istnieje? Jeśli zagłębimy się odrobinę w medycynie, też poznamy ciekawe wskazówki. To badania „pokazują, że wielu chirurgów, odnoszących sukcesy w swojej pracy, ma podwyższone cechy psychopatyczne – szczególnie w obszarze deficytów afektywnych…”. Z drugiej strony zaglądamy też do polityki. Tej pełno dzisiaj na każdym kroku w naszych miasteczkach, wsiach i dużych metropoliach. Od razu też dotknięta zostaje rola rzetelnego dziennikarstwa. Czy istnieje jeszcze moralność we wspomnianej polityce?

Według jednej z teorii psychologicznych psychopata to ktoś w rodzaju pasożyta, który żeruje na innych ludziach i wykorzystuje ich słabość. Powiecie tak, są takie osoby, które występują w naszym otoczeniu. Psychopata, nie każdy wie dobrze radzi sobie z lękiem, stresem, gniewem i zazdrością. To coś strasznego, np. dla osoby, która ma normalne bodźce. Z kolei samobójstwo to u psychopatów zjawisko sporadyczne, a normalnie nie mają takich tendencji.

Czy zaburzona dusza, w życiu ma jakieś konkretne myśli, czy zachowania, gdzie normalnie na siebie oddziałują? Psychopaci np. krzywdzą swoje ofiary psychicznie, duchowo, seksualnie, finansowo czy emocjonalnie. Relacje seksualne też nie wyglądają zbyt ciekawie. Kobiety mogą być gwałcone przez oprawcę. Semantyka i język też stanowią problem. Takie osoby inaczej interpretują znaczenie słów. Jak zachowują się wobec dzieci? Dziecko wplątane zostaje w swoistą grę. Staje się jej elementem. Cel uświęca środki. Liderzy w polityce też mogą stać się takimi osobami z zaburzeniami.

Nie tylko mordercy, ale też menedżerowie czy chirurdzy. Psychopatą może być np. miły lekarz, którego spotykasz w szpitalu, lub urocza koleżanka z pracy. Mąż, który zmienił się w tyrana. Polityk i pracodawca, którzy stawiają swoje dobro ponad realne siły. Nie zawsze są to krwawi mordercy z wypisanym na twarzy złem. Potrafią świetnie się maskować. Są zawody, w których psychopaci odnajdą się doskonale, dzięki czemu mogą być dla społeczeństwa bardzo użyteczni.

Gorąco polecam

Katarzyna Żarska

http://zarska18.blogspot.com

Wydawnictwo: Społeczny Instytut Wydawniczy Znak

Premiera: 27.09.2023 r.

Oprawa: miękka ze skrzydełkami

Projekt okładki: Adam Gutkowski

Wydanie I

Liczba stron: 224 

(nowość wydawnicza) 

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

AGENTKA

  „…Maria odstawiła walizkę, czując w mięśniach nieprzyjemny ból…” Przed Wami przepiękna książka, jedna z lepszych jaką udało mi się przeczytać w ostatnim czasie. Bibliotekarze wyszkoleni w szpiegostwie i specjaliści od mikrofilmów, współpracujący ze specjalnym oddziałem Służb, zostają rozlokowani po całej Europie. Robi się niezmiernie ciekawie i interesująco. Od książki nie można się oderwać. To idealna, wakacyjna towarzyska ciepłych wieczorów. Czy losy amerykańskiej bibliotekarki i portugalskiego handlarza książek mogą odmienić losy wojny? Roosevelt wysyła dużą grupę zadaniową z misją wyszukiwania w książkach, podręcznikach i gazetach informacji o rozmieszczeniu wojsk, uzbrojeniu. Siły zbrojne nie zawsze są gotowe do walki. Co dzieli prawdziwych wrogów? Maria Alves zostaje wysłana do Lizbony - tu fotografuje publikacje. Współpracuje z Tiago - właścicielem księgarni. Ten pomaga żydowskim uchodźcom. Między nimi dochodzi do zbliżenia. Jak potoczą się ich losy? Każda wrażliwa k...

ZOSIA

  „…Nie wiedziałam, co zastanę w tym jego mieszkaniu, które od teraz miało być także moim domem…” Książka Wydawnictwa Zysk i S - ka okazała się dla mnie piękną niespodzianką. Przeczytałam ją w dwa wieczory. Pozaznaczane cytaty oddają prawdę o życiu, samotności i bólu, który towarzyszy Nam nieustanne. Powieść czyta się, jak dobrą sagę. Zosia Trzecińska pochodzi z polsko - niemieckiej (wielodzietnej) rodziny robotniczej. Akcja toczy się u schyłku XIX wieku w Łodzi. Przenosimy się np. na łódzkie Bałuty. Rodzina żyje godnie i skromnie. Chłopcy z rodziny chodzą do szkoły. Dziewczynki nie, czyli Zosi zostają tajne komplety. Zosia marzy o klasztorze. Ojciec zaś wybiera za nią i w przyszłości wybierze jej męża. Zosia znosi kolejne przeciwności. W tle toczy się wojna i niepewność jutra. Zosia urodziła się w 1895 roku. Jej rodzice to Stanisław i Paula - pochodzili z zupełnie innych światów. Matka była słabego zdrowia. Rodzice się pobrali w kościele katolickim, mimo sprzeciwu ich rodziców...

POLKI w POLU

  „…Na razie przepraszam za wszystko…” Książki pt. „Chłopki” , „Służące” i „Ziemianki” podbiły polski rynek wydawniczy. Teraz kolej na kolejną świetną publikację. Kiedy milczenie jest przerywane? Niestety, niektóre wspomnienia są przykre i przywołują ból kobiet, które pracowały ponad siły. Julia Duval jest osobą, która gromadziła umowy o pracę i korespondencję administracyjną, akta każdej z robotnic. Niektóre dzieci rodzą się z mniej lub bardziej szczęśliwych związków. Inne są wynikiem gwałtów. Pewne jest to, że pracownice z Polski przynoszą korzyści francuskiemu rolnikowi. Umowy, są niestety spisane po francusku, a niewiele naszych bohaterek zna płynnie język obcy.   Na zdjęciach zawartych w książce odnajdujemy prawdę. Dostrzegamy młode kobiety, ale zniszczone życiem. Wzrok jest mętny, twarz przygnębiona, a strój prosty. Wspomniane zgony i morderstwa rodzących się dzieci – szokują, ale realia są prawdziwe. Każda kobieta jest inna. Gospodarze mają swoje „zagrania”. Ich ż...