Jak czerpać radość z pracy …

„… Kiedy rozważasz swoje liczne decyzje zawodowe, stosuj proste kroki: zapomnij o mniej istotnych, uporządkuj i zorganizuj te średniego znaczenia i zachowaj mentalną energię na te najważniejsze …”

Praca – mądre słowo. To nie tylko źródło stałego dochodu, ale i utrzymania. Przez wielu etos pracy traktowany jest bardzo poważnie. Na przestrzeni dziejów, literatury i sztuki pokazuje, jak kształtuje się życie człowieka, jego światopogląd, ale i jej wartość. Przed Wami najnowsza książka autorki kultowej "Magii sprzątania". Wiadomo, że żeby pracować, trzeba mieć ambicję, ale potrzebny jest też zdrowy rozsądek.

Japońska guru porządkowania teraz postanawia uprzątnąć bałagan nie tylko w naszych domach, ale również w pracy i naszym podejściu do niej. Pokazuje, jak doprowadzić do porządku biura i gabinety, a także dane cyfrowe, sieci kontaktów, czas pracy, podejmowanie decyzji i organizowanie zebrań, niematerialne aspekty działalności zawodowej.

Przeprowadzone w odpowiedni sposób porządki to właśnie to, co umożliwia odnalezienie radości w pracy. Sama autorka mając wiele myśli i spostrzeżeń postanowiła odejść i rozpocząć karierę niezależnej konsultantki. Oczywiste jest to, że nie wszystko w pracy można oceniać na podstawie tego, czy daje nam radość. W firmach są przecież zasady, których trzeba przestrzegać. Przełożeni, którzy podejmują decyzje mają wpływ na naszą pracę i koledzy, z którymi współpracujemy. W kilku słowach: albo da się żyć 😉 albo nie 😉 Uporządkowanie fizycznej przestrzeni nie wystarczy, by nasza praca szła gładko.

Praktyczne wskazówki Scotta Sonensheina - psychologa organizacji oraz wykładowcę biznesu, którego Marie Kondo zaprosiła do współpracy - pomagają natomiast zorganizować życie zawodowe, osiągać sukcesy w pracy oraz zyskiwać motywację i zapał do budowania życia, jakiego się pragnie i - oczywiście – czerpać z tego radość.

Bardzo podoba mi się rozdział piąty, który porusza kwestie czasu. To także pułapki, które mogą Nas dotknąć. Np. pułapka nadmiernego zarobkowania, pilności i wielozadaniowości. Ważne jest to, żeby odkryć stertę zadań i zrozumieć na czym rzeczywiście polega Wasza praca.

Nierzadko też najmniej doświadczony pracownik – członek zespołu może pomóc w rozwiązywaniu najtrudniejszych wyzwań.

Opowieści i przykłady w książce pochodzą od prawdziwych ludzi. Niektóre imiona zostały zmienione dla ułatwienia lektury i ochrony tożsamości. Lektura tej publikacji ma pomóc odbiorcy w tym, by rady stały się kluczem do pełnej radości ścieżki zawodowej.

Johann Wolfgang von Goethe w książce pt. „Cierpienia młodego Wertera” zawarł takie słowa:„...Jednostajny jest rodzaj ludzki. Większość przepracowuje przeważną część czasu, by żyć, a ta odrobina wolności, która im pozostaje, niepokoi ich tak, że używają wszystkich środków, by się jej pozbyć. O, przeznaczenie ludzkie!”

Gorąco polecam i serdecznie dziękuję Wydawnictwu za możliwość przeczytania książki i zaufanie.

Katarzyna Żarska

http://zarska18.blogspot.com/

Wydawnictwo: MUZA SA

Tytuł oryginału: Joy at Work

Premiera: 10.03.2021 r.

Oprawa: miękka

Liczba stron: 304

Wydanie I

(nowość wydawnicza)

AGENTKA

„…Maria odstawiła walizkę, czując w mięśniach nieprzyjemny ból…” Przed Wami przepiękna książka, jedna z lepszych jaką udało mi się przeczytać w ostatnim czasie. Bibliotekarze wyszkoleni w szpiegostwie i specjaliści od mikrofilmów, współpracujący ze specjalnym oddziałem Służb, zostają rozlokowani po całej Europie. Robi się niezmiernie ciekawie i interesująco. Od książki nie można się oderwać. To idealna, wakacyjna towarzyska ciepłych wieczorów. Czy losy amerykańskiej bibliotekarki i portugalskiego handlarza książek mogą odmienić losy wojny? Roosevelt wysyła dużą grupę zadaniową z misją wyszukiwania w książkach, podręcznikach i gazetach informacji o rozmieszczeniu wojsk, uzbrojeniu. Siły zbrojne nie zawsze są gotowe do walki. Co dzieli prawdziwych wrogów? Maria Alves zostaje wysłana do Lizbony - tu fotografuje publikacje. Współpracuje z Tiago - właścicielem księgarni. Ten pomaga żydowskim uchodźcom. Między nimi dochodzi do zbliżenia. Jak potoczą się ich losy? Każda wrażliwa k...

ZOSIA

„…Nie wiedziałam, co zastanę w tym jego mieszkaniu, które od teraz miało być także moim domem…” Książka Wydawnictwa Zysk i S - ka okazała się dla mnie piękną niespodzianką. Przeczytałam ją w dwa wieczory. Pozaznaczane cytaty oddają prawdę o życiu, samotności i bólu, który towarzyszy Nam nieustanne. Powieść czyta się, jak dobrą sagę. Zosia Trzecińska pochodzi z polsko - niemieckiej (wielodzietnej) rodziny robotniczej. Akcja toczy się u schyłku XIX wieku w Łodzi. Przenosimy się np. na łódzkie Bałuty. Rodzina żyje godnie i skromnie. Chłopcy z rodziny chodzą do szkoły. Dziewczynki nie, czyli Zosi zostają tajne komplety. Zosia marzy o klasztorze. Ojciec zaś wybiera za nią i w przyszłości wybierze jej męża. Zosia znosi kolejne przeciwności. W tle toczy się wojna i niepewność jutra. Zosia urodziła się w 1895 roku. Jej rodzice to Stanisław i Paula - pochodzili z zupełnie innych światów. Matka była słabego zdrowia. Rodzice się pobrali w kościele katolickim, mimo sprzeciwu ich rodziców...

POLKI w POLU

„…Na razie przepraszam za wszystko…” Książki pt. „Chłopki” , „Służące” i „Ziemianki” podbiły polski rynek wydawniczy. Teraz kolej na kolejną świetną publikację. Kiedy milczenie jest przerywane? Niestety, niektóre wspomnienia są przykre i przywołują ból kobiet, które pracowały ponad siły. Julia Duval jest osobą, która gromadziła umowy o pracę i korespondencję administracyjną, akta każdej z robotnic. Niektóre dzieci rodzą się z mniej lub bardziej szczęśliwych związków. Inne są wynikiem gwałtów. Pewne jest to, że pracownice z Polski przynoszą korzyści francuskiemu rolnikowi. Umowy, są niestety spisane po francusku, a niewiele naszych bohaterek zna płynnie język obcy. Na zdjęciach zawartych w książce odnajdujemy prawdę. Dostrzegamy młode kobiety, ale zniszczone życiem. Wzrok jest mętny, twarz przygnębiona, a strój prosty. Wspomniane zgony i morderstwa rodzących się dzieci – szokują, ale realia są prawdziwe. Każda kobieta jest inna. Gospodarze mają swoje „zagrania”. Ich ż...

Książki okiem Katarzyny Żarskiej

Szukaj na tym blogu