Dwadzieścia lat ciszy

 

„… Wszedł nieco wyżej, tak żeby pozostać niewidocznym. Usiadł na jednej gałęzi i wbił wzrok w budynek. Nie słyszał żadnych głosów, jednak wiedział, że kiedy nadejdzie właściwa pora, pod czaszką zaczną mu rozbrzmiewać szepty. Cierpliwości, za moment wszystko stanie się jasne. Za krótką chwilę. Za momencik. Za sekundę…”

Z tymi mrocznymi książkami wcale nie jest nudno. Wymagają cierpliwości, to fakt, ale wnioski, szczególnie te końcowe są bardzo interesujące. Tam, gdzie zjawia się czarna furgonetka – giną dzieci.

Bogna od dwudziestu lat poszukuje córki, którą ostatni raz widziano wsiadającą do czarnej furgonetki. W ten sam sposób znika też Igor. Jego przyjaciel Niko rusza tropem tajemniczego sprawcy. Pomagają mu Bogna i Hubert – bezdomny były wojskowy, mający własne porachunki z siłami ciemności. Złowieszcza aura otaczająca zagadkowy pojazd przyciąga inne zło: Blacha, psychopatyczny uciekinier ze szpitala psychiatrycznego, wreszcie może bezkarnie wcielać w życie swoje chore fantazje, ale nie wie, że jest tylko narzędziem w rękach kogoś, a może czegoś, znacznie gorszego…

Autorem książki jest Przemysław Wilczyński (rocznik ’81) mieszka w Raciborzu i jest absolwentem Uniwersytetu Wrocławskiego. Jego pasją są podróże rowerowe i wyprawy górskie. Na dwóch kółkach objechał Słowację, Czechy, Węgry, Austrię, Słowenię i Chorwację. Debiutował „Malarzem obłędu”, powieścią z pogranicza sensacji i horroru. Publikował opowiadania w „Magazynie Fantastycznym” i relacje z podróży w „Zalewie Kultury”.

Furgonetka jest brzydka, wygląda niczym pancerna kasa, jej czarny kolor przyprawia o dreszcze. Miejsce przy starej cegielni należy do niej. Zbyszek chciał również dowiedzieć się co się w niej znajduje, a już kilka dni później został uznany za zaginionego.

Wojskowy Hubert Laska – jest byłym żołnierzem, obserwuje zachowania ludzi. Mieszka w pustostanie przeznaczonym do rozbiórki. Zastanawia się nad życiem i przemijaniem. Z kolei Bogna ma około sześćdziesiątki i cały czas rozpaczliwie szuka córki. Nie wierzy, że dziewczyna nie żyje. Matka czuje takie rzeczy, ale ma takie poczucie winy, że projekt, który wtedy chciała skończyć okazał się ważniejszy niż zajęcie się własnym dzieckiem. Bogna po zaginięciu córki projektuje tylko tyle, żeby przeżyć. Natomiast jej małżeństwo legło w gruzach.

Z kolei „Blacha” trafił do „psychiatryka”, tak dawno, że nie pamięta, kiedy. Co ma wspólnego mężczyzna z tą sprawą? Igor i Niko byli przyjaciółmi, ale łączy ich „samotność dzieciństwa” i brak zainteresowania ze strony rodziców. Niko też musi znosić humory ojca i bicie. Każda z naszych postaci ma swoją przykrą przeszłość. Wszyscy jednak złączą swoje siły i doprowadzą do tego, że prawda ujrzy światło dzienne. Czarna furgonetka przestaje istnieć dosłownie i w przenośni, ale odciska nieusuwalne piętno na Bognie, Hubercie i Nikodemie.

Gorąco polecam

Katarzyna Żarska

http://zarska18.blogspot.com/

Wydawnictwo: Akurat

Premiera: 10.02.2021 r.

Oprawa: miękka ze skrzydełkami

Wydanie I

Projekt i ilustracja na okładce: Krzysztof Krawiec

Liczba stron: 448

(nowość wydawnicza)