„…
Obrazy zatrzymywały niejako czas przeszły, pozwalając na powiązanie go z czasem
teraźniejszym, utrwalając ciągłość życia artysty, a także obserwatorów jego
twórczości. Z kolei malarstwo prymitywne ukazuje nam zupełnie inne podejście do
obrazowania. Koncentruje się ono na odtwarzaniu tego, co powstaje wyłącznie w
umysłach ludzi …”
Kiedy
patrzymy na artystę zazwyczaj wyobrażamy sobie kogoś całkowicie oderwanego od
rzeczywistości. Mówi o tym strój, fryzura, ale z całą pewnością nurt w jakim
tworzy. Spacerując np. po Krakowie widać taką różnorodność i wcale nie jest to
dziwnym obrazkiem, kiedy w tramwaju widzimy studentów malarstwa z wielkimi
teczkami, w których znajdują się ich prace. Podobnie jest przy Bramie
Floriańskiej, gdzie zawsze robię niesamowite zdjęcia, ale i wybieram sobie
obrazy, które przykuwają moją uwagę. To kolor, uchwycona chwila, ale też i
ciało są najczęstszym motywem przewodnim lokalnych artystów.
Profesor
Stanisław Kowalik – autor „Siedmiu wykładów z
psychologii sztuki” nawiązuje do nurtu rzadkich prac dociekających
istoty interakcji między twórcą, a odbiorcą dzieła sztuki. W swojej pracy
traktuje sztukę jako rezultat poznania artystycznego, które umożliwia zdobycie
pełniejszej wiedzy o własnym życiu wewnętrznym. Profesor Kowalik ukończył studia
psychologiczne i socjologiczne na Uniwersytecie im. A. Mickiewicza w Poznaniu.
Od początku pracy zawodowej zajmował się praktycznie rehabilitacją osób
niepełnosprawnych. Z tego zakresu prowadził też badania naukowe. Ostatnia
książka jest uwieńczeniem jego zainteresowań naukowych związanych z psychologią
sztuki.
To,
że stajemy się swoistymi odbiorcami sztuki wiążę się nierozerwalnie z naszą
teraźniejszością, przeszłością, ale i przyszłością. Moim zdaniem dana praca może
do Nas przemówić, gdy mamy jakieś nawiązania w naszej głowie np. literackie.
Przeżyliśmy jakąś traumę np. śmierć kogoś bliskiego albo wręcz przeciwnie np. w
kwiecie wieku, ktoś przeżywa drugą młodość 😉
Panowie nazywają, to kryzysem wieku średniego, kiedy np. zakochują się w dużo
młodszej kobiecie.
Sama
psychologia jako nauka, bada powstawanie i przebieg procesów psychicznych oraz
motywy określonych ludzkich zachowań. Te u każdego z Nas są różne.
Wprowadzone
pojęcie pustki poznawczej jako centralne narzędzie myślenia teoretycznego o
sztuce ma na celu umożliwić – przynajmniej częściową – integrację
dotychczasowych kierunków badań psychologicznych nad sztuką. Wykłady skupione
są na naukowym pojmowaniu sztuki, poznawaniu działalności artystycznej, ale i
dylematach. To swoiste mechanizmy psychologiczne kształtujące przeżycia
artystyczne, czyli emocje, autentyczność i wyobraźnię. Z kolei malarstwo wiąże
się z tworzeniem nieistniejącego świata. Muzyka zaś, to zapełnianie ciszy
dźwiękami, ale i usytuowanie psychologii w krainie uporządkowanych dźwięków
muzycznych.
Dla
mnie bliska jest literatura. Musicie mi wybaczyć 😉
To już pasja i uzależnienie 😉
Literatura w każdej książce stanowi zaproszenie wyobraźni do korzystania z
języka. Tworzenie tekstów literackich, kontury poezji, ale i psychologiczne
dobrodziejstwa wynikające z czytania prozy literackiej. Nie chodzi tu też o to,
że kiedy nauczycielka w szkole pyta o to, co widzicie w wierszu – dzieci
odpowiadają zgodnie – że rymy 😉
Oprócz tych rymów, jest jeszcze pewien kontekst 😉
Ostatni
rozdział książki skupiony jest na syntezie psychologicznej wiedzy o sztuce i
możliwości jej wykorzystania. Sztuka potraktowana zostaje jako proces
wypełniania pustki poznawczej. To rozwój człowieka. Odczucie, że czegoś mu
brak. Np. dobrego filmu, spektaklu w teatrze, książki. Rolą sztuki jest też
przywracanie utraconej sprawności adaptacyjnej osób przewlekle chorych i
niepełnosprawnych. Kazimierz Przerwa – Tetmajer mawiał, że „… Do wszystkiego
nie można się przyzwyczaić, a od wszystkiego nie można odwyknąć …”.
Autor
podejmuje próbę pokazania, w jaki sposób działa świadomość twórczego artysty,
ale także twórczego odbiorcy sztuki w kontakcie z dziełem, aby jedni i drudzy
mogli doświadczyć przeżycia artystycznego. I chociaż w swoich wykładach
wykorzystuje przykłady wybitnych dzieł muzycznych, literackich i malarskich,
formułowane stwierdzenia odnoszą się do wszelkich innych wytworów
artystycznych, jeśli spełniają one wymogi psychologiczne pozwalające uznać je
za sztukę.
Gorąco polecam
Katarzyna Żarska
Wydawnictwo: ZYSK i S –
KA
Premiera: 17.11.2020 r.
Wydanie I
Projekt okładki i stron
tytułowych: Agnieszka Herman
Oprawa: miękka
Liczba stron: 452
(nowość wydawnicza)
Komentarze
Prześlij komentarz