Zdarzyło się w Watykanie

 

„… W jego niestrudzonym pielgrzymowaniu, w jego ziemskiej wędrówce, mogłem choć odrobinę być mu podporą …”

Kościół katolicki i jego nauka od wieków towarzyszą Nam w procesie kształtowania człowieka. Każdy symbol, ewangelia, a nawet drobne (dobre) słowo sprawia, że czujemy się odrobinę lepiej. Odbiorca zostaje niejako wprowadzony do zupełnie innego świata. Ten za Spiżową Bramą to majestat pałacowych wnętrz, słynne Loggie Rafaela, dobrze znany nam obecnie Dom Świętej Marty i splot uliczek, które prowadzą na cudowne i prawie dla nikogo niedostępne dziedzińce.

Autorką książki jest Magdalena Wolińska – Riedi, która jako jedna z kilkunastu kobiet mieszkała za Spiżową Bramą przez szesnaście lat. Teraz rozmawia z dziesięcioma świeckimi pracownikami i mieszkańcami Watykanu, którzy jeszcze nigdy nie opowiadali o swoich przeżyciach. Jej rozmówcy przez dziesiątki lat żyli i pracowali w świecie, do którego dostęp mają tylko nieliczni. Riedi to lingwistka, tłumaczka, producentka i dziennikarka. Od 2014 roku korespondentka Telewizji Polskiej w Rzymie i w Watykanie. Wszyscy odkrywają pewne wspomnienia z życia u boku Jana Pawła II, ale i sama autorka przeplata historie ze swoimi prywatnymi spostrzeżeniami.

Jaki był Jan Paweł II? Co lubił? I jaki był jego kontakt z pracownikami? Te i wiele innych rzeczy możemy przeczytać w najnowszej książce pt. „Zdarzyło się Watykanie”.

Książkę bardzo lekko i szybko się czyta. Nie można się od niej oderwać. To właśnie ludzie, jak podkreśla reporterka przez lata stanowili maleńką, niezauważalną dla oczu postronnych, a jednak istotną cząstkę watykańskiej codzienności.

Nikt też nie ma wątpliwości, że pontyfikat Jana Pawła II należy do najlepiej udokumentowanych, opisanych i opowiedzianych w dziejach Kościoła. Faktem jest, że każdy nowy papież jest różny od drugiego, buduje swój maleńki świat, a określony język zaczyna dominować w związku z jego pochodzeniem. Częstym punktem książki jest podkreślenie znajomości języków obcych przez Jana Pawła II, sztuka komunikacji, oraz zjednywania sobie ludzi.

Bohaterami książki są m. in: Luciano Firmani – pracownik fizyczny i windziarz, który przepracował łącznie 42 lata. To Luciano widział najwięcej głów państw i osobowości np. belgijską królową Fabiolę, Woodego Allena, Jacquea Chiraca, Fidela Castro, Angelę Merkel, czy prezydenta USA Baracka Obamę. Każda z nich przed oficjalną audiencją u papieża zachowywała się inaczej, a prywatne archiwum pracownika jest niepowtarzalne. Papież nigdy nie okazywał swojej wyższości i nigdy nie robił problemów.

Kolejnym bohaterem jest Demetrio – pracownik Drukarni Watykańskiej. Spod jego ręki wyszły okładki „L’Osservatore Romano” na takie okazje, jak wybór Karola Wojtyły, czy śmierć Jana Pawła II. Sam numer gazety z wyboru papieża ukazał się w 12 minut.

Paolo, to inżynier i wynalazca, który tworzył przemyślane urządzenia, pojazdy i wózki, które wspierały słabszego papieża. Kolejną ciekawą postacią jest też Ety Cicioni, czyli wirtuoz szycia. Spod jego igły wychodzą nie tylko słynne stroje papieskich gwardzistów, ale też nawet papieskie sutanny. Z kolei Christoph Graf jest trzydziestym piątym komendantem papieskiej Gwardii Szwajcarskiej. Każda z poszczególnych postaci jest wyjątkowa na swój sposób. Książka uzupełniona jest kolorowymi fotografiami.

Bardzo podoba mi się podejście samej autorki do tematu. W tekście nie brak anegdot, wspomnień, ciekawych porównań, ale i dziennikarskich obaw o niuanse. Poszczególne budynki, skwery, drzewa, sam Pałac Apostolski od wieków są namacalnym świadectwem niebywałej historii. Watykan jest najmniejszym państwem świata. To przestrzeń, która jest i trwa. Dziennikarka przyznaje, że napisanie książki nie było łatwym zadaniem, ale efekt jest doskonały.

Gorąco polecam

Katarzyna Żarska

http://zarska18.blogspot.com/

 

Wydawnictwo: ZNAK

Premiera: 14.10.2020 r.

Oprawa: miękka ze skrzydełkami

Liczba stron: 288

Wydanie I

Redakcja: Katarzyna Węglarczyk

(nowość wydawnicza)