MORDERCÓW TROPIMY W CZWARTKI – recenzja przedpremierowa

„… jesteśmy słabi. Wystarczy szturchnąć i się przewracamy. To nasze ostatnie lata. Wielu z nas ledwie się trzyma na nogach. Łatwo pokonać takie popychadła, prawda? Żaden problem. A tak się składa, że jest wśród nas kilka osób, które czegoś w życiu dokonały. Mam rację?”

Brytyjski dowcip, nienaganne maniery, ale i zaskakujące zwroty akcji, momentami można odnaleźć też szokujące rozwiązanie. Czego chcieć więcej? Każda z postaci ma swój określony styl, charakter, ale i dość pogodne usposobienie. Przed Wami naprawdę ciepła, pełna niewymuszonego humoru i ironicznego brytyjskiego dowcipu komedia kryminalna z uroczymi bohaterami, których nie sposób nie polubić.

Powieść pomaga zrozumieć, jak potrafią działać mordercy. To odpowiednie techniki, mydlenie oczu, ale i trzymanie odbiorcy w napięciu do ostatniego momentu. Granie na emocjach w powieści jest bardzo interesujące. Możemy z perspektywy czytelnika dowiedzieć się, jak na daną sytuację zareaguje otocznie. Podobno bardzo łatwo jest kogoś zabić, ale dużo trudniej ukryć ciało. Kiedy poznajemy nowych ludzi szukamy w nich czegoś interesującego, co nam odpowiada i pasuje.

To znakomite połączenie klasycznej intrygi kryminalnej z zabawną komedią, powieść jest pogodna i optymistyczna. Dla czytelnika w każdym wieku. Czwórka seniorów z Czwartkowego Klubu Zbrodni wkracza do akcji! To nie Sanatorium Miłości, ale jest całkiem nieźle 😉 Uwierzcie mi 😉 Każda postać ma swoje pragnienia, ale zupełnie inne zainteresowania.

W luksusowej wiosce dla seniorów czwórka pozornie niedobranych przyjaciół tworzy taki- Czwartkowy Klub Zbrodni. Łączy ich zamiłowanie do rozwiązywania kryminalnych zagadek. Nasi bohaterowie będą później prowadzić swoje prywatne śledztwo. Kiedy staniemy się kiedyś uśmiechniętymi staruszkami musimy sprawić, by ta nasza przysłowiowa „jesień życia” nie była nudna. Podobnie jest z naszymi postaciami.

Członkowie klubu: Joyce, Elizabeth, Ron i Ibrahim co tydzień omawiają przypadki morderstw, których nie udało się w przeszłości wyjaśnić policji. Kiedy zostaje zabity miejscowy deweloper, detektywi amatorzy trafiają w sam środek śledztwa, które tym razem toczy się tu i teraz. Wreszcie mają szansę się wykazać. To nic, że zbliżają się do osiemdziesiątki. Ibrahim jako psychiatra zna się na ludziach, Joyce jest pielęgniarką, Rone – to były przewodniczący związków zawodowych, a Elizabeth ma taki szósty zmysł i umiejętność załatwiania trudnych spraw.

Czy ten niekonwencjonalny, lecz błyskotliwy zespół detektywów zdoła schwytać zabójcę, nim będzie za późno? Co może oznaczać pocałunek w policzek? I dlaczego jest czymś normalnym w przypadku panów po siedemdziesiątce? Odbiorca dostrzeże ich poczucie humoru i ciekawe perypetie.

Powieścią Richarda Osmana zachwyciło się wielu zagranicznych autorów, w tym m.in.: Harlan Coben, Shari Lapena, Ian Rankin, Fiona Barton, Kate Atkinson, Sarah Pinborough, James Oswald czy Caroline Kepnes. Sam autor potwierdził, że trwają rozmowy w sprawie jej telewizyjnej adaptacji. Jestem ciekawa jaki będzie finał tych rozmów 😉

Gorąco polecam i zachęcam do lektury 😉Powieść czyta się lekko i szybko.

Katarzyna Żarska

http://zarska18.blogspot.com/

Wydawnictwo: MUZA SA

Przełożyła: Anna Rajca – Salata

Wydanie I

Projekt okładki: Tomasz Majewski

Premiera: 14.10.2020 r.

Oprawa: miękka

Liczba stron: 448

(nowość wydawnicza)

SPOKÓJ

„…Być może ty także potrzebujesz uszczypnięcia , by zacząć spokojniej podchodzić do życia. Jestem przekonana, że dotyczy to większości z nas, ponieważ gonimy za rozmaitymi celami, pragnieniami i marzeniami…” Przed Wami książka, którą przeczytałam jednym tchem. To wartościowa publikacja na weekend i mam nadzieję, że Wy też po nią sięgniecie. Spokój to poczucie równowagi, bezpieczeństwo, komfort, akceptacja wszystkiego. Najważniejsze – spokój to nie jest nuda. Autorką „Spokoju” jest Fearne Cotton, brytyjska dziennikarka, prezenterka radiowa i telewizyjna. Na swoim koncie ma poradniki, książki dla dzieci i książki kucharskie. Matka dwójki dzieci, która znajduje czas, by wspierać wiele organizacji charytatywnych. Czym są fale refleksji? To one odzwierciedlają, jak się właśnie czujemy. Możemy być: - zestresowane - pobudzone - zaniepokojone - podenerwowane - neutralne - uważne - zrelaksowane - i spokojne. Życie i praca to czasami „nieuporządkowany wir”. W spokoju...

DUCH i PSYCHE razem czy osobno?

„…młody człowiek ma prawo do własnej drogi…” Religia i psychologia. Czy te dwie dziedziny się ze sobą kłócą? Może wręcz przeciwnie? Duchowość i psychoterapia budzą w Polsce szczególne napięcia. „Duch i Psyche. Razem czy osobno?” – Gdzie jest niepokorny czytelnik? Książka ma podpowiedzieć odbiorcy, jak ma zmierzyć się z wyzwaniami współczesności. Wiele osób zastanawia się nad tematem duchowości i ludzkiej psychiki. Czym są te realne doświadczenia, które dotykają wewnętrznego bólu i prawdziwego cierpienia? Hejt, poniżenie i lekceważenie lub wykorzystanie kogoś do swoich celów, na pewną sumę pieniędzy – dla własnych korzyści. Przykrości jest wiele, bo i społeczeństwo jest zróżnicowane. Napięcie i narcystyczne zachowanie. Typowe spotkanie ma odbywać się w klimacie wzajemnego szacunku. Bogdan de Barbaro i ks. Grzegorz Strzelczyk spotykają się na styku psychologii i wiary. Zastanawiają się, czy te dwie perspektywy mogą być sojuszniczkami, czy raczej wchodzą w konflikt. Dys...

Złowieszczy Dar

„… Alessa wzięła do ręki wstążkę i skrzywiła się, gdyż nawet przy tym lekkim ruchu jej obojczyk przeszył ból. Co się z nią dzieje? Czy nie umie już przyjąć cudzej życzliwości?...” Na samym początku muszę powiedzieć, że jest to książka dla tych, którzy czują „zbyt intensywnie”. Moim zdaniem to dobrze, bo w życiu nie da się niczego udawać i żyć na przysłowiowe pół gwizdka. Trzeba wykazać iskierkę zainteresowania, bo bez pełnego zaangażowania nic ciekawego nie wydarzy się w naszym życiu. Zastanawialiście się kiedyś czym naprawdę jest dar? Można mieć swoistą smykałkę do danej rzeczy i to naprawdę przydaje Nam się w życiu. Kobiety mają np. dar do przygotowywania różnych rzeczy, dbanie o kogoś z troską i miłością w sercu, to nie tylko swoiste poświęcenie, ale i wspomniany dar. Dar do załatwiania spraw niemożliwych, dar do gotowania, do łatwości wypowiedzi, przewidywania czy nauki. Jak będzie w przypadku naszych postaci? Po części przeniesiemy się do świata magii, miłości, relac...

Książki okiem Katarzyny Żarskiej

Szukaj na tym blogu