BLONDYNKA NA HAWAJACH

„… W życiu należy przestać żyć przeszłością, a zacząć poszukiwać drogi do szczęścia, sensu i spełnienia …”

Przyznam szczerze, że książki Beaty Pawlikowskiej zawsze czytam z zapartym tchem. Uwielbiam takie podróże palcem po mapie. Potem i ja obieram też swój mały cel podróży. 😉

Dziennikarka marzyła, by być kiedyś na Hawajach. Udało się. Hawaje to wulkany, czarne plaże i wodospady. Występują tu magiczne lasy, pełne pięknej roślinności. Narodowym kwiatem Hawajów jest żółty hibiskus. Można tu też podziwiać największy figowiec bengalski, przywieziony jako sadzonka w 1873 roku. Dziś to już potężne drzewo. Można tu spotkać na zboczach wulkanu roślinę o srebrnych długich liściach zw. ahinahina.

Dziennikarka słynie z dalekich podróży, ciekawych spostrzeżeń i programów radiowych. W ostatnim czasie zajęła się pięknem duszy i zdrowym odżywianiem prezentując „Śniadania świata”, które stały się moją ulubioną publikacją i jednym z bestsellerów dla ludzi aktywnych i podróżujących.

Pawlikowska podkreśla wyraźnie: „… Marzyłam o tym od czasów szkoły średniej, kiedy po raz pierwszy usłyszałam nazwę Mauna Kea. Te dwa słowa brzmiały dla mnie magicznie. Mauna Kea – Biała Góra, najwyższy szczyt świata o wysokości ponad 10 000 metrów. Tajemniczy wulkan wyrastający z dna oceanu, święty dla rdzennych Hawajczyków…”

Wyruszyła wreszcie w podróż na Hawaje! Przez wulkany, czarne plaże i wodospady Big Island, po słynnej drodze do Hany na wyspie Maui, do magicznego lasu na prawie bezludnej wyspie Molokai i na plażę Waiki w Honolulu na wyspie Oahu. Szlakiem starożytnej wiedzy ho’opono’pono, huny, hawajskich legend i polinezyjskiej przeszłości.

Hawaje w XIX wieku były królestwem rządzonym przez królową Lili’uokalani. Jej pałac mieści się w Honolulu, obecnie to muzeum. Na Hawajach dowiesz się o paście „Poi” z bulwy taro – najważniejszym daniu tego miejsca (tak myślała Pani Beata). Wszędzie jednak podawane jest amerykańskie lub europejskie jedzenie. Na Hawajach wszyscy noszą naszyjnik z brązowych, okrągłych orzechów kukui. Sam orzech jest symbolem światła. Podpalony świeci przez kilka minut. Naszyjnik to krąg światła, w ten sposób nosząc go chcesz pokazać innym, że pragniesz dać im dobroć i otoczyć jasnym światłem.

Tu można spotkać plantacje ananasa, czyli „owocu zagranicznego”. Zaś narodową rybą Hawajów jest rogatnica rafowa. Najbardziej tradycyjny instrument to ukelele – które wcale stamtąd nie pochodzi. To miejsce gdzie życie płynie, jak rzeka. Niektórzy mówią, że nazwa archipelagu pochodzi od imienia Hawai’iloa – żeglarza.

Książkę bardzo szybko się czyta, uzupełniona jest kolorowymi i czarno – białymi fotografiami, oraz rysunkami. Marzenie Beaty Pawlikowskiej spełniło się, kiedy wylądowała na Hawajach. Myślę, że kiedyś i moje marzenia się spełnią 😉

Gorąco polecam i serdecznie dziękuję Wydawnictwu EDIPRESSE KSIĄŻKI za możliwość przeczytania, tak wspaniałej publikacji.

Katarzyna Żarska

http://zarska18.blogspot.com/

Wydawnictwo: EDIPRESSE KSIĄŻKI

Premiera: 20.05.2020 r.

Projekt okładki: Beata Pawlikowska i Hubert Grajczak

Oprawa: twarda

Liczba stron: 426

(nowość wydawnicza)

AGENTKA

„…Maria odstawiła walizkę, czując w mięśniach nieprzyjemny ból…” Przed Wami przepiękna książka, jedna z lepszych jaką udało mi się przeczytać w ostatnim czasie. Bibliotekarze wyszkoleni w szpiegostwie i specjaliści od mikrofilmów, współpracujący ze specjalnym oddziałem Służb, zostają rozlokowani po całej Europie. Robi się niezmiernie ciekawie i interesująco. Od książki nie można się oderwać. To idealna, wakacyjna towarzyska ciepłych wieczorów. Czy losy amerykańskiej bibliotekarki i portugalskiego handlarza książek mogą odmienić losy wojny? Roosevelt wysyła dużą grupę zadaniową z misją wyszukiwania w książkach, podręcznikach i gazetach informacji o rozmieszczeniu wojsk, uzbrojeniu. Siły zbrojne nie zawsze są gotowe do walki. Co dzieli prawdziwych wrogów? Maria Alves zostaje wysłana do Lizbony - tu fotografuje publikacje. Współpracuje z Tiago - właścicielem księgarni. Ten pomaga żydowskim uchodźcom. Między nimi dochodzi do zbliżenia. Jak potoczą się ich losy? Każda wrażliwa k...

Kobiety

„…Oparła się plecami o ścianę i zamknęła oczy, licząc, że uda się jej zasnąć…” Studentka pielęgniarstwa Frances „Frankie” McGrath wychowana w południowej Kalifornii dołącza do Korpusu Pielęgniarek, trafia na wojnę w Wietnamie. Przyjaźni się z Ethel i Barb. Tu przeżywa swoją pierwszą miłość. Po powrocie do kraju, mimo wielkich przeżyć wewnętrznych, zostaje niemiło przyjęta przez rodaków. Przeciwnicy nawet na nią plują. Rodzice nie powiedzieli prawdy znajomym o pobycie swojej córki. Frankie - zmaga się z zespołem stresu pourazowego. Przeżywa koszmary. Wdaje się w alkohol i narkotyki. Jak trudno będzie Frankie wrócić do normalnego życia? Przykre, że rodziców nie obchodziła jej służba w Wietnamie, kazali jej szybko zapomnieć i wrócić do rzeczywistości. W Kalifornii żyła z rodzicami w pięknej rezydencji wśród zieleni i częstych gości. Ona miała być uśmiechnięta, ozdobą domu, nieważne co przeżywała wewnątrz danego dnia. Miała starszego brata (Finley). Był wesoły, rozrywkowy: al...

Jane Austen. Miłość, która stała się literaturą

„…Wyciągnęła kałamarz, pióro i stos kartek, do których każdego dnia dołączały kolejne zapisane stronice, o spróbowała zebrać się w sobie…” Rok 1795. Na plebanii siedzi córka wikarego - Jane, która uwielbia spędzać czas przy pisaniu, zamiast chodzić na bale i szukać męża. Ile zrozumie wrażliwy humanista? Na przestrzeni wieków dostrzegamy, że kobiety były (niestety) uzależnione od mężczyzn. Dobrze, że w niektórych kwestiach, a nawet w dzisiejszych czasach następują pozytywne zmiany. Mam tu na myśli własne utrzymanie, pracę zawodową, politykę i rożnego typu działalności społeczne i najważniejsze - kwestie edukacyjne. Studia, praca naukowa itp. Te mądre i konkretne kobiety nie szukają sponsora, a uczą się SAME i rozwijają. Istotnie - znają swoją wartość. Catherine Bell zabiera nas w podróż przez całe twórcze życie Jane Austen – od pierwszych, pisanych w ukryciu szkiców, przez niespełnioną miłość. Catherine Bell, to pseudonim niemieckiej dziennikarki i pisarki Kerstin Sgoniny. Zgłęb...

Książki okiem Katarzyny Żarskiej

Szukaj na tym blogu