GWIAZDA SZERYFA

„… W ciszy, która zapadła tak niespodziewanie, słychać było jedynie szum wiatru w trawach i koronach drzew i ciężkie dyszenie Malewskiego …”

Na samym początku będzie opinia 😉 Wiem, tak nie wolno 😉 Tak dobrej książki nie czytałam już bardzo dawno, trzymam kciuki by w wielu rankingach czytelniczych zajęła miejsca w pierwszej trójce. Fakt czytałam ją powoli i dokładnie, ale nie mogłam się oderwać.

Zło czai się bliżej niż myślisz – to główne przesłanie książki. A może sami nie doceniamy naszego przeciwnika, który stosuje bardziej przebiegłe i niegodne nas metody? To zło, kłamstwo, ale i dość modna intryga.

Autorką książki jest Aleksandra Borowiec. Pochodzi z Płocka, ale serce zostawiła na Warmii i Mazurach. To wielbicielka dobrych historii i czarnej kawy. Pisarka opowiadań (publikowanych m.in. w czasopismach literackich, takich jak „Autograf”, czy „Wizje”. „Gwiazda szeryfa” to jej powieściowy debiut.

Pierwsze powojenne miesiące. Do Olsztynka na Mazurach przybywa Stefan Malewski służący w szeregach Milicji Obywatelskiej. Rzeczywistość jaką zastaje, to bandy, Wehrmacht, panoszący się wszędzie Sowieci. A jakby i tego było mało, to jeszcze... makabrycznie okaleczone zwłoki, porzucone w lesie w pobliżu miasteczka. Można by je uznać za dzieło dzikich zwierząt, gdyby nie to, że po miesiącu zostaje znalezione następne, identycznie okaleczone ciało. Zapytacie – Czy mamy do czynienia z seryjnym mordercą? Do końca nie wiadomo. Pewnikiem jest, że rozmowa z Malewskim stanowi miłą odmianę. Bohater wydaje się być taki swój.

Cały Olsztynek jest jak jedna beczka prochu, wystarczy iskra, by podpalić lont. Panika może wybuchnąć w każdej chwili. Trzeba jak najszybciej znaleźć winnego. Kto mógł dopuścić się takiej zbrodni? Hitlerowcy? Rosjanie? A może to dzieło szaleńca? Milicja rozpoczyna śledztwo, a raczej rozpoczyna je sam Malewski, który jako jedyny dąży do poznania prawdy.

Samotny szeryf rusza na łowy. Nie ma jednak pojęcia, jak trudne zadanie go czeka. Jego współpracownicy ukrywają przed nim więcej niż mogłoby się wydawać. A może ktoś jest w to zamieszany? W mazurskich lasach na dobre zalęgły się siły, na które pistolet, nóż i gołe pięści to stanowczo zbyt mało... Powiecie, że to dziwny zbieg okoliczności. W tym momencie jesteście naprawdę w przysłowiowym błędzie. Czy nad bezpieczeństwem w Olsztynku czuwa jakiś realnie myślący człowiek? W głosie mogą zabrzmieć jakieś twardsze nuty. Bo ludzie przecież się boją. Odbiorca dowiaduje się też o zbrodniach Sowietów, wprowadzających własne rządy. Widzimy mocne układy i układziki. Jesteśmy świadkami lewych interesów i łapówkarstwa. To taki oddźwięk dzisiejszych czasów. Jest wiele metafor i podobieństw.

Waligóra ustalił, że pracę będą zaczynać o siódmej. Dla Stefana Malewskiego to trudne kiedy przeciera zasapane oczy. Nie mógł przyzwyczaić się do wczesnego wstawania. Tęskni za kilkoma rzeczami, a łyk marnej namiastki kawy mu nie wystarcza.

Samą książkę otwiera cytat zaczerpnięty od Stanisława Staszewskiego. Dwa ostatnie zdania są chyba kluczowe: „Bo dobro trwalsze jest od skał, A wszystko zło przepada, gdy twój zagrzmi strzał …”. Patronat nad książką objęła m.in. Gazeta Olsztyńska i książkowi blogerzy.

Gorąco polecam i zachęcam do przeczytania powieści 😉

Katarzyna Żarska

http://zarska18.blogspot.com/

Wydawnictwo: ZYSK i S – KA

Premiera: 31.03.2020 r.

Projekt okładki i stron tytułowych: Mariusz Banachowicz

Liczba stron: 656

Wydanie I

Oprawa: miękka ze skrzydełkami

(nowość wydawnicza)