W DOMU INNEGO

„… Nie chcę wysyłać mu mylnych sygnałów. Nie chcę być też złośliwa, ale jeśli zgodzimy się na jedno, w końcu zaczniemy godzić się na wszystko. Chyba byłoby lepiej, gdybyśmy trzymali się od siebie z daleka. Wszystko na swoim miejscu …” 

 

Z upływem czasu i z oddali miłość wydaje się jeszcze bardziej gorętsza. Wspomnienia pozwalają przetrwać głód, chłód i samotność. Wojna przyniosła biedę i utratę bliskich osób. Czy bohaterowie będą umieli odnaleźć się w nowej rzeczywistości? 

Autorem książki jest Rhidian Brook, pisarz, scenarzysta i prezenter telewizyjny urodzony w 1968 roku. Jego powieść pt. „W domu innego” została przetłumaczona aż na dwadzieścia trzy języki świata. Na podstawie światowego bestsellera powstał film wytwórni Twentieth Century Fox. 

Rok 1946 jest wyjątkowy. Hamburg jest po wojnie, ale nie wszyscy mają okazję odczuć spokój. Do miasta przyjeżdża brytyjski pułkownik Lewis Morgan, który ma nadzorować odbudowę zniszczonego miasta. Rekwiruje on posiadłość nad brzegiem Łaby, Ma w niej zamieszkać ze swoją żoną i synem Edmundem. Dom ma jednak właściciela. Jest nim wdowiec – architekt z córką – 15 letnią Friedą. Posiadłość okazuje się zadbanym pałacykiem. Dom ma ogromną przestrzeń, jest urządzony z klasą i dobrym smakiem. Rodowa siedziba ma kuchnię, jadalnię, bibliotekę, palarnię, oraz cenne obrazy. Brzeg Łaby i piękne widoki na przyrodę dopełniają całości. Żona właściciela zginęła podczas nalotu. Wywodziła się z rodziny potentatów na rynku żywności. 

Frieda też jest bardzo charakterystyczna. Dziewczyna jest uparta i jasno wyraża swoje opinie. Sądzi, że ojciec bez walki oddaje dom. Wpuszcza obcego z łatwością. Frieda nie boi się odgruzowywać zniszczonego miasta za posiłek. Scena, którą zobaczy wpłynie na jej zachowanie. 

Miasto było bardzo zniszczone. Lewis chciał wreszcie zamieszkać  normalnie, z dala od sztabu i ruin. I nareszcie mieć u boku żonę. Wszędzie wyrastają dziwaczne ruiny, a dzieci są brudne, głodne i opuszczone. Smród jest nie do opisania. Scena kiedy dziewczynka wgryza się w skórkę nieobranej jeszcze pomarańczy jest bardzo wymowna. Lewis ma poczucie sprawiedliwości i nie chce wyrzucać z domu jego właściciela. Serca ludzi się zmieniły, a pamięć jest wciąż bolesna. Można śmiało powiedzieć, że w pełnej napięcia atmosferze wrogość i smutek ustępują miejsca niebezpiecznemu uczuciu – namiętności. 

Stefan Lubert – właściciel pałacu rozkazał służbie posłuszeństwo wobec nowego pana. Żona Lewisa płynie z synem do męża. Lewis oczekuje na jej przyjazd, ale i rozmyśla, jaka będzie Rachel, która wysiądzie z pociągu. Wciąż pamięta jej skórę i miękkie, krągłe ciało. Lewis postanawia, że starzy właściciele zamieszkają na górze. Żonie Lewisa, która zaczyna wprowadzać nowe porządki nie podoba się ten pomysł. 

Po czasie i zaistniałych okolicznościach wszyscy zaczynają się do siebie zbliżać. Frieda zaczyna rozumieć sens miłości i wojny. Podobnie, jak i właściciel domu i żona pułkownika. Zrządzenie losu sprawia, że miłość i informacja wymykają się spod kontroli. Jestem ciekawa czy powieść przypadnie Wam do gustu. Zaskakujących zwrotów akcji jest wiele, ale dzięki plastycznym opisom, powieść bardzo szybko się czyta. 

Gorąco poleGOcam wcale nieproste rozwiązania, elementy wojny, która rzeczywiście dzieli ludzi na wygranych i tych przegranych. Miłość potrafi także odwrócić role. 

 

Katarzyna Żarska

http://zarska18.blogspot.com/

Wydawnictwo: Wielka Litera

Tytuł oryginału: THE AFTERMATH 

Premiera: 13.03.2019r.

Oprawa: miękka

Liczba stron: 352

Z angielskiego przełożył: Bohdan Maliborski

(nowość wydawnicza)