Posłańcy uśmiechu

„… Gdybym dostała męża czułego, to może bym za Bogiem nie poszła, tylko myślała o wygodnym i przyjemnym życiu …”

Twórczość Jana Grzegorczyka dotyczy życia i sfery duchowej. To opis odpowiednich odczuć, wewnętrznych przeżyć i rozterek. Co mają wspólnego ze sobą uśmiech i śmierć? To dobre pytanie dla teologów, ale i chrześcijanina, który pragnie dogłębnej analizy, a nie zbycia go, za pomocą kilku zdań.

Moja Mama mawia, że „śmierć i medycyna w stanach krytycznych, czekają na odpowiedni moment”. To chwila, gdy lekarze i pielęgniarki robią wszystko, by ratować życie. Śmierć podobno wtedy stoi z boku i obserwuje. Czeka, ale nie zawsze staje się elementem zaskoczenia. Pytanie nasuwa się później samo: Gdzie trafia nasza dusza?

Grzegorczyk, to pisarz i publicysta, w latach 1982 – 2011 redaktor miesięcznika „W drodze”. Autor urodził się w 1959 roku i napisał wiele książek. Jedną z najbardziej charakterystycznych publikacji jest „Święty i błazen”, czyli rozmowa – testament z legendarnym ojcem Janem Górą. Na moim blogu mogliście przeczytać również o przygodach księdza Grosera. Trzeba przyznać, że książki pisarza nie męczą, ale dają wiedzę nawet o tematach odległych. Na rynku wydawniczym kolejno pojawiały się „Niebo dla akrobaty”, „Pieśń słoneczna Róży Bluszcz”, a także kryminały z duszą „Chaszcze” i „Puszczyk”.

Ostatnie chwile w Hospicjum są niezwykle ważne. Książka pt. „Posłańcy uśmiechu” zawiera rozmowy po latach. Te czasami nadają sens, są pogodzeniem z losem, ale i podsumowaniem dotychczasowych chwil. W publikacji czytelnik odnajdzie też wiele słów z Biblii, oraz stwierdzeń papieża Polaka – Jana Pawła II. Idea pomocy drugiemu człowiekowi nabiera całkiem innego, wręcz metafizycznego znaczenia.

Uśmiech działa tu w obie strony. To podkreśla autor – „ … Dzięki niemu wszyscy stajemy się posłańcami dobra”. Dwadzieścia pięć rozmów, stanowi symbol. Poznacie poglądy lekarzy, pielęgniarek i wolontariuszy.

Uśmiech, jest w życiu bardzo ważny. Rozładowuje napięcie, daje nadzieję i sprawia, że drugi człowiek czuje się zupełnie inaczej, tak szczerze. Najnowsza książka zawiera dwadzieścia pięć rozmów o odchodzeniu, opiece i czułości na srebrny jubileusz gorzowskiego Hospicjum św. Kamila. Okładka przedstawia suchy, ale kolorowy jesienny liść. Idealnie wpisuje się on w metaforykę życia i schyłkowość. To brak sił i witalności ciała, ale nie duszy. Z choroby trzeba wyciągnąć wnioski.

Publikacja uzupełniona jest czarno – białymi fotografiami. Trzeba również pamiętać o darczyńcach i dobroczyńcach. Czasami trudne jest to, by przemienić żal w modlitwę. Jak ma wyglądać rozmowa z Bogiem, gdy czujemy się oszukani, wręcz pozbawieni czegoś najważniejszego? Śmierć, która „otwiera oczy” sprawia, że spowiedzi są bardzo głębokie. Nawet krótka modlitwa staje się niezmiernie ważna.

Gorąco polecam książkę, która pomaga w innym spojrzeniu na świat i życie. Po jej przeczytaniu mogę życzyć Nam tylko miłości, ciepła drugiego człowieka, zainteresowania i bliskości. Wiara ma stanowić podporę i dawać siłę do dalszej walki. Przecież cierpienia, dylematy moralne i zawodowe każdy z nas, odczuwa na co dzień.

Katarzyna Żarska

http://zarska18.blogspot.com/

Wydawnictwo: Zysk i S – ka

Oprawa: miękka

Liczba stron: 272

Okładka: Agnieszka Herman

Premiera: 17.09.2018 r.

(nowość wydawnicza)

Mózg wiecznie młody

„…Człowiek widzi tylko to, czego szuka – a szuka tylko tego, co zna…” (Goethe) Przed Wami książka pt. „Mózg wiecznie młody" czyli gratka dla wszystkich zajmujących się nie tylko zawodowo zdrowiem i to szeroko pojętym. Test jelitowy, wysiłek i codzienne przykrości. Kiedy człowiek naprawdę czuje się zagubiony? Nie chodzi o otaczający Nas świat, ale własną – prywatną przestrzeń… Powinno się myśleć sercem, a nie nabijać głowę problemami, ale nie zawsze tak się udaje. Myślimy – zaczynamy się denerwować. Zapominamy – irytujemy się, a kiedy serce włączy się w nasz system zaczynamy oddychać. To szczera prawda. Czym jest mózg społeczny i emocjonalny? Okoliczności, walka i powody. Książka daje interesujący punkt wyjścia do wielu dyskusji. Choroba Alzheimera i demencja przestają być wyrokiem to przełomowe przesłanie dr. Dalea Bredesena. Osoby wpadają w taką otchłań. Marzenia mieszają się, Tworzą się nowe słowa. Zapominają podstawowe rzeczy i płaczą w ciszy. Tęsknią za bliskimi i pra...

Miłość w cieniu rewolucji

„…- Jak świat światem ludzie dzielą się na bogatych i biednych. Kto bogaty, może robić, co chce, i wszyscy się z nim liczą, A biednemu, gdziekolwiek by się urodził i jakimkolwiek językiem by mówił, wiatr zawsze w oczy wieje. Biedny z życiem zawsze musi się borykać…” Nadrabiamy zaległości literackie. To idealna publikacja na sezon wakacyjny. Przed Wami książka pt. „Miłość w cieniu rewolucji". To nowość w mojej prywatnej, domowej biblioteczce. Motywy są stare, jak świat. Barwni bohaterowie – ci o pięknych humanistycznych ideach, ale i ci, dla których liczy się wyłącznie pieniądz, chwila, własne potrzeby i żądze – to Polska przełomu wieków – pełna sprzeczności – tolerancji i zawiści. Dotykamy wielu problemów. Powieści obyczajowe zawsze mają moc. Miłość Elżbiety i Jana dojrzewa powoli. W tle uczucia rozgrywa się wielka historia przełomu wieku XIX i XX. W cieniu rewolucji dojrzewają bohaterowie. Czy wystarczy im sił, by ocalić to, co najważniejsze? Będą kierować się rozumem i sercem...

Ostatni gasi światło

„…Oszukano nas. W państwie prawa potraktowano nas jak śmieci – mówiła inna kobieta na innym korytarzu kilka miesięcy później…” Zupełnie inaczej książkę będzie odbierać moje pokolenie, a całkiem inaczej pokolenie mojej Mamy. Wszak historia lubi zataczać koło, ale i rozumieć swoje prawdziwe „ja”. Reportaż ma trafić do świadomości ludzi, którzy danego zdarzenia nie widzieli, nie słyszeli o nim. Autorka – Marta Madejska w książce próbuje ocalić od zapomnienia złożoną siatkę relacji i wartości. To zostało przerwane po roku 1989. Dla niektórych oznaczało to koniec świata. Znajdziemy tu przypowieści o utracie tego, co w życiu najważniejsze: więzi z innymi ludźmi, zdrowia, poczucia bezpieczeństwa. Stare lata PRL – u – czasy „Przyjaciółki” , taśm magnetofonowych, Polskiej Kroniki Filmowej, zapaść przemysłu. Zaczął się zmieniać krajobraz i życie ludzi. Zaczęło się od tego, jak aktorka Joanna Szczepkowska ogłosiła 04.06.1989 r. iż w Polsce skończył się komunizm. To wszystko wkrótce podzieli...

Książki okiem Katarzyny Żarskiej

Szukaj na tym blogu