Przejdź do głównej zawartości

GABI



„… Ja rzeczywiście staram się o to, żeby istota tego mojego zawodu była najważniejsza, a nie to wszystko, co czerpie się potem. Tak się staram … żeby obowiązki, jakie nakłada na mnie ten zawód, nie wykraczały poza na przykład to, że muszę bardzo o siebie dbać, bo uważam, że to jest mój obowiązek …” 

Bardzo dawno na mojej stronie nie mieliście okazji przeczytać recenzji biografii. Tym razem przypomnę Wam życie i artystyczny dorobek aktorki, która dla mnie miała niepowtarzalny charakter i temperament. Postać Anki Kwiatkowskiej z „Rodziny zastępczej” i Rita Szylinżanka z „Trędowatej”, to dwie najbardziej charakterystyczne role artystki. Obie stworzyły barwne postaci, które pokochali widzowie. Telewizja Polsat pomogła wykreować wizerunek normalnej, polskiej rodziny z barwnymi perypetiami. 

Autorem publikacji jest Roman Dziewoński – reżyser, architekt i pasjonat dobrej muzyki. Na swoim koncie ma kilka ciekawych książek m.in. „DODEK Dymsza” (2010), „Skarpetka w ręku. Krzysztof Kowalewski w garderobie” (2012). 

Co ciekawe Gabriela Kownacka nie starała się być za wszelką cenę gwiazdą wielkiego wymiaru. Trzymała się na peryferiach show – biznesu. Bardzo chroniła swoją prywatność, była skromna, a momentami nawet chłodna. Urodziła się w 1952 roku we Wrocławiu. Po maturze dostała się do Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Warszawie.  Zajęcia baletowe od najmłodszych lat były jej pasją, ale i nauką perfekcji, oraz opanowania ciała. Młoda dziewczyna miała wiele zainteresowań, ale nie starała się ścigać z nikim w szkole aktorskiej. Jej rocznik obfitował w wiele wybitnych osobowości. Wspólnie trenowała z Ewą Ziętek, Krystyną Jandą, czy Joanną Szczepkowską. Szkoła teatralna była loterią, a studenci uważani za zdolnych przepadali. 

Niektórzy czytelnicy sądzą, że biografie za dużo pokazują i są pisane dla rozgłosu. To sprzedawanie siebie. Ale czy na pewno? Dla mnie postać Gabrieli Kownackiej to pewien poziom. Postać nietuzinkowa. Sądzę, że wiele osób będzie pamiętać jej barwne i charakterystyczne role.  W poukładaniu ciekawego życiorysu pomoże Wam spis ról i bogata filmografia artystki, która znajduje się na końcu książki. 

Swój warsztat aktorski dokładnie przemyślała. Najpierw starała się wymyślić postać, a potem znaleźć sposób na jej pokazanie. Znana była gównie z ról komediowych, ale wszyscy wiedzieli, że była tradycyjna w swoich poglądach. Miała mocne zdanie na temat popularności. Serial „Matki, żony i kochanki” stał się również bardzo popularny, bo pokazywał autentyczne przeżycia. Kreowana tam postać Doroty, pokazała rolę odważnej kobiety, która szuka szczęścia, u boku dwóch mężczyzn i uwielbia szybką, spontaniczną jazdę samochodem. 

W 2004 roku aktorka zachorowała na nowotwór piersi. Kilkumiesięczne zabiegi chemioterapii i radioterapii dały pozytywny efekt, dzięki czemu mogła powrócić do pracy na planie serialu „Rodzina zastępcza”.

Niestety na przełomie maja i czerwca 2008 nastąpił gwałtowny nawrót choroby i stan zdrowia aktorki bardzo się pogorszył. Po sześciu latach przegrała walkę z rakiem, pozostawiając rodzinę i przyjaciół z ogromnym poczuciem pustki.

Gorąco polecam ciekawą publikację uzupełnioną archiwalnymi zdjęciami i wycinkami prasowymi.
Katarzyna Żarska.

Wydawnictwo: LTW
Oprawa: twarda
Liczba stron:  400
Kategoria: biografia
Zdjęcie na okładce: Andrzej Piotrowski

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Catherine. Księżna Walii – biografia

  „… ich miłość stała się bardziej widoczna – wymieniane przez nich spojrzenia oddawały głębię bliskości…” Każda biografia niesie ze sobą pewne przesłanie. To nie tylko historia człowieka. Ta pokazuje smutki, radości, ogromną odpowiedzialność, ale i lęk przed nieznanym. Catherine - Księżna Walii opowiada o osobistych rozterkach, w tym leczeniu onkologicznym. Operacji jamy brzusznej. Autorem książki jest Robert Jobson – dziennikarz, który od ponad dwudziestu lat pisze o rodzinie królewskiej w „London Evening Standard”. Książę William i rodzina to ogromne wsparcie. Czy Rodzina Królewska ma prawo do prywatności? Gdzie podział się szacunek magazynów plotkarskich? Kiedy Księżna została osaczona przez media, podobnie jak Księżna Diana? Czy młoda dziewczyna marzyła, by zostać członkiem Rodziny Królewskiej? Studentka historii sztuki zakochała się w następcy brytyjskiego tronu – Williamie. Dawniej związki były aranżowane, stanowiły strategiczne sojusze. Miłość jeśli się pojawiła, była „nieo...

Złowieszczy Dar

  „… Alessa wzięła do ręki wstążkę i skrzywiła się, gdyż nawet przy tym lekkim ruchu jej obojczyk przeszył ból. Co się z nią dzieje? Czy nie umie już przyjąć cudzej życzliwości?...” Na samym początku muszę powiedzieć, że jest to książka dla tych, którzy czują „zbyt intensywnie”. Moim zdaniem to dobrze, bo w życiu nie da się niczego udawać i żyć na przysłowiowe pół gwizdka. Trzeba wykazać iskierkę zainteresowania, bo bez pełnego zaangażowania nic ciekawego nie wydarzy się w naszym życiu. Zastanawialiście się kiedyś czym naprawdę jest dar? Można mieć swoistą smykałkę do danej rzeczy i to naprawdę przydaje Nam się w życiu. Kobiety mają np. dar do przygotowywania różnych rzeczy, dbanie o kogoś z troską i miłością w sercu, to nie tylko swoiste poświęcenie, ale i wspomniany dar. Dar do załatwiania spraw niemożliwych, dar do gotowania, do łatwości wypowiedzi, przewidywania czy nauki. Jak będzie w przypadku naszych postaci? Po części przeniesiemy się do świata magii, miłości, relac...

Sekretne życie Aniołów

  „…Innymi słowy, kiedy Bóg stwarzał aniołów, robił to z myślą o nas. Duchowa przestrzeń ich życia to rzeczywistość, w której także i my mamy się poruszać…” Kiedy jest sielsko i anielsko? Życie to wiele nieprzewidzianych wydarzeń, wzlotów i upadków. Tym razem z czytelniczym zacięciem przeczytałam książkę, która daje taki spokój i poprawia nastrój. Aniele Mój … ten jest tuż obok. Czy jesteś gotów na niebiańską podróż? No to zaczynamy! Każdy Anioł jest inny i niesie dobrą nowinę, lub przesłanie prawdziwego szczęścia. To towarzysz trudnej codzienności i małych radości. Ochrania i umacnia, szczególnie - Anioł Stróż albo ten Anioł, który zwiastował Maryi. Ten pokazuje Nam sens wiary. Sama nazwa „anioł” wywodzi się od greckiego słowa angelos. Anioł to stabilność i gwarancja bezpieczeństwa. Kiedy próbujemy ocalić nasz dobrostan? Co się wtedy z nami dzieje? Sposób patrzenia na zagadnienie nie ogranicza i nie krępuje. Dla anioła dystans np. nie jest żadną przeszkodą. Anioł zawsze na Na...