Przejdź do głównej zawartości

GABI



„… Ja rzeczywiście staram się o to, żeby istota tego mojego zawodu była najważniejsza, a nie to wszystko, co czerpie się potem. Tak się staram … żeby obowiązki, jakie nakłada na mnie ten zawód, nie wykraczały poza na przykład to, że muszę bardzo o siebie dbać, bo uważam, że to jest mój obowiązek …” 

Bardzo dawno na mojej stronie nie mieliście okazji przeczytać recenzji biografii. Tym razem przypomnę Wam życie i artystyczny dorobek aktorki, która dla mnie miała niepowtarzalny charakter i temperament. Postać Anki Kwiatkowskiej z „Rodziny zastępczej” i Rita Szylinżanka z „Trędowatej”, to dwie najbardziej charakterystyczne role artystki. Obie stworzyły barwne postaci, które pokochali widzowie. Telewizja Polsat pomogła wykreować wizerunek normalnej, polskiej rodziny z barwnymi perypetiami. 

Autorem publikacji jest Roman Dziewoński – reżyser, architekt i pasjonat dobrej muzyki. Na swoim koncie ma kilka ciekawych książek m.in. „DODEK Dymsza” (2010), „Skarpetka w ręku. Krzysztof Kowalewski w garderobie” (2012). 

Co ciekawe Gabriela Kownacka nie starała się być za wszelką cenę gwiazdą wielkiego wymiaru. Trzymała się na peryferiach show – biznesu. Bardzo chroniła swoją prywatność, była skromna, a momentami nawet chłodna. Urodziła się w 1952 roku we Wrocławiu. Po maturze dostała się do Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Warszawie.  Zajęcia baletowe od najmłodszych lat były jej pasją, ale i nauką perfekcji, oraz opanowania ciała. Młoda dziewczyna miała wiele zainteresowań, ale nie starała się ścigać z nikim w szkole aktorskiej. Jej rocznik obfitował w wiele wybitnych osobowości. Wspólnie trenowała z Ewą Ziętek, Krystyną Jandą, czy Joanną Szczepkowską. Szkoła teatralna była loterią, a studenci uważani za zdolnych przepadali. 

Niektórzy czytelnicy sądzą, że biografie za dużo pokazują i są pisane dla rozgłosu. To sprzedawanie siebie. Ale czy na pewno? Dla mnie postać Gabrieli Kownackiej to pewien poziom. Postać nietuzinkowa. Sądzę, że wiele osób będzie pamiętać jej barwne i charakterystyczne role.  W poukładaniu ciekawego życiorysu pomoże Wam spis ról i bogata filmografia artystki, która znajduje się na końcu książki. 

Swój warsztat aktorski dokładnie przemyślała. Najpierw starała się wymyślić postać, a potem znaleźć sposób na jej pokazanie. Znana była gównie z ról komediowych, ale wszyscy wiedzieli, że była tradycyjna w swoich poglądach. Miała mocne zdanie na temat popularności. Serial „Matki, żony i kochanki” stał się również bardzo popularny, bo pokazywał autentyczne przeżycia. Kreowana tam postać Doroty, pokazała rolę odważnej kobiety, która szuka szczęścia, u boku dwóch mężczyzn i uwielbia szybką, spontaniczną jazdę samochodem. 

W 2004 roku aktorka zachorowała na nowotwór piersi. Kilkumiesięczne zabiegi chemioterapii i radioterapii dały pozytywny efekt, dzięki czemu mogła powrócić do pracy na planie serialu „Rodzina zastępcza”.

Niestety na przełomie maja i czerwca 2008 nastąpił gwałtowny nawrót choroby i stan zdrowia aktorki bardzo się pogorszył. Po sześciu latach przegrała walkę z rakiem, pozostawiając rodzinę i przyjaciół z ogromnym poczuciem pustki.

Gorąco polecam ciekawą publikację uzupełnioną archiwalnymi zdjęciami i wycinkami prasowymi.
Katarzyna Żarska.

Wydawnictwo: LTW
Oprawa: twarda
Liczba stron:  400
Kategoria: biografia
Zdjęcie na okładce: Andrzej Piotrowski

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Mózg wiecznie młody

  „…Człowiek widzi tylko to, czego szuka – a szuka tylko tego, co zna…” (Goethe) Przed Wami książka pt. „Mózg wiecznie młody" czyli gratka dla wszystkich zajmujących się nie tylko zawodowo zdrowiem i to szeroko pojętym. Test jelitowy, wysiłek i codzienne przykrości. Kiedy człowiek naprawdę czuje się zagubiony? Nie chodzi o otaczający Nas świat, ale własną – prywatną przestrzeń… Powinno się myśleć sercem, a nie nabijać głowę problemami, ale nie zawsze tak się udaje. Myślimy – zaczynamy się denerwować. Zapominamy – irytujemy się, a kiedy serce włączy się w nasz system zaczynamy oddychać. To szczera prawda. Czym jest mózg społeczny i emocjonalny? Okoliczności, walka i powody. Książka daje interesujący punkt wyjścia do wielu dyskusji. Choroba Alzheimera i demencja przestają być wyrokiem to przełomowe przesłanie dr. Dalea Bredesena. Osoby wpadają w taką otchłań. Marzenia mieszają się, Tworzą się nowe słowa. Zapominają podstawowe rzeczy i płaczą w ciszy. Tęsknią za bliskimi i pra...

Miłość w cieniu rewolucji

  „…- Jak świat światem ludzie dzielą się na bogatych i biednych. Kto bogaty, może robić, co chce, i wszyscy się z nim liczą, A biednemu, gdziekolwiek by się urodził i jakimkolwiek językiem by mówił, wiatr zawsze w oczy wieje. Biedny z życiem zawsze musi się borykać…” Nadrabiamy zaległości literackie. To idealna publikacja na sezon wakacyjny. Przed Wami książka pt. „Miłość w cieniu rewolucji". To nowość w mojej prywatnej, domowej biblioteczce. Motywy są stare, jak świat. Barwni bohaterowie – ci o pięknych humanistycznych ideach, ale i ci, dla których liczy się wyłącznie pieniądz, chwila, własne potrzeby i żądze – to Polska przełomu wieków – pełna sprzeczności – tolerancji i zawiści. Dotykamy wielu problemów. Powieści obyczajowe zawsze mają moc. Miłość Elżbiety i Jana dojrzewa powoli. W tle uczucia rozgrywa się wielka historia przełomu wieku XIX i XX. W cieniu rewolucji dojrzewają bohaterowie. Czy wystarczy im sił, by ocalić to, co najważniejsze? Będą kierować się rozumem i sercem...

Ostatni gasi światło

  „…Oszukano nas. W państwie prawa potraktowano nas jak śmieci – mówiła inna kobieta na innym korytarzu kilka miesięcy później…” Zupełnie inaczej książkę będzie odbierać moje pokolenie, a całkiem inaczej pokolenie mojej Mamy. Wszak historia lubi zataczać koło, ale i rozumieć swoje prawdziwe „ja”. Reportaż ma trafić do świadomości ludzi, którzy danego zdarzenia nie widzieli, nie słyszeli o nim. Autorka – Marta Madejska w książce próbuje ocalić od zapomnienia złożoną siatkę relacji i wartości. To zostało przerwane po roku 1989. Dla niektórych oznaczało to koniec świata. Znajdziemy tu przypowieści o utracie tego, co w życiu najważniejsze: więzi z innymi ludźmi, zdrowia, poczucia bezpieczeństwa. Stare lata PRL – u – czasy „Przyjaciółki” , taśm magnetofonowych, Polskiej Kroniki Filmowej, zapaść przemysłu. Zaczął się zmieniać krajobraz i życie ludzi. Zaczęło się od tego, jak aktorka Joanna Szczepkowska ogłosiła 04.06.1989 r. iż w Polsce skończył się komunizm. To wszystko wkrótce podzieli...